Κόκκινος Κόσμος

Δεν θέλω να σηκωθώ....εκεί έξω με περιμένει η ζωή....καλά ειμαι εδώ κάτω απο την κουβέρτα μου.... Είναι δύσκολα εκεί έξω...Όμως εδώ μέσα στην κουβερτούλα μου, είναι ο δικός μου ο κόσμος...Όπως τον δημιούργησα εγώ και είναι πάντα ίδιος.

Στον κόκκινο κόσμο της όχι και τόσο κόκκινης κουβέρτας μου τα πόδια μου είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Είναι πολλά χρόνια μαζί και αγαπιούνται με το ίδιο πάθος, είναι τρυφερά και είναι πάντα μόνα τους. Δεν δίνουν σημασία στα συνεχή κουτσομπολιά που ακούγονται από τον πάνω όροφο. Εκεί μένουν τα δάχτυλα, στην δεξιά πτέρυγα μένουν 5 αδελφές ενώ στην αριστερή 5 αδέλφια. Τα κορίτσια χαίρονται να βρίσκονται με τα αγόρια και να συζητούν τα γεγονότα της ημέρας, τους αρέσουν να διασκεδάζουν μαζί τους και ανυπομονούν τις ημέρες των χορών για να χορέψουν μαζί τους. Κάθε αδελφή είναι ερωτευμένη με έναν αδελφό (αλλά αυτοί σημασία δεν τις δίνουν). Ποτέ δεν μάλωσαν μεταξύ τους. Ούτε όταν ο Αντίχειρας είχε ερωτευτεί την Δείκτη. Τα κορίτσια πάλι αγαπούσαν όλες τον Μεσαίο αδελφό επειδή ήταν ο πιο ψηλός και ξεχώριζε από τα άλλα δάχτυλα. Ωστόσο μια μέρα ο αντίχειρας τους εξήγησε ότι ο Μεσαίος δεν ήταν και τόσο ψηλός απλά καθόταν στην κατάλληλη θέση...Άσε που αποδείχτηκε ότι σαν χαρακτήρας δεν έλεγε και πολλά....Φαντασμένος σου λέει, τι περίμενες. Έτσι πέρασε και αυτό. Αυτό που δεν άλλαξε στα χρόνια είναι το κουτσομπολιό των δαχτύλων... βλέπεις η θέση τους είναι πρωνομιακή και τα μαθαίνουν όλα... Τους αρέσει να σχολιάζουν τους σπάνιους καυγάδες ανάμεσα στα πόδια και λατρεύουν να κουτσομπολεύουν την Κυρία Γλώσσα.

Βλέπεις η Κυρία Γλώσσα είναι η μόνη που δεν έχει ταίρι στον κόκκινο κόσμο και με την πάροδο των χρόνων γίνεται όλο και πιο παράξενη. Μπορεί να είναι αυστηρή και να μαλώνει τα δάχτυλα συνέχεια αλλά το κάνει από αγάπη. Είναι η μαμά του σώματος καθώς γνωρίζει τα πάντα γι'αυτό και είναι εκείνη που πρώτη μεταφέρει στα δάχτυλα τα μαντάτα από το κεφάλι. Όλο το σώμα το ξέρει ότι η κυρία Γλώσσα ειναι πάρα πολύ καλή νοικοκυρά. Καθώς η κυρία Γλώσσα μένει στο Στόμα. Είναι δύσκολο να μένεις εκεί. Κάθε μέρα λοιπόν φροντίζει το σπίτι της. Καθαρίζει τα παντζούρια που είναι πάντα κόκκινα, φροντίζει τα δόντια να είναι πάντα λευκά και καθαρά και παρ όλες τις δουλειές της, βρίσκει πάντα χρόνο για να βάζει στη θέση τους τα άτακτα και ζωηρά δάχτυλα, βρίσκει χρόνο να μεταφέρει όλα τα νέα και κουτσομπολιά και να μαλώνει τους γείτονες της στο κεφάλι όταν εκείνοι δουλεύουν συνέχεια και δεν ξεκουράζονται.

Α ναι σωστά, στο κεφάλι δεν μένει μόνο η κυρία Γλώσσα...πως το ξέχασα αυτό... λίγο πιο πάνω στη Μύτη κατοικούν τα Ρουθούνια. Χρόνια ζευγάρι και αυτοί, συνυπάρχουν αγαπημένα μέσα στα λαγούμια της ρινικής κοιλότητας. Τους αρέσουν το σκοτάδι γι'αυτό δεν συμμετέχουν συχνά στις συζητήσεις, άσε που όλη ημέρα δουλεύουν χωρίς διακοπή μεταφέροντας οξυγόνο στο εσωτερικό του σώματος. Δεν ξεκουράζονται καθόλου, ακόμη και όταν το σώμα αρρωσταίνει αυτά αγωνίζονται σκληρά για να βοηθήσουν. Η κύρια Γλώσσα τους φροντίζει συνέχεια στέλνοντας τους φαγητό και συχνά πυκνά τους αναγκάζει να ξεκουραστούν.

Στον επάνω όροφο από τα ήσυχα ρουθούνια μένουν τα μάτια...Τεμπέληδες από την φύση τους... Όλη την ημέρα το μόνο που κάνουν είναι να κοιτούν έξω από το παράθυρο. Παρακαλοθούν τα πάντα και δεν τους ξεφεύγει τίποτα. Το βράδυ κλείνουν τα παντζούρια και κατεβαίνουν στην κυρία Γλώσσα να της πουν για όλα αυτά που είδαν την διάρκεια της ημέρας. Η αλήθεια είναι ότι ειναι η μόνη πηγή ενημέρωσης και διασκέδασης για όλο το σώμα. Βλέπεις πρώτα αυτοί τα μαθαίνουν όλα. Μερικές φορές βαριούνται να βαριούνται και τότε ανασκομπουνώνονται και καθαρίζουν το σπίτι τους. Πάντα καταλήγουν με το πλύσιμο των παντζουριών και γεμίζουν τα παράθυρα τους δάκρυα. Η αλήθεια είναι ότι καθαρίζουν πολύ συχνά τα παράθυρα τους και σε ανύποπτες στιγμές γεμίζοντας έτσι το πρώσοπο δάκρυα. Όταν φυσάει έχουν τα νεύρα τους, δεν τους αρέσει καθόλου που γεμίζουν σκόνες τα παντζούρια και ανοιγοκλείνουν συνέχεια με αποτέλεσμα να μη βλέπουν.

Ένας ακόμη παράξενος γείτονας είναι ο Εγκέφαλος... δεν βγαίνει ποτέ έξω από το σπίτι του αλλά γνωρίζει τα πάντα και ακούει τα πάντα από τα αυτιά. Μιλάει σπάνια με τους γείτονες και αυτό μόνο όταν βλέπει πως αν δεν επέμβει δεν μπορεί να δοθεί λύση. Η μόνη που έχει κάποια επαφή μαζί του είναι η κυρία Γλώσσα. Όλοι οι άλλοι τον φοβούνται και τον σέβονται επειδή αυτός είναι ο πιο σοφός και αυτός είναι ο διαχειριστής του σώματος. Ξέρουν πως αν δεν δώσει αυτός εντολή και άδεια οι ίδιοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

Έτσι οι ημέρες περνάνε ωραία, με κουτσομπολιό, χορούς, καυγάδες, έρωτες και ανησυχίες στο μικρό κόκκινο μου κόσμο. Τον έφτιαξα όταν ήμουν 6 χρονών για να μου κάνει παρέα όταν χωνόμουν στην όχι και τόσο κόκκινη κουβέρτα μου. Αυτή ήταν η παρέα μου όταν δεν με έπαιρνε ο ύπνος το μεσημέρι, όταν χουζούρευα στο κρεβάτι μου και δεν ήθελα να σηκωθώ και όταν δεν είχα κανένα στο σπίτι για να παίξω. Είχα πολλά χρόνια να επισκεφθώ αυτό τον κόσμο και χθες καθώς ξυπνούσα τον θυμήθηκα. Είχα περάσει καλές στιγμές με τους καυγάδες ανάμεσα στα δάχτυλα που πάντα ζήλευαν τα ερωτευμένα και αχώριστα πόδια και με τα καμώματα της κυρίας Γλώσσας που θύμιζε κυρία της ασπρόμαυρης αυλής.

αφήστε με να κοιμηθώ λίγο ακόμη....

Asobi Seksu

Δεν νιώθεις λίγο ηλίθιο όταν κάποιος σου δίνει μια πληροφορία και εσύ την αφήνεις ανεκμετάλλευτη και μετά από καιρό ανακαλύπτεις αυτή την πληροφοία και νιώθεις βλάκας ... Επειδή απλά το ήξερες πριν αλλά δεν το έψαξες...

Τον Ιούνιο του 2007 ο αγαπημένος μου γείτονας Love and Poison έκανε μια όμορφη ανάρτηση στο δεύτερο blog του. Δηλαδή εδώ. Εγώ έχοντας μόλις αρχίσει να ασχολούμαι με κάθε τι Ιαπωνικό τρελάθηκα με αυτό το τραγούδι. Διάβασα λοιπόν για τους Asobi Seksu αλλά δεν έδωσα την απαραίτητη σημασία και έτσι δεν έμαθα ποτέ ότι είναι ένα συγκρότημα από την Νέα Υόρκη παρά νόμιζα ότι είναι μια τραγουδίστρια, της οποίας το όνομα μου διέφευγε. Ωστόσο το τραγούδι I am Happy but you don't like me, όχι μόνο το κατέβασα αλλά το έχω και στο κινήτο μου να το ακούω όποτε θέλω να ακούσω κάτι Ιαπωνικό. Ίσως και γι αυτό να μη το έψαξα επειδή δεν άκουγα τότε ιαπωνική μουσική (όχι ότι τώρα σκοτώνομαι).

Χθές όμως που το ξανάκουσα άρχισα να καταλαβαίνω σιγά σιγά τους στοίχους και απόρησα... "πως είναι δυνατόν αυτή να είναι ευτυχισμένη αλλά αυτός να μη τη θέλει;" Όντας σίγουρη ότι κατάλαβα λάθος έψαξα τους στοίχους και προς μεγάλη μου έκπληξη βρήκα αυτό το βίντεο:

Το τραγούδι Me & Mery παιζόταν χθες το πρωί στο Europe1 και αναρωτιόμουν αν αυτή η τραγουδίστρια ήταν Ιαπωνέζα ή όχι.. Να που τελικά ήταν... Οι Asobu Seksu δημιουργήθηκαν στην Νέα Υόρκη το 2004 από την Yuki Chikudate (φωνή και πλήτκρα), James Hanna (κιθάρα και φωνητικά), William Pavone (μπάσο) και Lany Pavone (drums). To όνομα τους αποτελείτε απο την λέξι παιχνίδι (Asobimasu = Παίζω) και τη λέξη Seksu, δηλαδή το Sex όπως το λένε οι Ιάπωνες στα τραγικά τους Αγγλικά. Οι Άγγλοι το μεταφράζουν playfull sex... εγώ σας αφήνω να το ερμηνεύσετε όπως θέλετε. Τελικά τα τραγούδια τους είναι στην Αγγλική και ας τους γνώρισα απο Ιαπωνικό τραγούδι.

Το πρώτο τους cd το έβγαλα τον 2004 με το όνομα Asubi Seksu και ακολούθησε το Citrus το 2006 το οποίο πήρε την 9η θέση στα Uk Charts το 2007. Ενώ φέτος έβγαλαν το Hush, στο οποίο βρίσκεται και η σημερινή εκδοχή του Me & Mery. Ένα ακόμη τραγούδι που φαίνετε να κυριαρχεί στο youtube είναι και το thursday.

Ενώ μου άρεσε και το Goodbye.

Στο last fm... Πέρα απο τα παραπάνω λέει ότι το συγκρότημα είναι επηρεασμένο απο το Shoegazing ότι και να σημαίνει αυτό... Για την ιστορία εκπρόσωποι αυτού τους είδους είναι ... δεν έχω ιδέα ποιοι είναι και δεν προλαβαίνω να το ψάξω... Πάντως πιστεύω ότι θα μου αρέσει αφού έχει ρίζες στην Βρετανική σκηνή.

Πάντως η φωνή της Χιονίας ... (το Yuki σημαίνει χιόνι και κουράγιο) είναι πολύ γλυκιά και στο άκουσμα της μου θυμήθηκα το πόσο μου άρεσαν τα τραγουδάκια αυτού του είδους. Ώρες ώρες είμαι πολύ γλυκανάλατη...

More info around the net or here.

Tanoshide!!!

Goemon (2009)

Όχι δεν είναι κάποιο Digmon, Goemon είναι ο Ishikawa Goemon θρυλικός ληστής της Ιαπωνίας. Λέγεται πως ό,τι έκλεβε από τους πλούσιους τα μοίραζε στους φτωχούς και αυτή είναι η ταινία βασισμένη στον μύθο του.

Goemon
Έτος παραγωγής:2009
Χώρα παραγωγής: Ιαπωνία
Σκηνοθέτης: Kazuaki Kirya
Gender: Περιπέτεια/Βιογραφία/Science Fiction

Ο Kazuaki Kirya κάνει για άκομη μία φορά το θαύμα του, πέντε χρόνια μετά απο την τελευταία του ταινία Casshern εμφανίζεται με την ταινία Goemon βασισμένη στον μύθο του ληστή Ishikawa Goemon. Αυτή τη φορά ο σκηνοθέτης κάνει μια ταινία με πιο γρήγορους ρυθμούς από το Casshern αφού πλέον δεν χρειάζεται να ακολουθήσει τον ρυθμό κάποιου anime. Η φωτογραφία της ταινία είναι εξίσου ωραία και τολμώ να πω με τις ίδιες υπερβολές που τον χαρακτηρίζουν. Έχοντας τώρα να δουλέψει με ιστορικό πρόσωπο δεν μπορεί να ξεφύγει και να υπερβάλει τόσο πολύ όσο σε μία ταινία επιστημονικής φαντασίας. Όχι δεν τον εμπόδισε αυτό, τα υπερβολικά σκηνικά (που είναι κυρίως CGI) ωστόσο κατάφεραν να συνδυαστούν με την ιστορία και το ιστορικό της background, σίγουρα κάποια πράγματα δεν ανήκουν στον χρονικό χώρο του σεναρίου αλλά και τι με αυτό; Kazuaki είναι αυτός ότι θέλει κάνει... και ξέρει να το κάνει καλά... Κατά τη γνώμη μου πάντα.



Σενάριο
Η Ιαπωνία επιτέλους βρίσκεται ενωμένη κάτω απο την κυβέρνηση του Nobunaga, ωστόσο ο Mitsushide Akechi συνομωτεί εναντίον του και τον σκοτώνει. Το αποτέλεσμα η διακυβέρνηση της χώρας περνάει στα χέρια του Hideysohi Τoyotomi. 15 χρόνια μετά ο Toyotomi θέλει να ξεκινήσει νέους πολέμους για την Ιαπωνία και να επιτεθεί σε χώρες πέρα απο τη θάλασσα. Ενώ γίνονται όλα αυτά ο Goemon περνάει την ώρα του κλέβοντας και διασκεδάζοντας χωρίς να ενδιαφέρεται για αυτά τα θέματα όσπου μια μέρα κλέβει το κουτί της Πανδώρας. Έλα όμως που οτ θέλει και ο Toyotomi και στέλνει τους ανθρώπουςς να το πάρουν, έτσι ξεκινάει και η περιπέτεια του Goemon και όσο περνάει η ώρα μαθαίνουμε όλο και περισότερα γι αυτόν. Για την σύληψη του επιστρατέβεται ο 2ος καλύτερος Shinobi του παλατιού, ο Shaizou οποίος φαίνετε να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τον πρωταγωνιστή μας. Τελικά ο Goemon δεν είναι ένας απλός ληστής αλλά ο shinobi του Nobunaga (αν σας φαίνοντε γελοία αυτά τα ονόματα περιμένετε να δείτε αυτό που έρχετε) και προστάτης της πριγκίπισσας Chacha (σας το είπα) η οποία κρατείτε στο παλάτι του Toyotomi. Θα μπορέσουν όλοι αυτοί οι χαρακτήρες να σταματήσουν τον Toyotomi ( να βγάζει κληματιστικά;) πριν ξεκινήσει τον πόλεμο;




Cast
Απο την υπερβολή του σκηνοθέτη δεν θα μπορούσε να λείψει και το Cast... Έτσι έχουμε εμφανίσεις διάφορων διάσημων ηθοποιών ακόμη για ρόλους διάρκειας πέντε λεπτών...Η παρέλαση αρχίζει κάπως έτσι :



Ο Yoshuke Egushi παίζει τον ενήλικο Goemon. Δεν τον έχω ξαναδεί κάπου η αλήθεια είναι αλλά το βιογραφικό του είναι μεγάλο και εγώ εμπιστέυομαι τον σκηνοθέτη.

Ο Takao Osawa παίζει τον ρόλο του ενήλικου Shaizou.

Ο έρωτας μου Kaname Jun παίζει τον κακό της υπόθεσης και του πάει πολύ. Τον θυμάστε αν είχατε δει το Casshern, έπαιζε και εκεί.


Την Chacha την παίζει η Ryoko Hirouse, η οποία έπαιζε και στις Αναχωρήσεις, τη ταινία που κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινία στη προηγούμενη τελετή των όσκαρ.

O Susumu Terajima (Αχιλλέας και η χελώνα, ταινία του Takeshi Kitano η οποία προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης) παίζει τον Shinobi Hanjou Hattori και ο Massato Ibu (Nodame Cantabile, Rookies, Azumi) τον άρχοντα Dokugawa. Πολύ γνωστοί και καλοί ηθοποιοί και οι δύο.

Επίσης εμφανίζονται για λίγο (θα πω μόνο αυτούς που ξέρω) ο Takeru Sato παίζει τον έφηβο Shaizu, αυτός ο μικρός έχει γίνει διάσημος στην ιαπωνία χάρη στους ρόλους στου σε διάφορες σειρές ενώ φέτος παίζει στην ταινία Rookies και του χρόνου θα τον δούμε στην real action movie του Beeck ,Kazuaki Kiriya αν το όνομα δεν σας είναι γνωστό τι να πω... το γράφω λίγο πιο πάνω είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας, Erika Toda γνωστή στους Οτάκους απο τον ρόλο της στην ταινία Death Note, Ryo μόνο για πέντε λεπτά, Tetsuji Tamayama αυτό το μωρό είναι πολύ σέξη κάνει τον αστυνόμο με το ληψό μάτι έχει παίξει στο Nana και θα τον δούμε στην μεταφορά του βιβλιου Το Νορβηγικό Δάσος. Τέλος παίζει και σέξη για Ιαπωνέζα Erikο Sato (το θέλω αυτό το Ερίκο για μένα).

Sato Takeru πάω να τον δώ στη σειράMr.Brain τώρα.

Για την Ιστορία τα υπέροχα αυτά κουστούμια τα κάνει η Αυστραλέζα Tina Kalivas (το καλό που της θέλω να έχει Ελληνική καταγωγή γιατί με ενθουσίασε).