Another Mess Another Blog

Διάλειμμα για Μουσική

2012-01-08T00:45:00.001+02:00

καιρό είχαμε να κάνουμε ένα...

Del Amitri - Just Before you Leave

Don't you always fall in love again just before you leave?

Metallica - I Disappear

Do you teach me while I'me here?
Just as soon as I belong then its time I disappear...

The sounds - Queen of Apology

So sick of this feeling...but it never stops, never stops...
And I'm fighting this feeling...and I'm stuck with this feeling..

Καλή Χρονιά

2012-01-06T00:28:00.000+02:00

Υπάρχει άραγε κόσμος που μπαίνει ακόμη εδώ;
Αν ναι Καλή Χρονιά, έχω καιρό να κάνω ποστ, όχι γιατί δεν έχω έμπνευση αλλά επειδή είμαι συνέχεια κουρασμένη και το μυαλό μου δεν μπορεί να λειτουργήσει. Άσε που ήθελα να κάνω ποστ μια ημέρα που θα νιώθω χαρούμενη, ευτυχισμένη και όχι θλιμμένη απέραντη ανταρτική.

Το νέο έτος με βρήκε με άτομα που αγαπάω, αλλά σήμερα είχα άσχημα νέα...έτσι πάλι έπεσε η διάθεση μου πάλι δεν έχω κάτι χαρούμενο να πω και να σου πάλι το μίζερο ποστ.... Έτσι είπα προκειμένου να γράφω μαλακίες περί μιζέριας είπα να αποδείξω πως ζω....και να πω Καλή Χρονιά!!!!

Το 2012 είναι το έτος του Δράκου με βάση το ημερολόγιο της Ασίας...Έτσι λοιπόν ας είναι και αυτή η χρονιά γαμάτη όπως και οι ίδιοι Δράκοι....αρκεί να μην εμφανιστεί ο Αι Γιώργης και σφάξει τον Δράκο...
Anyway στο ζώδιο μου είπε οτι θα καταφέρω να πάω μπροστά φέτος χάρη στο συγγραφικό μου ταλέντο...για το ορθογραφικό μου ταλέντο ωστόσο δεν είπε τίποτα...anyway...

Φέτος λοιπόν ας μη πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας, ας μην προσπαθήσουμε καν. Φέτος ας πραγματοποιήσουμε ακόμη πιο απίστευτα όνειρα, τρελά όνειρα, πέρα απο κάθε λογική. Είναι το όνειρο σας να ντυθείτε coseplay Και να κατεβείτε στον κεντρικότερο δρόμο της πόλης σας; Να το κάνετε!!!!
Έχετε στο μυαλό σας μια τρελή κατασκευή που μπορεί να αποφέρει εκκατομύρια λεφτά ή και όχι; Να το κάνετε (αρκεί να στείλετε μια συσκευή και σε εμένα)

Φέτος ας κάνουμε μόνο μαλακίες πραγματικότητα...καμία σοβαρότης...φέτος ας μην είστε σοβαροί...φέτος ας κάνουμε τα πιο απίστευτα σχέδια πραγματικότητα...

Εγώ ήδη ξεκίνησα το μεγαλεπίβολο σχέδιο του να κατακτήσω τον κόσμο...εσείς;
Θα είστε στο πλάι μου οι εναντίον μου; (ήχοι από σατανικό γέλιο....)

Glorious Day for a fangirl...

2011-11-29T11:16:00.001+02:00

Μεγάλο πρόβλημα όταν στα 30 σου εξακολουθείς να κλαις όταν βλέπεις τον Dr. Dre Και τον Snoop Dogg...πόσα χρόνια πέρασαν από τη πρώτη φορά που τους είδες; Από τη πρώτη φορά που σε έκαναν να κλάψες; Μήπως θυμάσαι πόσο σε τρόμαζε ο Snoop Dogg και η σκατόφατσά του;

Πότε σε έκανε να κλάψεις ο Dr. Dre τελευταία φορά; Δεν ήταν πολύ πρόσφατα; Τώρα γιατί κλαις σαν να είσαι στην εφηβεία; Πρόβημα μεγάλο πρόβλημα...

Λοιπόν σήμερα δευτερόλεπτα πριν εμφανίστηκε ο Dr. Dre και ο Snoop Dogg στο κόκκινο χαλί των MAMA (Mne Asia Music Awards) και με μια απλή κουβέντα τίναξαν τις μετοχές της YG Entertainment στον αέρα και όλους του Blackjack στον παράδεισο...including me...

Πάντα μου άρεσαν οι 2ne1 αυτό που δεν περίμενα ποτέ είναι οτι θα άρεζαν και στον Will I Am για να συνεργαστεί μαζί τους και αυτό που σίγουρα δε περίμενα είναι πως θα έβλεπα τα κορίτσια να τραγουδάνε στην ίδια σκηνή με τον Snoop Dogg και των Dr. Dre.

Πόσο μάλλον να ακούσω και τους δύο να λένε ότι γι αυτούς στα MAMA ξεχωρίζουν οι 2ne1. Καθώς τα άτομα σιγά μην έχουν ιδέα απο kpop πιστεύω το ότι τους εντυπωσίασαν οι 2NE1 σημαίνει πολλά....Πω ακόμη δεν το πιστεύω και ακόμη κλαίω...

Σε λίγη ώρα οι 2ne1 θα εμφανιστούν στην σκηνή μαζί με τον Will I Am. till then...

δείτε το βίντεο που με έκανε να κλαίω.

Τι μέρα είναι;

2011-11-18T20:16:00.001+02:00

Έφυγα από την δουλειά το πρωί και έκανα μια βόλτα σε μια πόλη που ξυπνούσε. Γύρω μου παιδιά περιμένανε τα λεωφορεία που θα τους πηγαίναν στο σχολείο. Φοιτητές ξενυχτισμένοι περπατούσαν δίπλα μου γελώντας δυνατά. Άνθρωποι πηγαίναν στη δουλειά. Στάθηκα στην Αριστοτέλους για λίγο, ο κόσμος περπατούσε βιαστικά, ωστόσο είχε μία απέραντη ησυχία. Ένιωσα την γη να γυρίζει γύρω από τον εαυτό της και μου ήρθαν στο νου στιγμές από μια διαφορετική ζωή.

Ήταν πάλι πρωί εκείνη την ημέρα. Είχα τελειώσει τη βάρδια μου και πήγα στην κουζίνα, χαιρέτησα τον μάγειρα κουνώντας το κεφάλι μου σιωπηλά, Δεν του μίλησα, πείρα ένα ζεστό και ανέβηκα στο κατάστρωμα. Ο ήλιος μόλις άρχισε να σηκώνεται και το κρύο στο πρόσωπο μου ξύπνησε τις αισθήσεις. Ο φρέσκος αέρας γέμισε τα πνευμόνια μου και τα αρώματα τις θάλασσας την ψυχή μου.

Σε 48 ώρες φτάνουμε στο επόμενο λιμάνι. Το κατάστρωμα μύριζε πετρέλαιο και σκουριά. Πόσο καιρός είχε περάσει από τότε που πάτησα το πόδι μου στη γη; Πότε σταματήσαμε να μιλάμε μεταξύ μας στο καράβι; Ο ίδιος κύκλος συνέχεια. Φεύγουμε από ένα λιμάνι γεμάτοι ενέργεια, μετά από λίγο κουραζόμαστε, δεν αντέχουμε ο ένας τον άλλον. Πριν το καταλάβουμε γινόμαστε ένα με την ρουτίνα της δουλειάς και μετά από λίγο σταματάμε να μιλάμε μεταξύ μας. Μέχρι το επόμενο λιμάνι.

Υπάρχει μεγάλη κινητικότητα. Γεμίζουν οι μπαταρίες μας και γινόμαστε δραστήριοι, όσο και αν αγαπάς την Θάλασσα πάντα χαίρεσαι όταν πλησιάζεις την στεριά. Σήμερα θα ξαναρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας. Θα αρχίσουν πάλι τα αστεία και τα πειράγματα. Όλοι περιμένουν να δουν με ποιο μαγικό τρόπο θα καταφέρει ο Χ. να τα βγάλει πέρα στη στεριά παρόλο που δεν μιλάει καμία γλώσσα. Όσο θα είμαστε στο λιμάνι θα διασκορπιστούμε κανένας δεν θέλει να βλέπει τον άλλον στις λίγες στιγμές ελευθερίας μας. Είμαστε τόσο διαφορετικοί μεταξύ μας. Ωστόσο βρίσκουμε πάντα τρόπους να επιβιώνουμε μέσα σε αυτό το σιδερένιο κήτος.

Ξημέρωσε, επιτέλους χαλάρωσα. Άρχισε η νύστα να με τυλίγει.Ξεκίνησα για να μπω μέσα στο πλοίο όταν μια σκιά στα αριστερά μου κίνησε την περιέργεια.. Μία όρκα; Σπάνια βλέπεις αυτό το περήφανο θηλαστικό. Ταξιδεύει γρήγορα στο νερό παρόλο το βάρος του."Άραγε το είδε κανείς άλλος;" σκέφθηκα. "Τι ήταν αυτό;!"

Ξύπνησα στο κρεβάτι μου; Κοίταξα το ρολόι 7 το απόγευμα...Πως βρέθηκα εδώ; Τι μέρα είναι; Που πήγε το καράβι; Γιατί νιώθω σαν να λείπει κάτι; Σύντομα θα φύγω πάλι στη δουλειά, σύντομα θα ξανακούσω τις σειρήνες.... Θα σταματήσει ποτέ να με καλεί η Θάλασσα;

1st MTV World Wide Act : Big Bang

2011-11-07T00:09:00.006+02:00

MTV EMA WORLD WIDE ACT BIG BANG

Φέτος για πρώτη φορά στα μουσικά βραβεία Mtv EMA παρουσιάστηκε η κατηγορία Best World Wide Act. Το mtv χώρισε τον κόσμο ανά περιοχές και έβαλε τους τηλεθεατές να επιλέξουν οι καθένας τον καλλιτέχνη της χώρας του και μετά έγινε επιλογή ανάμεσα από αυτούς τους καλλιτέχνες να εκπροσωπήσουν την περιοχή τους. Έτσι την Ευρώπη την εκπροσώπησε η Lena ως νικήτρια του European Act, την Βόρεια Αμερική η Britney και πάει λέγοντας.

Την Ασία την εκπροσώπησαν οι Big Bang. Που κατάφεραν να ξεπεράσουν στην τοπική διαλογή το μουσικό θηρίο Jay Chou (ναι ναι αυτόν από το Green Hornet). Εφόσον έγινε το πρώτο βήμα το επόμενα βήματα ήταν απλά!!! Τα χιλιάδες μέλη του fan club τους οι VIP με σήμα την κίτρινη κορόνα έπεσαν με τα μούτρα στην ψηφοφορία του MTV σπάζοντας κάθε ρεκόρ συμμετοχής. Τις περισσότερες συμμετοχές της είχαν οι Γάλλοι και οι Ιάπωνες που και οι χώρες στις οποίες η Κορέατικη ποπ έχει και την μεγαλύτερη απήχηση.

source credit : Big Bang For Life

Οι Big Bang άφησαν άφωνους τους Β.Ιρλανδούς και την Ευρώπη η οποία δεν έχει ιδέα για την ιστορία αυτού του συγκροτήματος. Οι Big Bang ήταν το όραμα του ιδιοκτήτη της YG Entertainment. Το 2005 λοιπόν συγκέντρωσε 6 νεαρούς τραγουδιστές και περνώντας τους από εκπαίδευση επέλεξε τους 5 για να ξεκινήσουν την καριέρα τους. Στην οικογένεια της YG Entertainment γνωστή και ως YG Family υπήρχαν ο Dong Youngbae(23) (Taeyang/Sol) και ο Kwon Ji Yong(23)(GDragon). Στην τρυφερή ηλικία των 13 χρονών οι δύο νεαροί γνώριζαν πως ήθελαν να γίνουν τραγουδιστές και ο διορατικός πρόεδρος της εταιρείας υπέγραψε μαζί τους μόλις ίδρυσε την εταιρεία του. Αργότερα προστέθηκαν ο Seung Ri(20) ο οποίος παραλίγο να αποκλειστεί από το συγκρότημα καθώς ήταν πολύ καλός χορευτής αλλά έπασχε φωνητικά, ο Daesoung(22) του οποίου ο πατέρας ήταν εναντίον στην προσπάθεια του γιου του και ο T.O.P(24) ο οποίος είχε ξεκινήσει ήδη να κάνει όνομα ως Hip Hop τραγουδιστής στα Underground στέκια της Σεούλ παρόλο το νεαρό της ηλικίας του.

Η προσπάθεια της δημιουργίας αυτού του συγκροτήματος καταγράφηκε ως reality show και προβλήθηκε στην Κορεάτικη τηλεόραση. Το 2006 λοιπόν ξεκίνησε και η καριέρα τους από τότε έκαναν εκατομμύρια πωλήσεις σε όλη την Κορέα. Η φήμη τους εκτινάχθηκε σε όλη την Ασία ενώ εισχώρησαν και στην Ιαπωνική αγορά. Το Fan club τους μετράει μέλη από όλες τις χώρες της Ασίας, της Ευρώπης και της Αμερικής. Ενώ ξεκίνησαν σαν hip hop boy band εξελίχθηκαν περικλείοντας στοιχεία από διάφορα ήδη μουσικής. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος έχουν κάνει και σόλο καριέρα παράλληλα. Ο αρχηγός GDragon και ο Taeyang έβγαλαν με επιτυχία προσωπικούς δίσκους με τον πρώτο να τρομοκρατεί όλους τους σόλο καλλιτέχνες της Κορέας. Φέτος λίγο πριν την έκδοση του καινούργιου τους δίσκου δημιουργήθηκε το sub group GD & TOP ενώ και ο Seung Ri έβγαλε προσωπικό δίσκο.

Για μήνες τα Charts της Κορέας είχαν γεμίσει με δουλειές της YG Entertainment ενώ αμέσως μετά το πέρας της προώθησης του νέου δίσκου εκδόθηκε νέο άλμπουμ στην Ιαπωνία. Οι Big Bang επανεμφανίστηκαν φέτος μετά από μερικά χρόνια απουσίας και σάρωσαν τις πωλήσεις της Ασίας. Τα περισσότερα τραγούδια τα επιμελήθηκε ο ίδιος ο G Dragon, ο οποίος έχει γράψει τραγούδια για πολλούς καλλιτέχνες της Κορέας, ενώ σε πολλά τραγούδια συμμετείχαν και τα υπόλοιπα μέλη.

Όμως λίγο η ζήλια λίγο το κακό το μάτι, τα παλικαριά περάσαν πολλά to 2011 καθώς ο Daesoung είχε ατύχημα με το αυτοκίνητο το οποίο οδήγησε στο θάνατο ενός μοτοσικλετιστή. Στην Κορέα τα σκάνδαλα ακόμη έχουν δύναμη και τα κυνηγάνε, έτσι αυτό που εμείς θεωρούμε ένα ατύχημα που θα μπορούσε να συμβεί στον οποιοδήποτε, εκεί έγινε ολόκληρο θέμα. Με αποτέλεσμα να κλονιστεί η ψυχολογία του νεαρού, να τον κάνουν να πιστέψει ότι είναι δολοφόνος και να αναγκαστεί η εταιρεία να παύσει κάθε δραστηριότητα του. Έτσι το συγκρότημα συνέχισε της προγραμματισμένες εμφανίσεις του αλλά όχι ως Big Bang πλέον αλλά ως ξεχωριστοί καλλιτέχνες προωθώντας τα προσωπικά τους άλμπουμ. Πρόσφατα όμως ανακοινώθηκε πως βρέθηκαν ίχνη μαριχουάνας στα μαλλιά του GDragon παρόλο που ο οργανισμός του ήταν καθαρός. Αυτό ισοδυναμεί με επαγγελματική αυτοκτονία by the way. Ευτυχώς οι αρχές θεώρησαν πως δεν σημαίνει κάτι και πως το παλικάρι δεν θα τιμωρηθεί. Ωστόσο η εταιρεία ανακοίνωσε πως για λίγο καιρό ο GDragon δεν θα εμφανίζεται με το συγκρότημα...πάνω που είχε ανακοινωθεί η επιστροφή του Daesung και το λανσάρισμα στην Ιαπωνική αγορά του ντουέτου GD & TOP.

Έτσι μετά από καιρό είδαμε τους Big Bang ως πέντε ξανά στην αποψινή τους βράβευση στο Μπέλφαστ στα Ευρωπαικά βραβεία MTV. Γι αυτό όταν παρέλαβαν το βραβείο ευχαρίστησαν τους VIPs που τους στήριξαν παρόλα τα σκαμπανεβάσματα που είχαν. Η Κορεάτικη μουσική σκηνή κερδίζει συνέχεια έδαφος στο μουσικό στερέωμα και οι Big Bang με το πιο δυναμικό τους στυλ έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να εδραιωθούν στον δυτικό κόσμο. Καθώς προέρχονται από εταιρεία η οποία έχει στηρίξει την Hip Hop σκηνή της Κορέας. Η YG entertainment a.k.a YG Family θα μπορούσε να συγκριθεί με τον Νίβο και την The Family Label του. Με τη διαφορά ότι η YG Family βρήκε παιδιά και καλλιτέχνες με προοπτικές από την underground σκηνή τους εκπαίδευσε ώστε να γίνουν καλλιτέχνες που θα μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και τους εισήγαγε στην αγορά. Κάτι που οι άλλες εταιρείες δεν το κάνουν. Ωστόσο το όνειρο του δημιουργού της εταιρείας ήταν να φτιάξει με υγιή οικογένεια μέσα στην εταιρεία του άσχετα που αυτή εξελίχθηκε ως κολοσσός χάρη στις σωστές κινήσεις του.

Από την YG Entertainment να περιμένετε πολλά καθώς ετοιμάζει να "ρίξει" στον δυτικό κόσμο το γυναικείο της γκρουπ 2NE1 με την βοήθεια και τη συνεργασία του αρχηγού των Black Eyed Peas Will I Am. H δυναμικότητα των κοριτσιών και το old school στυλ της rapper τους πλησιάζουν τα ακούσματα της Δυτικής κοινωνίας και πολύ πιστεύουν πως οι 2ΝΕ1 θα μπορέσουν να εισχωρήσουν στην αγορά πιο εύκολα από τα άλλα συγκροτήματα.

Ήδη το MTV και το Bilboard άρχισε να κάνει ανοίγματα προς την Κορεάτικη μουσική ανοίγοντας αγγλικά site αφιερωμένα σε αυτό το είδος.

Harder Better Faster Stronger

2011-09-21T17:52:00.003+02:00

Προφανώς πρέπει να αναβαθμίσω λίγο τον εαυτό μου γιατί αν δεν γίνω καλύτερη, γρηγορότερη δυνατότερη τα πράγματα δεν θα είναι όπως τώρα.

Ακόμη μια απογοήτευση αλλά δεν πειράζει χάρη στη προσωπική μου Cheer leader όλα θα πάνε καλά.

I Grow up to be a looser....

2011-09-15T15:25:00.003+02:00

Θυμάστε αυτή την ατάκα απο την ταινία The Kid με τον Bruce Willis?

εγώ δεν μπορώ να τη ξεχάσω. Ήθελα να γράψω πάρα πολλά και να βγάλω τα εσώψυχα μου αλλά προτιμώ να βγάλω τα εσώρουχα μου.

Με λίγα λόγια αυτά που ήθελα να γράψω ήταν όλα αυτά τα πράγματα που με κάνουν να νιώθω σήμερα:

Αδέξια, άχρηστη και αποτυχημένη.

Ανίκανη να κάνω οτιδήποτε και κυρίως νιώθω πως κάνω λάθος σε οτιδήποτε και αν κάνω.

Κοινώς νιώθω πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά.

Για να μη πως ότι επισήμως είμαι Αργή και Αφηρημένη. Αν το κράτος έκδιδε πιστοποιητικό για αυτές τις δύο ανικανότητες θα είχε την φάτσα μου.

Είμαι πάρα πολύ αφηρημένη, αργή στις κινήσεις μου και μερικές φορές είμαι ακόμη πιο αργή. Ειδικά τις ημέρες πριν τη περίοδο.

Πως σκατά κατάφερα να εξελιχθώ σε κάτι τόσο άχρηστο πράγμα; Νιώθω πως είμαι 67 χρονών και αναπολώ τη μέχρι τώρα αποτυχημένη ζωή μου. Το ότι όλα αυτά μου συμβαίνουν σε μια χώρα χωρίς επαγγελματικές ευκαιρίες στη παρούσα κατάσταση δεν με κάνει να νιώθω καλύτερα και αισιόδοξη.

Άσε που σε αντίθεση με άλλα άτομα εγώ ακόμη και αν μεταναστεύσω δεν θα μπορώ να κάνω και πολλές δουλειές καθώς δεν έχω πτυχία πανεπιστημίου και κάποια εξειδικευμένη γνώση.

Νιώθω μία μετριότητα και αυτό είναι πολύ χειρότερο απο το να νιώθεις ότι είσαι ένα τίποτα.

Τρόποι επίλυσης των προβλημάτων μου :

Α. Λοβοτομή

Β. Υπνωτισμός

Γ. Ψυχολογική υποστήριξη

Δ. Αυτοκτονία με τη χρήση πυροτεχνημάτων στον κώλο και ανατίναξη τους στα

29 πόδια ύψος.

Ε. Εκπόρνευση

ΣΤ. Πώληση νεφρού σε απελπισμένο μεγιστάνα

Ζ. Όλα τα παραπάνω

Παρακαλώ ενημερώστε με για την δική σας επιλογή. Αν έχετε να προτείνεται κάτι καλύτερο είμαι ανοιχτή σε προτάσεις. Επίσης τα λόγια παρηγοριάς και οι ψεύτικες φιλοφρονήσεις για confidence boost will be warmly welcomed.

υγ. πραγματικά δεν θέλω να στεναχωρήσω πάλι τους γονείς μου. Τους έχω πληγώσει αρκετά..

Jet setter για ένα δόντι

2011-07-05T21:21:00.003+02:00

Τρία χρόνια έχουν περάσει απο το τελευταίο μου ποστ για τον οδοντογιατρό.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ απο τότε και η οικονομική κρίση σε συνδιασμό με την τριετή μου ανεργία με οδήγησαν στα χέρια της ξενιτιάς. Πήρα λοιπόν την μεγάλη μου απόφαση και πήγα στο ΦΥΡΟΜ για να κάνω τα δόντια μου. Στην εξωτική πόλη του Γευγελή. Λίγα χιλλιόμετρα δηλαδή απο το χωριό μου τους Ευζώνους.

Μάζεψα όλο μου το θάρρος και την υπομονή μου και ξεκίνησα το μεγάλο ταξίδι απο την Χαλκιδική προς την γείτονα χώρα. Ειλικρινά δεν ήθελα να πάω, αγαπάω πολύ τον παλιό μου οδοντογιατρό και τον χαβαλέ που βίωνα μαζί του, αλλά η συνεχής πτώση των σφραγισμάτων με κάνει να θέλω πιο μόνιμα αποτελέσματα.

Έτσι λοιπόν βρέθηκα στο Γευγελη στα χέρια ενός νεαρού και όμορφου Σκοπιανού που μάλλον έκανε την πρακτική.

Σκηνή 1η: Introduction

Η νοσοκόμα μιλούσε απταιστα ελληνικά όχι όμως και ο νεαρός οδοντογιατρός που ξυπνούσε τρελά πάθη και φαντασιώσεις πορνογραφικού περιεχομένου. Ο μικρός με ρώτησε "Πονάς;"

Εγώ ήθελα πάλι να απαντήσω "όχι αρκετά μωρό μου, συνέχισε να με πονάς" και ταξίδευα σε οργασμικούς προορισμούς ανάμεσα στα σεντόνια...μπα... που τέτοια τύχη.

Η δεύτερη λέξη στα Ελληνικά ήταν... "Φτύσε" ...ντεκαυλέ....

Το μόνο που έλεγε συνέχεια και με εκνεύριζε ήταν το Άιντε εννοώντας Ας ξεκινήσουμε...αλλά με τόσα άιντε που άκουσε ήθελα να του πω άιντε γαμήσου και να σηκωθώ να φύγω.

Με τα πολλά η δουλειά μου εννοείται δεν έγινε και αύριο πρέπει να ξαναπάω...

Πραγματικά δεν θέλω να ξαναπάω. Θέλω τον δικό μου οδοντογιατρό, θέλω τον σκοπιανό οδοντογιατρό γυμνό στο κρεβάτι μου και δεν θέλω να δώσω κανένα φράγκο στους σφετεριστές της ιστορίας μας.

Αλλά τι να κάνω η φτώχεια και η ανέχεα με έριξε στα βρόμικα χέρια τις ξενιτιάς.

Πάντως ήταν πραγματικά παράξενο το ότι ήμουν σε μία ξένη χώρα το πρωί ενώ το ίδιο απόγευμα ήμουν αραγμένη στη παραλία.

Εννοείται μπροστά στο υπερσύχρονο ιατρείο των σκοπιανών το ιατρείο του γιατρού μου έμοιαζε με αυτό:

Δεν τελείωσα μαζί σου είπε...

2011-06-05T13:33:00.004+02:00

και έφυγε .. Αλκοολικός - χρήστης ουσιών πελάτης εμφανίστηκε στο μαγαζί και επέμενε να του δώσω ρέστα από 20 ευρώ για μία ρετσίνα που πλήρωσε με 5 ευρώ. Φυσικά και εγώ αρνήθηκα να του δώσω ρέστα αφού στο ταμείο μου δεν είχα παραπάνω χαρτονομίσματα των 20 ευρώ πέρα από τα δύο που έχω πάντα.

Αλλά ποιος βρήκε το δίκιο του σε αυτό τον κόσμο για να το βρω εγώ; Εφόσον δεν άκουγε τις εξηγήσεις μου άρχισα να φωνάζω. Στη τελική εγώ πάντα φωνάζω και ποτέ δεν μιλάω, η αλήθεια να λέγεται. Τσαντίστηκε και αυτός και άρχισε τα παραληρήματα του ενώ είχα απόλυτα άδικο. Κατά τη διάρκεια λοιπόν του καυγά εμφανίζεται και ένας ηλικιωμένος κύριο πελάτης του καταστήματος και παίρνει το μέρος μου καθώς την προηγούμενη φορά ξέχασε 700 ευρώ μέσα στο μαγαζί και εμείς του τα επιστρέψαμε.

Ο πρεζοναράς - αλκοολικός πελάτης λοιπόν συνέχιζε να φωνάζει καθώς το μαγαζί γέμισε κόσμο, πελάτες, περαστικούς και συγγενείς και φεύγοντας πετάει την απειλή πως "Δεν τελείωσα μαζί σου ". Φυσικά εγώ τον ευχαρίστησα καθώς με απείλησε μπροστά σε δύο συγγενείς μου, την κουμπάρα μου, μία γειτόνισσα και έναν πωλητή. Του είπα ευχαριστώ που με απειλείς γιατί τώρα ότι και αν πάθω εσύ θα κατηγορηθείς και συμπλήρωσα πως τώρα καλύτερα να παρακαλάει να μη πάθω τίποτα γιατί αυτός θα έχει την ευθύνη και τελείωσε εκεί το θέμα.

Not...το ίδιο απόγευμα συνάντησε τον κύριο που με υπερασπίστηκε και του είπε πως δεν θα έπρεπε να ανακατευθεί και φυσικά τον έβρισε. Ο ηλικιωμένος κύριος του απάντησε την προσβολή και φυσικά ο πρώτος βρήκε πολύ λογικό το να τον ορμίσει και να τον χτυπήσει. Εκείνο το βράδυ ο ηλικιωμένος πελάτης μας το πέρασε στο νοσοκομείο. Φυσικά ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία της Νεάπολης. Η αστυνομία λοιπόν είπε στον χτυπημένο κύριο πως θα πρέπει να μάθει εκείνος πως τον λένε και να του κάνει μήνυση.

(ηχητικό εφέ απο τζιτζίκια και πουλί που περνάει λέγοντας Aboo <βλάκας στα Ιαπωνικά/Κορεάτικα>)

Απάντηση που είχα λάβει παλιότερα όταν πείρα τηλέφωνο στην Αστυνομία για έναν νεαρό που ανέβηκε να ληστέψει ένα σπίτι στους Αμπελόκηπους και όταν τους πείρα τηλέφωνο για να ενημερώσω πως βρήκα αυτούς που μου έκλεψαν το πορτοφόλι. Βλέπεις στην πρώτη περίπτωση ήταν πολύ δύσκολο για τους αστυνόμους των Αμπελοκήπων να στείλουν έναν αστυνομικό 5 τετράγωνα πιο κάτω από το τμήμα (έστω και με τα πόδια) και στη δεύτερη περίπτωση ήταν πολύ δύσκολο να μπει αστυνόμος στο 25 λεωφορείο ένα πρωί για να δει τους ληστές που ήταν κάθε μέρα εκεί μέσα και για μήνες έκλεβαν τους επιβάτες.

Με λίγα λόγια ο νεαρός πρεζοναράς κυκλοφορεί ελεύθερος στην Νεάπολη, (και δεν είναι ο μόνος έχουμε ήδη έναν άλλο τρελό που μπαινοβγαίνει στο μαγαζί και απειλεί την ιδιοκτήτρια κάθε τρεις και λίγο, ο ίδιος παλιότερα επιτέθηκε και σε περαστικό μπροστά από το κατάστημα) και εγώ τώρα θα πρέπει να φοβάμαι που με απείλησε. Εγώ πάλι εννοείται δεν φοβάμαι καθώς το γονίδιο του φόβου λείπει από την οικογένεια μας γενικότερα αλλά να που φοβήθηκε όλη η γειτονιά, η ιδιοκτήτρια και οι γονείς μου. Έτσι μου ζήτησαν να φύγω από τη Νεάπολη και τη γειτονιά ΜΟΥ για να κάνει ελεύθερα αυτός τις βόλτες του χωρίς να τύχει να με συναντήσει.

Οπότε αγαπητοί μου συμπολίτες της Νεάπολης μην ανησυχείτε. Ειδικά αν στέλνετε τα παιδιά σας στο Κέντρο Νεότητας, στον βρεφονηπιακό σταθμό, στο νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό σχολείο της Αναγέννησης μη φοβάστε εγώ θα λείπω. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας πω, πως θα λείπει ο τύπος που επιτέθηκε στον γείτονα και ο τρελός που τρομοκρατεί τη γειτόνισσα σας κάθε τρεις και λίγο. Επίσης μη ξεχνάτε χάρη στη ληστεία στο κέντρο Νεότητας η αστυνομία μια φορά τον μήνα περνάει πιο τακτικά.

Επίσης με χαρά σας ανακοινώνω πως στην ίδια γειτονιά δεν σημειώθηκε ληστεία αυτές τις ημέρες. Έτσι μετά από την ληστεία των 3 διαμερισμάτων στο ίδιο τετράγωνο που σημειώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες δεν παρατηρήθηκε άλλη. {Μύνημα αισιοδοξίας}

Ενώ η αστυνομία πιστή πάντα στο καθήκον της έγραψε κλίση σε γείτονα για το παρκάρισμα του. Το παράξενο είναι πως σε εκείνο το σημείο έχουν παρκάρει χιλιάδες περαστικοί, ενώ χιλιάδες φορές έχουν περάσει και οι αστυνόμοι οι οποίοι καμία φορά δεν έχουν γράψει κλίση. Τώρα όμως που πάρκαρε κάτοικος της γειτονιάς επειδή το ξημέρωμα που γύρισε από τη δουλειά του δεν βρήκε πουθενά αλλού να παρκάρει του έγραψαν.

Τέλος για μια πλήρη αναφορά στο ευρύτερο τετράγωνο της Αναγεννήσεως σας ενημερώνω πως ήδη έχει νοικιαστεί ένα διαμέρισμα επί της Μαδύτου σε ρακοσυλέκτες μάλλον βουλγάρογυφτικης καταγωγής και ένα υπόγειο διαμέρισμα κάτω από το σπίτι μου.

Αν ανήκετε στην κατηγορία αυτών που θέλουν να υποβαθμίσουν μια γειτονιά για να πουληθούν φθηνά τα κτήρια της μη κουράζεστε ελάτε στη Νεάπολη. Η γη των ευκαιριών.

Τελικά μήπως θα βρεθεί σύντομα η απάντηση στις ερωτήσεις που έκανα την άλλη φορά;

Κρίμα ρε γαμώτο και ήλπιζα πως η απάντηση θα ήταν να με απαγάγουν εξωγήινοι.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως μέσα σε λίγο χρόνια επιστρέψαμε στην Ναρκομανή Νεάπολη του Μπινιώρη και πως μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα βρώμισε ό,τι καθάρισε ο Χατζησάββας.

Την επόμενη φορά θα σας γράψω τις ιστορίες απο τις γειτονιές της Νεάπολης της δεκαετίας του 1980. Οι κακοί των ταινιών του ασπρόμαυρου Ελληνικού κινηματογράφου φαντάζουν προβατάκια μπροστά στην ημιμάθεια, την εγκληματικότητα και την κακία μερικών ατόμων που μεγάλωσαν στη γειτονιά του πατέρα μου.

I feel Safe in Neapoli City...

Αν νιώθετε και εσείς ασφαλής στη Νεάπολη όπως εγώ τότε να σας ενημερώσω

πως το Dojo, Shinobi no Yama (ή Yama no Shinobi ?) παραδίδει μαθήματα αυτοάμυνας κάθε Δευτέρα και Παρασκευή απέναντι απο τα Δημοτικά Σχολεία Αναγεννήσεως, εκεί μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε μαθήματα Kyokushinkai Karate, Ninjutsu και εκεί στεγάζεται και η ελληνική ομοσπονδία μιας πολεμικής τέχνης που το όνομα της το μπερδεύω με την ιαπωνική λέξη για το μουσείο...

Europe1 Vs Mtv Greece

2011-05-24T16:32:00.003+02:00

Εκεί που λες που έπλεκα αμέριμνη ακούγοντας Mtv Greece σκέφθηκα πως τελικά το Europe1 παρόλο που είναι τοπικό κανάλι παίζει καλύτερα βίντεο κλιπ από το Mtv.

Εκείνη τη στιγμή λοιπόν χτυπάει το τηλέφωνο και ακούω τη φωνή της Dannossiel να μου λέει. Βάλε Europe1 τώρα!! ΤΩΡΑ! και της λέω "Τώρα αυτό σκεφτόμουν πως δεν πιάνω Europe1 εδώ που είμαι". Η αγαπητή μου ξαδέρφη με έγραψε στα @@ και συνέχισε να φωνάζει να βάλω Europe1.

"Βάλε Europe1 τώρα παίζουν κορεάτικο τραγούδι..." "Ποιο της λέω;"

Έτσι άρχισε να μου περιγράφει τι βλέπει και κατάλαβα πως μιλούσε για αυτό το βίντεο:

Εννοείται πως όλη μέρα μιλάω γι αυτό σήμερα!!!! Όταν επιτέλους βρήκα το κανάλι στην τηλεόραση του ψιλικατζίδικου για καλή μου τύχη ξανάβαλε το τραγούδι. Σε λιγότερο από μία ώρα το βίντεο είχε προβληθεί δύο φορές. Pure Win...

Το ωραίο είναι ότι και έπαιξαν το αγαπημένο μου συγκρότημα από την Κορέα και έβαλαν και την Κορεάτικη εκδοχή του τραγουδιού ενώ άνετα θα μπορούσαν να βάλουν την Αγγλική εκδοχή. Για την Ιστορία οι 2NE1 είναι συγκρότημα της Νότιας Καρέας εδώ και δύο χρόνια που εμφανίζεται έχει σαρώσει τα πάντα, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν και τον πρώτο τους δίσκο στην Ιαπωνία. Δυστυχώς όμως το λανσάρισμα τους στην Ιαπωνική αγορά συνέπεσε με το σεισμό και έτσι ανέβαλαν την προώθησή τους για αργότερα. Το ωραίο είναι πως τώρα επισπεύσθηκε η διαδικασία για την εκδοσή του δίσκου τους στην Αμερική και στον δυτικό κόσμο.

Οι 2ne1 στηρίζονται από την εταιρεία τους YG Entairtement (πως είναι η δική μας η Family τρεις φορές μεγαλύτερη) και η παραγωγή του δίσκου τους για την Δυτική αγορά έγινα και απο τον Will I Am. Όλοι ξέρουμε πως όταν υπάρχει ο Will I Am τα πράγματα είναι σοβαρά.

Ελπίζω σύντομα οι 2NE1 να γνωρίσουν επιτυχία στον δυτικό κόσμο (εννοώντας σε αυτούς που απλά ακούν αγγλόφωνη μουσική). Το μικρότερο μέλος τους είναι η Minzy 16 χρονών και έχει δηλώσει πως λατρεύει την Ελληνική Μυθολογία. Τα κορίτσια έχουν ταλέντο και πολύ καλο marketing οπότε ελπίζω η μαγική συνταγή της YG Family να πετύχει.

Για ακόμη μια φορά το Europe 1 απέδειξε πως δεν χρειάζεται ένα κανάλι να είναι μεγάλο για να κάνει τη διαφορά και για ακόμη μια φορά η επιλογή των τραγουδιών του έβαλε τα γυαλιά στο ελληνικό Mtv που για να δούμε Asobi Seksu, La roux και ποιοτικά τραγούδια θα πρέπει να ξενυχτήσουμε.

Europe1 ahja ahja ! Fighting!!! όπως θα λέγαν και στην Κορέα.

Πάρτε και την Αγγλική εκδοχή του τραγουδιού :

Για την Ιστορία το Europe1 βοήθησε πολύ στην προβολή υποψηφίων βουλευτών στις προηγούμενες εκλογές και κατά τη διάρκεια των δημοτικών εκλογών όταν τα υπόλοιπα "Μεγάλα" κανάλια έκλειναν τις πόρτες σε όσους πραγματικά ήθελαν να κάνουν την αλλαγή.

YG Family represented!!!!

άντε να δούμε και Big Bang τώρα.

Η Ζωή στον Τουρισμό

2011-03-29T15:41:00.003+02:00

Αν έχετε δουλέψει ποτέ στον τουρισμό τότε γνωρίζεται την ιστορία της Ζωής και αυτά που βιώνει κάθε χρόνο. Τον Φεβρουάριο η Ζωή ανυπομονεί, ανυπομονεί να έρθει ο Μάρτιος και να φύγει για να δουλέψει στον τουριστικό προορισμό της. Νιώθει σαν αρκούδα που ξύπνησε μετά από βαρύ χειμώνα. Είναι έτοιμη να φύγει για να προετοιμάσει τον προορισμό για τις αφίξεις.

Κάθε Μάρτιο η Ζωή ξεσηκώνεται από το όμορφο σπιτάκι της και φεύγει στο εκάστοτε τουριστικό προορισμό όπου εργάζεται. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι μπαταρίες της γεμίζουν ενέργεια και ανυπομονησία. Έτσι καρτερικά περιμένει την έναρξη της τουριστικής σαιζον και τους πρώτους πελάτες. Έτσι τον Μάρτιο με Απρίλιο ετοιμάζει τον εαυτό της, τη δουλειά της ενώ γύρω της υπάρχει ένας τεράστιο πυρετός προετοιμασιών. Μετά τη δουλειά της κάνει μια βόλτα με το ποδήλατο στον προορισμό που εργάζεται και βλέπει τους ντόπιους να έχουν αναστατώσει τα σπίτια και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια τους. Όλοι οι δρόμοι μυρίζουν άνοιξη, φρεσκοκομμένα χόρτα, μπογιές και σοβά. Βλέπεις είναι η εποχή που όλοι βάζουν τα καλά τους για να υποδεχτούν τους τουρίστες. Όλα είναι έτοιμα για μια ζεστή και φιλόξενη υποδοχή

Τον Απρίλιο με τον ερχομό του πάσχα είναι η πρώτη πρόβα για την σαιζόν που ακολουθεί. Έρχονται οι πρώτες κρατήσεις και μαζί τους οι πρώτοι τουρίστες. Η Ζωή παίρνει μια βαθιά ανάσα χαμογελάει και είναι έτοιμη να εξυπηρετήσει κάθε ανάγκη των λιγοστών επισκεπτών. Στεναχωριέται που για ακόμη μια χρονιά δεν θα κάνει Πάσχα με τους συγγενής της αλλά αυτό είναι κάτι που το ξεπερνά βλέποντας τα χαρούμενα πρόσωπα των πελατών της.

Έτσι περνάει η άνοιξη με τον καιρό που δεν είναι αρκετά ζεστός για καλοκαιρινά ρούχα αλλά ούτε αρκετά κρύος για χειμωνιάτικα ρούχα. Έρχεται ο Ιούνιος και οι πρώτοι πελάτες τους θέρους είναι εδώ. Η Ζωή είναι έτοιμη, χαμογελάει και εξυπηρετεί τους επισκέπτες του προορισμού όμως στεναχωριέται γιατί ακόμη μια φορά οι πρώτοι τουρίστες δεν βρίσκουν όλες τις υπηρεσίες ανοικτές. Καθώς η τουριστική περίοδο είναι διαφορετική από περιοχή σε περιοχή μερικοί τουρίστες πιστεύουν πως θα βρουν όλες τις υπηρεσίες ανοικτές σε οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας και αν πάνε. Η Ζωή σκύβει το κεφάλι της στεναχωρημένα, παίρνει μια ανάσα και είναι έτοιμη να εξυπηρετήσει τους επόμενους επισκέπτες.

Ήρθε ο Ιούλιος και η Ζωή συνεχίζει να χαμογελά, πλέον ο αριθμός των επισκεπτών είναι μεγαλύτερος, οι υπηρεσίες είναι ανοικτές και επιτέλους μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά της. Οι πρώτες δεκαπέντε ημέρες του Ιουλίου περνάνε γρήγορα και ξαφνικά η ζωή αρχίζει να νιώθει κουρασμένη. "Επιτέλους " σκέφτεται, χαμογελά και συνεχίζει. Οι πελάτες έρχονται και φεύγουν ενώ άρχισαν δειλά δειλά να εμφανίζονται και οι πρώτοι Έλληνες επισκέπτες. Έτσι μετά της 15 Ιουλίου το θέρετρο έχει γεμίσει φωνακλάδες Έλληνες πελάτες, υπομονετικούς Γερμανούς τουρίστες και αλκοολικούς Εγγλέζους. "Τώρα ξεκινάει η πρόκλησή" λέει η Ζωή και χαμογελά. Έτσι οι μέρες του Ιουλίου περνάνε με την κούραση να συσσωρεύεται στο σώμα της και την υπομονή της σιγά σιγά να εξαντλείτε.

1η Αυγούστου λοιπόν και η Ζωή ξυπνάει με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια. Σέρνεται ως το μπάνιο και ίσα που καταφέρνει να σταθεί όρθια μπροστά στον καθρέφτη. "Τελική ευθεία" λέει στον εαυτό της. "Υπομονή άλλες 20 ημέρες έμειναν" συνεχίζει και μέσα σε αυτά τα λόγια βρίσκει τη δύναμη να φορέσει το καλύτερο χαμόγελο της. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα η σαιζόν βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Η Ζωή πλέον έχει κολλημένο ένα ψεύτικο χαμόγελο στο πρόσωπο της. Ενώ στα αυτιά της ακούγεται η λέξη "Υπομονή, υπομονή, λίγο ακόμη". Πέντε ημέρες αργότερα η Ζωή κοιτάει τους πελάτες που την αποχαιρετούν και τότε επιστρέφει το φυσικό χαμόγελο στα χείλη της. Γυρνάει το βράδυ σπίτι κοιτάει τον τσαλακωμένο - εξαντλημένο εαυτό της στον καθρέφτη και λέει..."Τα καταφέραμε και φέτος, οι επισκέπτες έφυγαν ευχαριστημένοι". Ηθική Ικανοποίηση και βαθύς ύπνος η ανταμοιβή του δύσκολου δεκαπενθήμερου.

Σεπτέμβρης στον τουρισμό σημαίνει υπομονή, πλέον η Ζωή και οι συνεργάτες της είναι εξαντλημένοι. Τα χαμόγελά τους όμως είναι αληθινά. Βλέπουν τους τελευταίους τουρίστες να περνάνε καλά και αυτός τους δίνει κουράγιο. Σύντομα όλα θα τελειώσουν και θα πάρει ο καθένας τον δρόμο τους. Εξαρτάται φυσικά και σε ποιο μέρος της Ελλάδος βρίσκεσαι.

Οκτώβριος!!! Ακόμη ένας μήνας έμεινε και η Ζωή περπατάει εξαντλημένη στα σοκάκια του θέρετρου. Ένας μήνας μόνο και σύντομα θα γυρίσει στην λήθη του χειμώνα και στη ζεστή αγκαλιά του σπιτιού της. Οι τουρίστες είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, οι ιδιοκτήτες κάνουν δεήσεις για καλοκαιρία και η Ζωή σέρνει τα πόδια της χαμογελώντας γλυκά στους περαστικούς. Οκτώβριος στον τουρισμό σημαίνει γλυκιά κούραση. Εκείνη η εξάντληση που έρχεται όταν έχεις κάνει ένα ανδραγάθημα την τυλίγει κάθε βράδυ.

Τέλος Οκτωβρίου..η Ζωή αναπολεί τους μήνες που περάσαν, τα άτομα που γνώρισε στο θέρετρο, τους υπέροχους τουρίστες που γκρίνιαζαν σε όλη την διάρκεια των διακοπών τους, τους αγνώμονες ταξιδιώτες που δεν της είπαν ευχαριστώ, όλους εκείνους που εξυπηρέτησε παραπάνω από όσο έπρεπε. Χαμογελά όμως...γιατί και αυτή τη χρονιά ανάμεσα στους χιλιάδες πελάτες που την επισκέφθηκαν υπήρξαν δύο που της χαμογέλασαν και της είπαν πως περάσανε φανταστικά και πως θα θυμούνται αυτές τις διακοπές για καιρό. Έτσι η Ζωή κάνει μια τελευταία βόλτα με το ποδήλατο της και βλέπει τα άλλοτε ανοιχτά παραθυρόφυλλα να είναι τώρα κλειστά, τους κατοίκους κουρασμένους και τους δρόμους άδειους. "Ήρθε και η δική μου ώρα να γυρίσω πίσω"

Εκείνη τη στιγμή χτυπάει το κινητό της και ο ανώτερος της την ενημερώνει πως θα την χρειαστούν τον Νοέμβριο για την κλαδική έκθεση στη Θεσσαλονίκη .... "Κάθε χρόνο τα ίδια, πάνω που νομίζω πως θα ξεκουραστώ έρχεται η έκθεση και με αποτελειώνει " λέει με χαμόγελο και ετοιμάζεται να φύγει για την έκθεση και να συναντήσει παλιούς και νέους συνεργάτες.

Μέσα Νοεμβρίου και η Ζωή το μόνο που θέλει είναι να ξεκουραστεί μέχρι τον Μάρτιο. Ενώ σκέφτεται τους συναδέλφους της στα τουριστικά γραφεία που γι αυτούς η δουλειά τους δεν σταματάει ποτέ και τα Χριστούγεννα είναι κοντά...

"Καλούς Τουρίστες συνάδελφοι" σκέφτεται και πέφτει σε χειμερία νάρκη μέχρι Μάρτιο.

Η ζωή στον τουρισμό είναι μια αεικίνητη μηχανή που τα γρανάζια της λειτουργούν 12 μήνες το χρόνο. Για εκείνες τις δεκαπέντε ημέρες που έρχεται ο πελάτης διακοπές κάποιοι εργάζονται ασταμάτητα όλο τον χρόνο. Κάθε Μάρτιο λοιπόν θέλω να φύγω και να πάω κάπου για να υποδεχτώ τους τουρίστες... αλλά για ακόμη μια χρονιά βρίσκομαι εκτός τουρισμού και εργασίας... Μου λείπουν τα χαμόγελα όλων εκείνων που με αποχαιρετάν πριν επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ένα αντίο και ένα χαμόγελο ήταν πάντα η καλύτερη επιβράβευση της κούρασης μου.. Τελικά το να δουλεύεις στον τουρισμό είναι μαζοχιστικό, όταν το κάνεις υποφέρεις και όταν δεν το κάνεις σου λείπει....

My Nate Dogg

2011-03-16T17:38:00.003+02:00

Θυμάμαι που όταν πέθανε ο Heath Ledger που κορόιδεμα μια πιτσιρίκα για το πως έκανε. Ίσως επειδή είχα αντιδράσει σαν αυτήν όταν πέθανε ο River Phoenix. Γιατί όμως το έκανα αυτό; Μήπως σήμερα δεν έκλαψα μαθαίνοντας τον θάνατο του Nate Dogg και ακούγονται τη φωνή του στο MTV? Ποια η διαφορά σε αυτό που κάνω εγώ με αυτά που έλεγε εκείνη; Ούτε ένα CD του δεν είχα και δεν μπορώ να πω ότι ξέρω όλα τα τραγούδια του.

Στα καμένα όνειρά μου ήθελα πολύ να τον γνωρίσω. Γι' αυτό θα σας πω την ιστορία του όπως την ξέρω εγώ και όχι όπως τι γράφουν οι άλλοι. Ήταν 1995 ή το 1996 (πολύ τρελή χρονιά για μένα) όταν άκουσα το Regulators στο MTV. Καταλάβαινα αρκετά αγγλικά και έτσι μου φάνηκε αστείο το twist του τραγουδιού. Ωστόσο τότε ερωτεύθηκα τον Warren G και την φωνή του Nate Dogg. Αυτή η φωνή του απίστευτη.

Ήταν η εποχή που εμφανιζόταν τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία της Hip Hop. Όλοι αυτοί που τώρα είναι εδραιωμένοι και σύμβολα για τους επόμενους καλλιτέχνες. Τότε περίπου κυκλοφόρησε και το επόμενο του βίντεο που δεν μου άρεσε και τόσο. Θυμάμαι μου έκανε εντύπωση γιατί έπαιζε στο βίντεο εκείνος ο σκυλομούρης που ήταν πρωτοεμφανιζόμενος στο MTV και με τρόμαζε με την σκυλόφατσά του. Αργότερα έμαθα πως τον έλεγαν Snoop Dogg.

Πλέον τα χρόνια περάσαν και εγώ άκουγα εναλλακτικό ροκ και έχασα κάθε επαφή με το είδος. Έτσι μια ημέρα πέτυχα ντοκυμαντέρ για τον Snoop Dog και τότε έμαθα αρκετά για τον Nate Dogg. Βλέπεις ο Warren G, o Snoop Dog και ο Nate Dogg ήταν συμμαθητές και είχαν δημιουργήσει δικό τους συγκρότημα με την ελπίδα να τα καταφέρουν όπως τα κατάφερε ο ετεροθαλής αδερφός του Warren G, o Dr. Dre. Ωστόσο ο dr. Dre δεν ήθελε να τους βοηθήσει και τους είπε πως θα έπρεπε να τα καταφέρουν μόνοι τους. Τότε ο Snoop άρχισε να πουλάει ναρκωτικά για να χρηματοδοτήσει το όνειρο του ενώ ο Nate Dogg μπήκε στους πεζοναύτες.

Ο Snoop συνελήφθη και μπήκε στη φυλακή, όσο ήταν μέσα οι Warren G και Nate Dogg υπέγραψαν με την Death Raw Records και ξεκίνησαν την καριέρα τους. Αργότερα με την αποφυλάκιση του Snoop μπήκε και εκείνος στη δισκογραφική και πλέον οι τρεις τους έγιναν αυτό που είναι όχι σαν συγκρότημα αλλά σαν σόλο καλλιτέχνες.

Μετά από αυτό το ντοκιμαντέρ η τελευταία φορά που είδα τον Nate Dogg στην τηλεόραση ήταν στο βίντεο του τότε πρωτοεμφανιζόμενου 50cent, 21 Questions.

Ο Nate Dogg δεν έκανε επιτυχία μόνος του, ωστόσο συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες. Έτσι τον έχουμε δει μαζί με τον 2pac, dr. Dre, snoop Dog, warren G, eminem και 50 cent και πάει λέγοντας. Αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει είναι η φωνή του η οποία ξεχωρίζει ανάμεσα στον άλλων ότι και να τραγουδάει. Η φωνή του με ηρεμεί τόσο πολύ, γι' αυτό ίσως στεναχωριέμαι που δεν θα την ξανακούσω.

Το τελευταίο τραγούδι στο οποίο τον είχα ακούσει:

Η αλήθεια είναι πως στις 15 Μαρτίου η Hip Hop έχασε ακόμη έναν από τους στυλοβάτες της. Είναι τραγικό που άτομα τα οποία ασχολούνται με την Hip Hop δεν γνωρίζουν τον Nate Dogg ελπίζω όμως αυτοί που πραγματικά αγαπάνε το είδος να τον σεβαστούν και να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησε. Είμαι σίγουρη πως δεν θα πάει στον παράδεισο. Ελπίζω όμως όπου και αν πάει να συνεχίσει να τραγουδάει και να είναι μαζί με τον 2Pac.

West Coast Represents!!!

Η ήρεμη ζωή στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης

2011-03-14T17:42:00.003+02:00

Περπατάω αμέριμνη και μιλώντας με τη μάνα μου σε ένα σημείο που δεν περνάνε αμάξια. Ακούω τον ήχο μηχανής πίσω μου και σκέφτομαι "Αυτός θα μου κλέψει την τσάντα" έτσι κατεβάζω την τσάντα μου και ενώ προσπαθώ να τη μετακινήσω στο δεξί μου χέρι...πέρασε το ζευγάρι με το παπάκι και μου την άρπαξε...λίγα μέτρα πιο κάτω η Αστυνομία είχε σταματήσει δύο Ελληνοπόντιους επειδή δεν φορούσαν κράνος ωστόσο το μηχανάκι με την κλεμμένη τσάντα ούτε το πρόσεξαν.....

Τι είχα στη τσάντα μου; Τρία amigurumi, τα γυαλιά μου και το κινητό μου. Κοινώς πήραν τα αρχίδια μου.Μια φορά στη ζωή μου πήρα και εγώ μια ωραία τσάντα να φανώ λίγο γυναίκα και όχι φοιτήτρια...και να το αποτέλεσμα...Πραγματικά πρέπει να είσαι πολύ ηλίθιος για να κλέψεις τη τσάντα ενός ατόμου από την Νεάπολη.

Πρώτα από όλα οι Μισοί Νεαπολίτες ζουν με το ταμείο της πρόνοιας και οι άλλοι μισοί είναι άνεργοι... Ήδη μας έχουν κλέψει τα πορτοφόλια στο λεωφορείο 25 (παρόλο που ήξερα τους κλέφτες ο αστυνόμος μου είπε ότι μόνο αν τους πιάσουμε εκείνη τη στιγμή μπορεί να γίνει η σύλληψη), έτσι είναι γνωστό πως οι Νεαπολίτες κρύβουν τα λεφτά στον κώλο τους και μόνο με κωλονόσκοπηση μπορεί κανείς να τους κλέψει....

Έτσι που λέτε είναι η ζωή στη Νεάπολη από το 2006, μέχρι τώρα μου έκλεψαν το πορτοφόλι πριν μερικά χρόνια, πέρσι τέτοιο καιρό ένας ληστής με όπλο μας λήστεψε στον Μασούτη (ο οποίος δεν κάνει τίποτα για την προστασία των πελατών και τον υπαλλήλων του κανονικά θα έπρεπε να τους κάνω μήνυση και να πάρω τρελά λεφτά) και το Σαββάτο έγινε και αυτό. Για να μη πως τις μικροκλοπές στο ψιλικατζίδικο. Το μόνο καλό είναι ότι στη μεγάλη ληστεία του Ιανουαρίου στις δημοπρασίες στο κέντρο νεότητας, ο ηλίθιος ο ληστής έπεσε πάνω στην ομάδα ΔΙΑΣ και τον συνέλαβαν και αυτόν και το συνεργό του και το τεράστιο ποσό επιστράφηκε. Λες και δεν νιώθω αρκετά άχρηστη ...

Ελπίζω την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να πάω σε αστυνομικό τμήμα να είναι επειδή πυροβόλησα κάποιον που προσπάθησε να με ληστέψει και όχι επειδή με λήστεψε. Κουράστηκα πραγματικά να ζω στη Νεάπολη της δεκαετίας του 1980 το 2011. Το μόνο που λείπει από την Νεάπολη για να γίνει πάλι όπως όταν ήμουν παιδί είναι οι ναρκομανείς στο Στρεμπενιώτη και στο πάρκο των Συμμαχικών. Ωστόσο δεν ανησυχώ είμαι σίγουρη ότι όλοι αυτοί δεν θα ξαναέρθουν στην Νεάπολη καθώς μπορούν να πηγαίνουν στο παλιό στρατόπεδο του Παύλου Μελά που πλέον αποτελεί Μητροπολιτκό πάρκο αστέγων και ναρκομανών.

Αλλά εκεί δεν είναι Νεάπολη μας χωρίζει ένας τεράστιος δρόμος, δεν μπορούν να τον περάσουν και να κάνουν εγκλήματα εδώ...Σωστά; Συγχαρητήρια καταφέρατε να γυρίσετε τις Δυτικές Συνοικίες στην υποβαθμισμένη γειτονιά που ήταν τη δεκαετία του 1980.

Αλλά δεν βαριέσαι ας δούμε όμως την θετική πλευρά της ζωής...μπορεί να φοβόμαστε να ζούμε στη Νεάπολη αλλά τουλάχιστον η Νεάπολη υπάρχει ακόμη. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι όπως στο Miyagi..να μην υπάρχει καθόλου...

Δηλαδή δεν μου έφτανε που σχεδόν εξαφανίστηκε η χώρα στην οποία θα ήθελα να ζω, πρέπει να φοβάμαι και στη χώρα που ζω. Δεν θα σας κάνω τη χάρη, εγώ ρατσίστρια και βίαιη δεν γίνομαι...από εδώ και πέρα θα κουβαλάω μαζί μου όπλο. Γιατί όπως λέει και ο MC Vagina Guns don't kill people, I kill people with guns. Δεν γίνεσαι βίαιος όταν σκοτώσεις αυτόν που σε πείραξε, είναι αυτοάμυνα σωστά;

Τώρα όμως σκέφτομαι τι όπλο να αγοράσω... μήπως το μπαζούκα είναι λίγο μεγάλο; Μήπως ένα Glock Θα ταίριαζε καλύτερη με τα μάτια μου; Ένα magnum (αυτό πιστόλι είναι ή παγωτό;) Τι ; Ναι ναι σωστά δεν χρειάζομαι όπλο, ψυχολόγο χρειάζομαι γιατί αυτές τις ημέρες είμαι αρκετά σκατά. Ο σεισμός στην Ιαπωνία με έχει ταράξει απίστευτα και όχι τόσο επειδή είναι στην Ιαπωνία αλλά λόγο του μεγέθους της καταστροφής και των νεκρών. Οι σκηνές που συμβαίνουν καθημερινά στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά είναι τραυματικές από μόνες τους. Η οικονομική εξαθλίωση της αγοράς της Νεάπολης και η καθημερινή αντιμετώπιση των μικρό κλεφτών στο μαγαζί είναι αρκετά ψυχοφθόρα. Άσε που ακόμη δουλειά δεν έχω, δουλειές δεν υπάρχουν και έβαλα και τα κιλά που έχασα.

Ούτως η άλλως είμαι τόσο γκαντέμο που ακόμη και όπλο να είχα μαζί μου θα πάθαινε εμπλοκή και θα ανατιναζόμουν.

Πάντως βίωσα το κλέψιμο πορτοφολιού, ένοπλη ληστεία, shop lifting, αρπαγή τσάντας...τι έμεινε τώρα; Ακούω προτάσεις στα σχόλια σας, εσείς τι θα θέλατε να βιώσω στα επόμενα χρόνια που θα ζω στη Νεάπολη;

1. Απαγωγή

2. Βιασμό

3. Φόνο

4. Ομηρία

5. Αφαίρεση ζωτικού οργάνου.

6. Αρπαγή απο εξωγήινους

7. Οτιδήποτε άλλο... (αν θέλετε αυτή την επιλογή παρακαλώ δώστε μου προτάσεις).

Α ναι και το σπίτι μας το έχουν ληστέψει ήδη οπότε μη το προτείνετε been there done that.

ουφ...μήπως να φύγω εθελόντρια στην Ιαπωνία; Πως γίνεται αυτό;

BECK: Mongolian Chop Squad

2011-03-04T23:26:00.006+02:00

Στην αρχή ήταν ένα άδειο χαρτί. Μετά ήρθε μια ιδέα και ο Harold πήρε την ιδέα και δημιούργησε εικόνες πάνω στο χαρτί. Τότε κάποιος είδε τις εικόνες και πίστεψε σε αυτές και τις έδωσε χρώματα και κίνηση. Ο κόσμος είδε τις εικόνες αγάπησε την ιδέα και ξαφνικά γεννήθηκε ανάγκη να ακουστεί η μουσική.

Τότε ήρθε κάποιος με όραμα και έδωσε ζωή σε αυτές τις χάρτινες εικόνες και ζωή στη μουσική που μέχρι τώρα δεν ακουγόταν. Τότε γεννήθηκε η ανάγκη να γίνει η εικόνα πραγματικότητα. Δέκα χρόνια μετά τη πρώτη έκδοση του Manga στην Ιαπωνία, έξι χρόνια μετά από το πετυχημένο anime ήρθε στο φως το "BECK" για να βιώσουν το μεγαλείο μιας ιδέας ακόμη και αυτοί που δεν ασχολούνται με τις ζωγραφιές.

Η ιστορία είναι απλή, μιλάει για τη πραγματοποίηση ενός ονείρου... Όνειρο που έχουν όλοι όσοι έχουν ανέβει σε μία σκηνή. Ένας νεαρός Ιάπωνας επιστρέφει από την Αμερική στην Ιαπωνία με την οικογένεια του και ονειρεύεται να κάνει το δικό του συγκρότημα. Ένα συγκρότημα ισάξιο με αυτό του παιδικού του φίλου του που κυριαρχεί στην παγκόσμια μουσική σκηνή. Ο δρόμος για έναν καλλιτέχνη δεν είναι ποτέ στρωμένος με ροδοπέταλα. Εκεί τον βρίσκει ένας έφηβος χωρίς φιλοδοξίες και ξαφνικά γεννιέται μια ιδέα. Μία μουσική ιδέα, την ομάδα συμπληρώνει ένας τρελός frontman, ένας άριστος μπασίστας και ένας ανερχόμενος ντράμερ.

Η μουσική βιομηχανία όμως είναι γεμάτη εμπόδια. Η ίδια η ζωή συνηθίζει να σου βάζει τρικλοποδιές και να σου παίζει άσχημα παιχνίδια. Θα μπορέσουν αυτά τα πέντε άτομα που μέχρι πρόσφατα δεν γνωριζόντουσαν να συναγωνιστούν τους εδραιωμένους καλλιτέχνες, να αλλάξουν το σύστημα και να ξεπεράσουν τα προσωπικά τους προβλήματα;

Το μαγικό ταξίδι ξεκινάει από το χαρτί για να περάσει στην κίνηση και να καταλήξει στην οθόνη.

Το Beck ως manga δεν το έχω διαβάσει. Δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να διαβάσω ένα μουσικό manga. Δεν μπορώ να ακούσω τη μουσική και δεν μπορώ να βιώσω την εμπειρία. Έτσι προχοράω στο Anime. H αλήθεια είναι πως ούτε το anime ήθελα να δω. Αλλά τελικά μια ημέρα έκατσα και το είδα και τότε κατάλαβα γιατί όλοι στο anime//gr μιλούσαν γι' αυτή τη σειρά και γιατί όποιος το έβλεπε το φυλάκιζε στην καρδιά του για πάντα.

Πιστεύω το ίδιο έπαθαν και οι δημιουργεί της ταινίας γι' αυτό και έγινε προσεγμένη επιλογή του Cast. Επιλέχθηκε η Elite των νέων ηθοποιών της Ιαπωνίας και το αποτέλεσμα είναι οι ηθοποιοί να μοιάζουμε με τους χαρακτήρες χωρίς αυτό να προκαλεί γέλιο. Κάτι που συνηθίζεται σε άλλες μεταφορές comics/manga σε ταινίες. Ο σκηνοθέτης με απλά τρικ αφήνει τον θεατή να καταλάβει ότι αυτή η ταινία παρ όλη την αληθοφάνεια της βασίζεται σε manga, χωρίς όμως να την υποβαθμίζει. Ενώ το soundtrack επιλέχθηκε με σεβασμό και εκεί ήρθε η ευρηματικότητα του σκηνοθέτη.

Όλοι θυμόμαστε την σκηνή με το κομμένο αυτί στην ταινία του Tarantino Resevoir Dogs. O σκηνοθέτης, γνωρίζοντας πως η φαντασία μας μπορεί να δημιουργήσει συνταρακτικά πράγματα, κρύβει από τον θεατή τη φωνή του πρωταγωνιστή. Έτσι όπως στο Reservoir Dogs σκεφθήκαμε τα πιο έντονα και φρικιαστικά σκηνικά σχετικά με τη κρυμμένη σκηνή, εδώ ακούμε την ανύπαρκτη φωνή μέσα από τη φαντασία μας και τις αντιδράσεις του κοινού. Μα πραγματικά ποιος θα μπορούσε να βρει κάποιον με τόσο αγγελική φωνή για να δημιουργήσει τόσες μαγικές σκηνές πέρα από την ίδια μας την φαντασία;

Ίσως μερικούς τους ξινίσει αυτή η ιδέα. Ωστόσο πιστεύω πως το τρικ που σκέφθηκε ο σκηνοθέτης είναι ότι πιο καλύτερο θα μπορούσε να κάνει.

Σχετικά με το Cast και τους χαρακτήρες της ταινίας:

Ryosuke Ray Minami / Hiro Mizushima: ο Ray είναι ουσιαστικά ο δημιουργός των Beck αυτός που είχε την ιδέα να δημιουργήσει μία μπάντα με τους καλύτερους μουσικούς. Το παρελθόν του στην Αμερική είναι πιο σκοτεινό των υπολοίπων και προσπαθεί να κρατήσει κριμένα κάποια μυστικά. Προχωράει στη δημιουργία των Beck όταν τον εγκαταλείπει ο μέχρι τότε φίλος και συνεργάτης του ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο σε δισκογραφική εταιρεία και θα γίνει γνωστός πλέον ως καλλιτέχνης της Visual Key σκηνής. Έτσι δημιουργείται ένας ανταγωνισμός μεταξύ των δύο φίλων.

Ο Hiro Mizushima επιλέχθηκε γι' αυτό τον ρόλο σε μια ανοδική περίοδο της ζωής του. Όταν δηλαδή άρχισε να αποκτάει αναγνωρισιμότητα και να κερδίζει πρωταγωνιστικούς ρόλους στην Ιαπωνική τηλεόραση. Επιλέχθηκε γι'αυτό και επειδή μεγάλωσε στο εξωτερικό μέχρι κάποια ηλικία έτσι μπορούσε να μιλήσει τα Αγγλικά αξιοπρεπώς. Την ίδια εποχή αυτός και 2 συμπρωταγωνιστές του στην ταινία έπαιζαν μαζί σε τηλεοπτικό σήριαλ (Mei chan Kuroshitsuji) στην Ιαπωνία. Ο ίδιος ο Hiro ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας δεύτερο ρόλο στη σειρά Gokusen ενώ έπαιξε αργότερα τον Kamen Rider (ρόλο από όπου ξεκίνησαν πολλοί όμορφοι ηθοποιοί = Ikemen ), ενώ αργότερα τον είδαμε να κλέβει την παράσταση στο Hana Kimi (όπου εκεί έπαιξαν πολύ πρώην Kamern Rider), παράλληλα με την ταινία αυτή έπαιξε στη σειρά Tokyo Dogs και Mr. Brain. Αυτή τη στιγμή ο Hiro έχει αποσυρθεί για να στηρίξει την άρρωστη σύζυγο (η οποία ήταν τραγουδίστρια) του και πρόσφατα έκδωσε το πρώτο του βιβλίο είναι μόλις 27 .

Koyuki / Sato Takeru : O Koyuki είναι ένας δεκαεξάχρονος ο οποίος δεν έχει και ιδιαίτερες φιλοδοξίες είναι μέλος του μουσικού κλαμπ του σχολείου του. Τα υπόλοιπα μέλη του κλαμπ τον παρενοχλούν και τον καταπιέζουν. Ωστόσο μια ημέρα συναντάει τον Ray και όλα αλλάζουν, ενδιαφέρεται να αρχίσει τα μαθήματα μουσικής και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μαθαίνει να παίζει κιθάρα. Ενώ απρόσμενα μια ημέρα ανακαλύπτει πως η φωνή του είναι πολύ καλύτερη από τον μέσο όρο. Έτσι η ζωή του αλλάζει από τη μία στιγμή στην ξαφνικά βρίσκει ένα στόχο στη ζωή του ενώ βιώνει και τις μαγικές στιγμές της εφηβείας.

Ο Sato Takeru που επίσης έβλεπε την καριέρα του εκείνη την εποχή να απογειώνεται με τη συμμετοχή του στο τηλεοπτικό σήριαλ Bloody Monday, έπαιζε και στο Mei Chan Shitsuji μαζί με τον Hiro και τον Osamu Mukai ακολούθησε και η δεύτερη σαιζόν του Bloody Monday. Ενώ είχε κάνει και το κινηματογραφικό του πέρασμα σε πολύ μικρό ρόλο στην ταινία Goemon. Ξεκίνησε από το Princess Princess D μια εντελώς καμένη τηλεοπτική σειρά βασισμένη σε manga και φυσικά υπήρξε και αυτός Kamen Rider. Έκανε και μία guest εμφάνιση στο Mr. Brain ενώ είχε δεύτερο ρόλο μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του σε αυτή την ταινία Kenta Kiritami στην τηλεοπτική σειρά Rookies. (όλες βασισμένες σε manga.... τυχαίο; δεν νομίζω). Είναι 22 χρονών.

Chiba / Kenta Kiriani : Τι να πω γι'αυτό το άτομο που μόλις το είδα στο anime σκέφθηκα αυτό τον ηθοποιό και λίγο αργότερα είδα πως δεν ήμουν η μόνη; Ο Chiba είναι ευαίσθητο βόδι τον οποίο όταν τον βλέπεις στο anime είσαι σίγουρος ότι έχει καεί στην Κόκα. Υπερκινητικός, τρυφερός και πολύ δυνατός rapper. Είναι ο front man των Beck καθώς είναι ο πιο κοινωνικός απο όλους...αλλά έχει ένα ελάττωμα δεν μπορεί να σταυρώσει γκόμενα... Μπλέκει σε καυγάδες χωρίς να το σκεφθεί και μερικές φορές δεν του βγάζει σε καλό. Ο χαρακτήρας του στην ταινία δεν αναπτύσσεται αρκετά. Σου δίνει μια ελάχιστη ιδέα από το μεγαλείο του. Είναι ο αγαπημένος μου.

Όπως είπα όταν είδα τον Chiba σκέφθηκα αμέσως τον Kenta Kiritami. To 30χρονο μωρό μου ξεκίνησε την καριέρα του στα 24 του. Σε αντίθεση με τους μικρότερους συμπρωταγωνιστές του άργησε να εδραιωθεί αλλά σιγά σιγά κερδίζει την εύνοια του κοινού χάρη στις επιλογές των ρόλων που έχει κάνει. Συνήθως παίζει τον χαζούλιακα και βλάκα και είναι τεράστιος πανάθεμα τον. Νομίζω ότι τον προτιμώ σε κωμικούς ρόλους. Τον είδα στο Tiger and Dragon να κάνει τον χαρούμενο νέο, στους Rookies μαζί με τον Sato Takeru να κάνει τον βλάκα ανίκανο παίκτη του baseball, να πέφτει θύμα απατεώνων στο Kurosagi και στο Ryousei no kizuma. Ενώ την περίοδο που επιλέχθηκε για την ταινία είχε πρωταγωνιστήσει στις ταινίες Crows Zero 1 & 2 όπου εκεί απλά έπαιζε τον πιο λογικό από όλους και τον πιο καυτό μαθητή σχολείου ever. Φέτος κέρδισε το βραβείο Rookie of the year και πραγματικά του αξίζει..

Taira/ Osamu Mukai: Ο ξανθός μυστηριώδης μπασίστας. Δεν μιλάει πολύ ωστόσο είναι ξεκάθαρος σε αυτά που λέει. Συμφωνεί να μπει στο συγκρότημα του Ray μόνο αν ο δεύτερος βρει μία συγκλονιστική φωνή. Ωστόσο έχει στη καβάτζα τη πρόταση του αντιπάλου. Συνηθίζει να παίζει μουσική ημίγυμνος και γενικά είναι ωραίος τύπος. Είναι αρκετά δεμένος με τον Chiba καθώς φαίνεται είναι ο μόνος που καταλαβαίνει τι σκέφτεται το θολωμένο κεφάλι του frontman.

Ο Osamu Mukai επίσης ήταν ανερχόμενος την περίοδο που επιλέχθηκε. Ο άνθρωπος έχει παίξει δεύτερους και πρωταγωνιστικούς ρόλους σχεδόν σε κάθε τηλεοπτική σειρά που έχω δει χωρίς να γίνεται βαρετός. Αφού έχει εκείνο το στοιχείο του γνήσιου ηθοποιού που τον κάνει να αλλάζει ανάλογα με τον ρόλο τον οποίο έχει. Πρώτη φορά τον είδα στο Bambino (το πρώτο ιαπωνικό σήριαλ που είδα) μετά στο Nodame Cantabile και σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο Honey to Clover (άλλο anime/manga/ταινία για το οποίο θέλω να γράψω). Την εποχή που επιλέχθηκε έπαιζε και αυτός στο Mei Chan no Shitsuji, στο Atashichi no Dansei έκανε guest στο Ninkyo Helper και έπαιζε στο Twin Spepaker το οποίο δεν το είδα. Κέρδισε και αυτός το βραβείο Best Rookie of the year και το βραβείο Best Talent του φεστιβάλ της Γιοκοχάμα. Είναι το ανερχόμενο αστέρι της Ιαπωνίας πιστεύω.

Saku / Aoi Nakamura : Πες...παντού υπάρχει ένας Νακαμούρα και παντού ένας Transfer student. Ο Saku είναι μια ακόμη ευχάριστη αλλαγή στη ζωή του Koyuki. Έχει έρθει απο άλλο σχολείο και πλησιάζει τον Koyuki έχοντας κοινό παρανομαστή την αγάπη τους για το ίδιο συγκρότημα. Θέλει να αλλάξει την κατάσταση στο σχολείο και να κάνει τη ζωή του Koyuki πιο εύκολη. Είναι αυτός που τον παρακινεί να κάνει πράγματα και ο σιωπηλώς πρωταγωνιστής της ιστορίας.

Για τον Aoi Nakamura δεν έχω πολλά να πω πρώτη φορά τον βλέπω. Είναι και αυτός μικρός σε ηλικία και έχει παίξει σε πολλές σειρές και ταινίες..ωστόσο δεν έχω δει καμία αν δω ίσως να μπω στον κόπο να γράψω κάτι γι αυτόν εδώ. Προς το παρόν μπορώ να πω ότι μου φάνηκες καλός στον ρόλο του.

Maho Minami / Shiori Kutsuna ( το βλέπεται ότι λέει Κουτσούνα έτσι;): Η τσαούσα αδερφή του Ray. Μιλάει μισά αμερικάνικα και μισά Ιαπωνικά. Όπως και ο αδερφός της δυσκολεύεται με τα Ιαπωνικά αλλά αυτή είναι και αγράμματη κιόλας καθώς δεν τα πάει καθόλου καλά με τα Kanji. Παρόλο τη δυναμική της προσωπικότητα είναι μια ακόμη έφηβη με ευαισθησίες. Ενθαρρύνει και στηρίζει τον Koyuki (που από όσα έχω πει δεν φαίνεται να κάνει και πολλά πράγματα μόνος του) και βιώνει και αυτή τα πρώτα της διλήμματα.

Η Shiori Kutsuna επιλέχθηκε γι' αυτό τον ρόλο επειδή όπως είπε και η ίδια ταυτίζεται καθώς γεννήθηκε στην Αυστραλία και ήρθε αργότερα στην Ιαπωνία, πηγαίνει και η ίδια σε διεθνής σχολείο όπως η Maho και γνωρίζει πως είναι να μιλάς μισά Ιαπωνικά και αγγλικά. (εγώ πάλι προτιμούσα την Becky γι αυτό τον ρόλο, αλλά όπως λέει και η ίδια στο Stand Up einai krima an ta pragmata pane opws to perimenes). Λοιπόν αυτή η μικρή κυρία όπως και το μισό cast αυτής της ταινίας έπαιζε στο Mei chan no Shitsuji ...(δεν τη θυμάμαι) στη ηλίθια τηλεοπτική μεταφορά της Πριγκίπισσας Σάρα και στο Majo Shaiban που τόσο άδοξα παράτησα γιατί βαρέθηκα στα πρώτα επεισόδια. Το μόνο που θα πω είναι πως είναι πολύ όμορφη και πως στον ρόλο αυτό θα ήθελα να την έβλεπα πιο δυναμική.

Beck/ Beck : τον Beck δεν έμαθα ποιος τον παίζει αλλά ευτυχώς δεν είναι τόσο άσχημος στην ταινία όσο στο anime :) Γουφ γουφ!! Είναι ο σκύλος από τον οποίο έχουν πάρει το όνομά του το συγκρότημα..Γι αυτό στην Αμερική ονομάζονται Mongolian Chop Squad για να μη τους μπερδεύουν με τον αληθινό Beck :P (αν δεν τον ξέρετε είστε απαράδεκτοι).

Μακάρι η ζωή να ήταν τόσο εύκολη και τυχερή όπως στην ταινία. Πιστεύω πως όσοι έχουν υπάρξει σε σκηνή καταλαβαίνουν περισσότερο αυτή την ταινία. Σίγουρα όσοι είναι σε συγκροτήματα όμως ταυτίζονται. Ας είναι η ζωή μας έτσι λοιπόν.

Μουσικό Διάλειμα

2011-02-15T21:46:00.003+02:00

καιρό έχουμε να κάνουμε ένα τέτοιο...

Κάτι για να χορέψουμε :

Neyo - Beautiful Monster ... είμαι η μόνη που τον μπερδεύει με τον Taio Cruz;

Usher Feat Will I Am - OMG!

Λίγο Kkorean Spice

Nicki Minaj, Will I Am - Check it out!

Λίγο Japanese Spice

Nicki Minaj - Your Love

Λίγο Far East Spice

Far East Movement feat Ryan Tedder - Rocketeer.

Λίγο Nerdy Spice

N.E.R.D - Hypnotize U

Λαγογκουρούμι :P

2011-02-08T18:12:00.005+02:00

Ξέρω ξέρω περιμένατε πως και πως το νέο μου δημιούργημα. Μου πήρε μερικές ημέρες παραπάνω για να κάνω ένα decent κατασκεύασμα αλλά τελικά νομίζω πως τα κατάφερα. Τουλάχιστον αυτό είναι μια αξιοπρεπή δημιουργία που μπορώ να τη δείξω :P:P

Αυτό που έκανα λοιπόν ονομάζεται στα Ιαπωνικά amigurumi και έχει κυριαρχήσει αυτό το όνομα. Ουσιαστικά τα amigurumi είναι πλεκτά κουκλάκια ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.

Λοιπόν αφού κοίταξα μερικά tutorials για το πως γίνονται τα κουνέλια...αποφάσισα να συνδυάσω δύο διαφορετικά και έτσι το αρχικό αποτέλεσμα ήταν το παρακάτω.

το amigurumi που έκανα λοιπόν υποτίθεται ότι είναι κουνέλι - λαγός...ουσιαστικά είναι μια μπάλα στη οποία έραψα τα δύο αυτιά...και ουρά...

Τι κλωστή που πετάει την έβγαλα..μετά που έβαλα την ουρά σκέφθηκα ότι θα πρέπει να του κάνω μάτια...έτσι του έκανα αλλά νομίζω ήταν καλύτερο χωρίς τα μάτια.

Dumbo το ελεφαντοκουνελάκι.

Είναι λίγο θυμωμένο ή είναι ιδέα μου...Λοιπόν για να το γέμισμα του κεφαλιού πρέπει να χρησιμοποιηθεί το υλικό που συνήθως βρίσκουμε μέσα στα λούτρινα αρκουδάκια...επειδή όμως εγώ δεν έχω τέτοιο υλικό αποφάσισα να το γεμίσω με χαρτί κουζίνας..Επίσης επειδή βαριόμουνα τρομερά να του κάνω μύτη του έβαλα μια καρφίτσα και έτσι η μύτη του είναι αυτή που είναι :P και το παιχνίδι καταντάει επικίνδυνο για παιδάκια :P.

Λοιπόν τα tutorials που συνδίασα είναι αυτό για το κεφάλι και αυτό για τα αυτιά.
Πες καμία σχέση το δικό μου με τα δικά τους...δεν βαριέσαι.. μια χαρά είναι.

Μπορεί και άλλος Ιάπωνας να φέρει την Άνοιξη;

2011-02-03T00:00:00.007+02:00

Φαίνεται ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή θα γράφω και από μία μαλακία σχετική με τους Ιάπωνες στην Ελλάδα... Tέτοια εποχή είχα γράψει το "Μπορεί ένας Ιάπωνας να φέρει την άνοιξη;"

Φέτος όμως έχουμε μεγάλες αλλαγές. Βλέπεται στο τότε ποστ ανέφερα τον Tomo τραγουδιστή που ζούσε στην Ελλάδα, τον Kobayashi που ζούσε στη Θεσσαλονίκη και για τα party των Sakura Syndrome. E λοιπόν όλα αυτά ξεχάστε τα. Βλέπεται ο Tomo και ο Kobayashi έφυγαν στην Ιαπωνία και μαζί τους έφυγαν και οι Sakura Syndrome.

Πλέον δεν μιλάμε για τον Ιάπωνα τραγουδιστή που ζει στην Ελλάδα αλλά για την Ελληνίδα Τραγουδίστρια που ζει στην Ιαπωνία. Η Σοφία λοιπόν που είναι γνωστή για τα party που διοργάνωνε με μεγάλη επιτυχία στην Θεσσαλονίκη αλλά και στην Αθήνα μετακόμισε στην Ιαπωνία για να κάνει καριέρα τραγουδίστριας σε Metal Συγκρότημα με το όνομα Blood Stained Child. Έτσι λοιπόν μπορεί να μη την έχουμε κοντά μας να προωθεί την Ιαπωνική μουσική στη Θεσσαλονίκη αλλά την έχουμε στην Ιαπωνία να προωθεί ...ό,τι αυτή αγαπάει και γουστάρει και να είναι αυτή η πρώτη Ελληνίδα Τραγουδίστρια της Ιαπωνίας.

Την διοργάνωση των party πλέον την ανέλαβαν οι Jap Dan με τον NTG που μπορεί κάποιοι να τον θυμάστε σαν τον παράξενο τύπο που τραγούδησε Ιαπωνικά στο Greek Idol. Έτσι σε συνέχεια του party του προηγούμενου Σαββάτου τα παιδιά ξανακάνουν Maid Cafe Event στη Βαλαωρίτου.

Σε εκείνο το post έγραφα επίσης για το Big in Japan Festival της KLIK Records...σήμερα θα σας πω για το event "One night in Tokyo " . Φέτος λοιπόν ο Hiroshi Watanabe και ο Satoshi Fumi θα είναι για μία βραδιά στο club Vogue στη Θεσσαλονίκη στις 13 Φεβρουαρίου. Ο καλύτερος τρόπος για να περάσεις την εμετική ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι να είσαι απόλυτα μεθυσμένος απο την προηγούμενη. Τι καλύτερο να περάσεις εκείνη την ημέρα με τον Watanabe και τον Fumi; (πάντως είναι ειρωνικό Έλληνες DJ πηγαίνουν εκεί για να παίξουν που εδώ δεν τους ξέρουμε και εδώ έρχονται Ιάπωνες ...που όμως τους ξέρουν εκεί) Να σας θυμίσω ότι το δεύτερο άλμπουμ του Hiroshi Watanabe θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο.

Τελικά δεν έχω μόνο εγώ το πρόβλημα με την Ιαπωνία. Η πόλη αυτή κάθε Φλεβάρη αγαπάει την Ιαπωνία ας το παραδεχτεί επιτέλους. Κάποιος να το πει και στον Sakata να χαρεί το παλικάρι. Συναυλία συγκροτήματος δεν έχω αυτή τη φορά..αλλά δεν έψαξα κιόλας ωστόσο θα σας παρουσιάσω τους Monkey Majik...

Οι Monkey Majik λοιπόν είναι ένα Ιαπωνικό συγκρότημα που αποτελείτε από μη Ιάπωνες, το έφτιαξαν δύο αδέρφια από τον Καναδά, τραγουδάνε στα Ιαπωνικά και δεν είναι καθόλου δυσάρεστοι μπορώ να πω. Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκε πολύ αστείο το concept τους αλλά να που μου αρέσουν και μετά από αυτό το εξώφυλλο στο CD τους...τους λατρεύω.

ναι όπως καταλάβατε παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης να μην προωθήσει τον τουρισμό και να καταργήσει το υπουργείου τουρισμού, να το αναθέσει σε μια τριτοκλασάτη ηθοποιό και μετά να το καταστρέψει...η Ελλάδα βρίσκει τρόπους να προωθείτε από μόνη της. Μία η Kylie με το Aphrodite, μια η ταινία των Pokemon που διαδραματίζεται στην Ελλάδα (ή κάτι τέτοιο) και να που και οι Monkey Majik το έκαναν το θαύμα τους.

που είναι ο ΕΟΤ να εκμεταλλευθεί τις καταστάσεις; Κάντε ένα Joined promotion με στην Ιαπωνία με τους παραπάνω να μας έρθουν οι τουρίστες.

Sayonara Kobayashi! Irashai Sakata

2011-02-01T18:14:00.009+02:00

Θυμάστε που σας είχα πει για της Γριές και τον Καμικάζι; Ε τώρα ας μιλήσουμε για τα σκουλήκια και τον Samurai για να γίνουμε πιο γραφικοί. Στο τότε άρθρο μιλούσα για την άφιξη του Daigo Kobayashi στα γήπεδα της Θεσσαλονίκης στην ομάδα του Ηρακλή. Σαν σίφουνας πέρασε μέσα από τα γήπεδα μας, ο Ηρακλής άργησε να τον βάλει στο παιχνίδι και όταν τον έβαλε όλο το ελληνικό πρωτάθλημα μιλούσε για τον Ιάπωνα αθλητή που εμφανίστηκε από το πουθενά. Έτσι σύντομα τον έφαγε το κακό το μάτι και χτύπησε ο άνθρωπος και πέρασε τους τελευταίους μήνες του συμβολαίου του στον πάγκο. Δυστυχώς το συμβόλαιο έληξε και ο Kobayashi έφυγε. Έτσι πλέον μπορούμε να πούμε Σαγιονάρα στον Daigo.

さようなら小林大悟。本当にありがとう。

Όμως βάστα καρδιά μου γιατί ένας νέος Ιάπωνας is coming to town. Τώρα την διαφορά την κάνουν τα σκουλήκια και μας φέρνουν τον Daisuke Sakata στα γήπεδα της πόλης μας.

Όχι και άσχημος! Κρίμα όμως είναι παντρεμένος με την Sayaka Fukuoka, ηθοποιός και tv tarento (ότι και αν είναι αυτό, πάντως στο asianmediawiki δεν την έχει). Ωραίο ζευγάρι. Anyway ο Daisuke Sakata είναι γεννημένος το 1983 (νωρίς νωρίς παντρεύτηκε) και έχει αγωνιστεί στην ομάδα Yokohama F. Marinos. Στο Παγκόσμιο κύπελλο νέων κατάφερε να σκοράρει 4 γκολ εναντίον της εθνικής της Αγγλίας ενώ έχει μία συμμετοχή στην εθνική της Ιαπωνίας το 2006. Με βάση την wikipedia όλα αυτά.

Κοινώς ο Αρης θα είναι η πρώτη του ομάδα στο διεθνές ντεμπούτο του. Ελπίζω να περάσει και αυτός το ίδιο καλά με τον Kobayashi και να μη τραυματιστεί. Εδώ που τα λέμε σίγουρα θα περάσει καλά στη Θεσσαλονίκη απλά το μόνο που με ανησυχεί είναι ποια θα είναι εντύπωση του για τα Ελληνικά γήπεδα και τους Έλληνες οπαδούς. Δεν βαριέσαι μια χαρά θα τα πάει.

Τώρα αυτόν που θα τον βρω; Τουλάχιστον τον Kobayashi ήξερα που να τον βρω και το blog του ήξερα και το που μένει ήξερα, άσχετα που δεν πήγα να τον βρω ποτέ. Με μια γρήγορα αναζήτηση δεν βρήκα το blog του αλλά ωστόσο βρήκα το blog του Guapo που δεν έχω ιδέα ποιος είναι αλλά υποπτεύομαι ότι είναι ο μάνατζερ του (φυσικά και αυτό είναι ameba) (edit..δεν κατάλαβα τι είναι...είναι ένα συλλογικό blog που γράφουν διάφοροι ποδοσφαιριστές μήπως είναι Managment group που τους εκπροσωπεί στα PR τους;) .

いらしゃいます坂田さん ! がんばてください.

(πρέπει οπωσδήποτε να βάλω ιαπωνικά στο πληκτρολόγιο γιατί είναι πολύ αυτιστικός ο τρόπος που τα γράφω)

PS: Αγαπητέ ΠΑΟΚ μπορείς σε παρακαλώ να επικοινωνήσεις με τον Guapo και να του πεις να σου φέρει τον Aoyama Jun ; Σου υπόσχομαι ότι όχι μόνο θα αγοράσω εισιτήρια διαρκείας για μένα αλλά θα βάλω την πολυπληθή οικογένεια μου να αντικαταστήσει τα δικά τους διαρκείας με μια ολόκληρη πτέρυγα στο γήπεδο.

Ps2. Αγαπητέ Άρη δεν χρειάζεσαι ένα άτομο να μιλάει βασικά Ιαπωνικά να βοηθάει βρε παιδί μου τον Daisuke να παραγγείλει γύρο, ή να κάνει παρέα στην Sayaka και να τη βοηθάει στα ψώνια; Αν ναι το Email μου είναι στο προφίλ μου. lol

Retrobaco / レトロバコ 2

2011-01-31T19:21:00.004+02:00

Αυτό το έφτιαξα για την ξαδερφούλα μου που κάνει μεγάλη υπομονή μαζί μου.

Το μαλλί είναι επίσης Vintage...όπως και η χρυσή κλωστή...Γενικά ότι έχω κάνει μέχρι τώρα

τα έχω κάνει χάρη στα περισσεύματα της μάνας μου.

Αυτό το έφτιαξα λοιπόν με μαύρη κλωστή..ξεκίνησα την όλη φάση για να μάθω να πλέκω και αφού είδα πως το ύφασμα φτάνει για να κάνω μια θήκη ακόμη είπα να το κάνω.

και επειδή είναι για την κοκέτα ξαδέρφη μου είπα να βάλω και μερικές πινελιές χρυσού πάνω του. Η αλήθεια είναι πως αν ήξερα να κεντάω θα κεντούσα πάνω του τα αρχικά D&G αλλά αφού είμαι ακόμη ανάπηρη σ'αυτό τον τομέα είπα να κεντήσω τα αρχικά της...Αλλά επειδή δεν ξέρω να κεντάω όπως αρχικά νόμιζα έκανα κάτι που μοιάζει με μονόγραμμα...Το κακό είναι ότι μοιάζει περισσότερο με Μ ενώ εγώ ήθελα να κάνω Α.

αν και τώρα που το βλέπω στην φοτό πιο πολύ για καμήλα μου κάνει παρά για γράμμα.

Δεν βαριέσαι...τώρα θέλω να μάθω να κάνω και άλλα πράγματα να επεκτείνω την δημιουργικότητα μου να κατασκευάσω αντικείμενα που θα εκτινάξουν την φαντασία του μέσου αστού ανθρώπου. Αντικείμενα πλεκτού design που θα ενώσουν την παγκόσμια κοινωνία του πλεξίματος και της μέσης γεροντοκόρης, που θα αναδείξουν τις αρχές του αειφόρου ανάπτυξης και των ανανεώσιμων πηγών...και άλλες μαλακίες. Είμαι σίγουρη ότι μέχρι να βρω δουλειά θα έχω εξαφανίσει όλα τα πρόβατα της Νέας Ζηλανδίας. Σιγά σιγά πρέπει να μάθω να κάνω πλεκτά και για το καλοκαίρι. Επόμενος στόχος Amigurumi.

Α ναι σε περίπτωση που αναρωτιέστε ναι εγώ ήμουν η καθυστερημένη στο TV100 αν με έδειξε κιόλας ως μάρτυρας αποτυχημένης ληστείας.

Retrobaco / レトロバコ

2011-01-28T19:49:00.013+02:00

Είμαι σίγουρη ότι έχετε δει στο Youtube και γενικότερα στο internet ότι υπάρχουν tutorials τα πάντα. Videos για να κάνετε μόνοι σας κοσμήματα, φαγητά, πλεκτά, ανακαίνιση της κουζίνας σας,το σαλόνι σας και πάει λέγοντας. Γενικώς οι άνθρωποι εκεί έξω έχουν σκεφθεί πριν από εσάς για εσάς, έτσι οτιδήποτε θελήσετε να κάνετε και δεν ξέρετε πως...απλά πηγαίνετε στο Youtube και το βρίσκεται εκεί να σας περιμένει.

Οι κρυφές γνώσεις ανοίγονται μπροστά σας και μέσα σε δευτερόλεπτα μπορείτε και εσείς να κάνετε αυτό που θέλετε. Αν είστε δε σαν εμένα και τη Dannosseil τότε η φαντασία σας, σας οδηγάει σε άλλα επίπεδα. Εγώ για παράδειγμα είμαι 100% αισιόδοξη πως μπορώ να κάνω αυτό που βλέπω στο video και όχι απλά να το κάνω, αλλά να το κάνω και τουλάχιστον 10 φορές καλύτερο. Ειδικά μετά που είδα την Dannossiel να φτιάχνει σκουλαρίκια παίρνοντας ιδέες από το Youtube ήμουν πεπεισμένη ότι μπορώ και εγώ να ακολουθήσω το τρανό παράδειγμά της.

Έτσι έρχομαι στο σημερινό θέμα μου. Γιατί αυτοί οι μαλάκες στο Youtube κάνουν τα πάντα να φαίνονται τόσο εύκολα και σε κάνουν να νιώθεις τόσο Looser; Εγώ σήμερα αποφάσισα πως θέλω να μάθω να φτιάχνω πλεκτά λουλούδια...Τι; Τι είναι παράξενο; Γιατί ; Νομίζω ότι η ερώτηση μου ήταν μια απλή καθημερινή απορία, είμαι σίγουρη ότι όλοι θέλετε να μάθετε να κάνετε πλεκτά λουλούδια... Τι θέλω να τα κάνω τα πλεκτά λουλούδια; Ποιος χρησιμοποιεί πλεκτά λουλούδια τι σήμερον ημέρα; Τι ερωτήσεις είναι αυτές;

Καλά καλά το παραδέχομαι η επιθυμία μου ήταν λίγο καθυστερημένη.... αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Λοιπόν.....ακολούθησα τα βήματα από το βίντεο που μπορείτε να το δείτε εδώ και έφτασα ως αυτό το σημείο :

όπως βλέπεται το πλεκτό μου θα έπρεπε να είναι όπως το παραπάνω...ωστόσο μετά από πολλές προσπάθειες και μία απόπειρα αυτοκτονίας το δικό μου είναι έτσι:

Οι ομοιότητες σε αυτές τις φωτογραφίες είναι εμφανές δεν σχολιάζω περισσότερο.

....πόσο καθυστερημένο είναι αυτό που κάνω; Όπως καταλαβαίνετε....νιώθω απόλυτα Looser αυτή τη στιγμή...και λόγο του fail αποτελέσματος και λόγο του ηλίθιου νέου χόμπι μου...που δεν είναι άλλο από το πλέξιμο....Οι ξαδέρφες μου είπαν ότι είναι ένα πάρα πολύ ωραίο χόμπι για να αρχίσω μια που πλησιάζω τα 30 και είπαν ότι πολύ σύντομα θα αγοράσω και γάτες....Anyway...

Ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας το πρώτο μου δημιούργημα. Έφτιαξα το πρώτο μου καλλιτεχνικό δείγμα που θα συγκλονίσει το παγκόσμιο στερέωμα. Το ονομάζω Retrobaco και προέρχεται από την Αρχαία Ιαπωνική λέξη " レトロタバコバコ" " διαβάζεται Returo Tobacco Bago και σημαίνει αυτό ακριβώς που καταλάβατε. {μετάφραση για τους αργόστροφους Ρετρό θήκη καπνού}

Retrobaco Εξωτερική όψη

Το δημιούργημα μου είναι ένας ύμνος στην δεκαετία των 80s καθώς όλα τα υλικά τα οποία συντέλεσαν στη δημιουργία του είναι γεννημένα σ' αυτή την δεκαετία. Χρησιμοποιήθηκε δηλαδή μαλλί 30 χρονών, κουμπιά από την συλλογή κουμπιών (κοινώς από τα ραπτικά) της μητέρας μου και βελόνες από την δεκαετία του 70.

Retrobaco εσωτερική όψη οι άνισες πλευρές έγιναν για να τονίσουν την διαφορετικότητα όχι επειδή άλλο ξεκίνησα να φτιάξω και άλλο κατέληξα να κάνω.

Δεν είναι δηλαδή μια απλά μια θήκη για τον καπνό μου αλλά μια ιστορική αναφορά στην δεκαετία της παιδικότητας μου και της εξύμνησης της διαφορετικότητας που αυτή η δεκαετία αναγέννησε γι' αυτό και αυτό μου το ποστ θα καταχωρηθεί στο tag Design.......Με λίγα λόγια αυτό το ποστ το έκανα για να πω.... κοιτάξτε τι έκανα, είμαι πολύ χαρούμενη!!!! Greece is for lovers τρέμουν οι καρέκλες σας...έρχεται η Erisabetsu να σας φάει την δουλειά.

Jay Chou - ο Kato του 21ου αιώνα

2011-01-21T18:07:00.006+02:00

Χρειάζονται χιλιάδες λέξεις για να περιγράψει κανείς τον Jay Chou ωστόσο θα πρέπει να περιοριστώ. Γεννημένος στις 18 Ιανουαρίου το 1978 ο Jay Chou είναι ένας απο τούς πιο διάσημους τραγουδιστές και ηθοποιούς της Taiwan. Ξεκίνησε την καριέρα του συμμετέχοντας σε ένα διαγωνισμό όπου ανάδειξε το ταλέντο του στο πιάνο και στη συγγραφή τραγουδιών. Το 2000 έκδοσε το πρώτο του άλμπου και απο τότε έβγαζε κάθε χρόνο και απο ένα με εξαίρεση το 2009. Κέρδισε γρήγορα το κοινό της Ασίας με χιλιάδες πωλήσεις σε χώρες όπως Taiwan, China, Hong Kong, Japan, Malaysia, Indonesia, India, Singapore, Thailand, Vietnam κ.α.

Δεν περιορίστηκε μόνο στη μουσική, όπως κάθε ασιάτης σταρ που σέβεται τον εαυτό του έκανε πέρασμα κσι στην ηθοποιία με αρκετή επιτυχία μάλιστα. Στην Ελλάδα τον έχουμε δει στην ταινία Initial D, Kung Fu Dunk και στη Κατάρα του Χρυσού Λουλουδιού.

Φυσικά το ταλέντο του στην ηθοποία, στις πολεμικές τέχνες και στη μουσική δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορους τους Αμερικάνους παραγωγούς οι οποίοι τον επέλεξαν για τον ρόλο του Kato στην κινηματογραφική μεταφορά της Ιστορικής Σειράς The Green Hornet. Ο ρόλος αυτός είναι υψήστης σημασίας για εμάς που μεγαλώσαμε με τις ταινίες και τον μύθο του Bruce Lee καθώς ο ρόλος του Kato ήταν η πρώτη εμφάνιση του στην μικρή οθόνη. Η επιτυχία του Bruce Lee ήταν τόσο μεγάλη που η σειρά σε πολλές χώρες ονομάστικε Kato και όχι Green Hornet. Με την επιλογή του σε αυτόν τον ρόλο πολύ πίστεψαν οτι θεωρείται διάδοχος του Bruce Lee όχι τόσο με την έννοια των πολεμικών τεχνών όσο με την έννοια της φήμης (popularity).

Η μουσική του είναι επηρεασμένη απο την παραδοσιακή μουσική της Κίνας αλλά και την RnB προσπαθεί να συνδυάζει τα δύο αυτά ήδη επιτυχημένη και τολμώ να ομολογήσω ότι κάνει πολύ καλή δουλειά. Άλλες φορές ακούγεται σαν άγγελος με τρυφερά τραγούδια και άλλοτε σαν δαίμονας της Hip Hop θυμίζοντας τις παλιές καλές ημέρες της (hip hop).

Jay Chou as a Ninja : Ninja

Jay Chou as an angel: Listen to your Mama

Jay Chou as an Old School: Checkmate

η ταινία Green Hornet θα προβληθεί στην Ελλάδα στις 27 Ιανουαρίου.

Χρειάζομαι Ψυχολόγο

2011-01-10T23:07:00.004+02:00

Φέτος είναι η χρονιά που θα κλείσω τα 30 και δεν θα έχω καταφέρει τίποτα σπουδαίο στη ζωή μου...

και αντί αυτό να λειτουργήσει σαν Wake Up Call και να ξυπνήσω το πρωί και να αρχίσω να δημιουργώ πράγματα....κάτι πολύ εύκολο αφού είμαι εδώ και 2 χρόνια άνεργη και άφραγκη και... καλύτερα να μη το μοιραστώ μαζί σας αύτο... Κάθομαι και λιώνω όλη μέρα κοιτάζοντας αυτό το Gif...

και ελπίζοντας πως θα συμβεί αυτό:

Αγαπητέ κύριε Yang Hyun Seok, δημιουργέ και πρόεδρε της YG Entairtement...δεν χρειάζεστε μια Ελληνίδα που να ξέρει καλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ελληνικά και λίγα Ιαπωνικά στα νέα σας γραφεία;

Δεν χρειάζεται την εξωτική παρουσία μιας πόντιας στην YG Family; Δεν μπορώ να τραγουδήσω αλλά μπορώ να χορέψω και αν έχω μερικά (...) παραπάνω κιλά (...) θα τα χάσω και εγώ όπως τα έχασε και ο TOP..Επίσης μπορεί να μη ξέρω να κάνω kimchi αλλά μπορώ να μάθω να κάνω υπέροχους Λαχαντολμάδες, ή καφέδες ή οτιδήποτε θέλετε...μπορώ να μάθω στην μικρή κορούλα σας Ελληνικά (θα της φανεί πολύ χρήσιμο αφού είναι βρέφος ακόμη). Πάρτε με και υπόσχομαι οτι δεν θα κάνω sexual harrasment στον T.O.P φτάνει να με κοιτάξει για να με αφήσει έγκυο. Καταλαβαίνω κύριε Yang Hyun Seok ότι σαν και εμένα εκεί έξω υπάρχουν εκατομμύρια...αλλά seriously ποια απο αυτές είναι 30 χρονών και κυρίως ποια απο αυτές είναι Πόντια;

Θεέ μου....η κατάσταση μου είναι τραγική....η αβάσταχτη διαπίστωση της αποτυχίας μου, μου προκαλεί να διοχετεύσω την ενέργεια μου και το πάθος μου σε ουτοπικές καταστάσεις...όπως τη σεξουαλική διασταύρωση μου με τον Pharrell και την δημιουργία ενός νέου είδους Οτακουτρεκισμού και την δημιουργία ανύπαρκτων εφηβικών αισθημάτων προς το εικοσιτριάχρονο τραγουδιστή από την Κορέα που αρκεί μόνο ένα βλέμμα του για να κάνει δικό σου boyband....

Αλήθεια στον γάμο μας ο Pharrell Θα δεχτεί τον dr Dre για Κουμπάρο;

Μήπως η λύση στο πρόβλημα μου είναι να φτιάξω ένα Vlog?

Bonus Material :

GD & TOP : Knock out

TOP : Turn it Up

My current ringtone: GD & TOP "High High"

Perfect Blue Vs Black Swan

2011-01-04T17:48:00.005+02:00

Χθες είδα επιτέλους το Black Swan και πιο πολύ μετά από παρότρυνση της Άθλιας Κόρης Dannossiel...Πολύ πρωτότυπη ταινία πάρα πολύ, δεν περίμενα ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο. Θα έλεγα αν δεν είχα δει πρώτα το Anime Perfect Blue και την Ιαπωνική ταινία βασισμένη στο Anime...

Ουσιαστικά μιλάμε για τρία διαφορετικά πράγματα που μιλάνε για την ίδια ιστορία με τον ίδιο τρόπο..Ωστόσο υπάρχει μια μικρή διαφορά...στο Black Swan μπαλαρίνα καταρρέει από την πίεση και κάνει ότι κάνει .... στο Perfect Blue Anime Pop Idol Καταρρέει από την πίεση και κάνει ότι κάνει... στην ταινία Perfect Blue ανερχόμενο αστέρι καταρρέει από την πίεση και κάνει ότι κάνει....

Σκεφτόμουν γιατί δεν αναφέρεται πουθενά ότι το σενάριο είναι βασισμένο στο anime Και μόλις μου είπε ο Rebellion πως ο δημιουργός του black Swan αγόρασε τα δικαιώματα του Perfect Blue από το 2000....Μάλλον ξέχασε να αναφέρει ότι η ταινία βασίζεται σε μια ιδέα του αρχικού δημιουργού...Facepalm...Βασικά καλύτερα τα λέει στο wikipedia

Darren Aronofsky paid for the rights to Perfect Blue, so he could use the live-action version of the bathtub scene for Requiem for a Dream.^{[citation needed]} Kon blogged about meeting him in person in 2001. ^[4]
Aronofsky's also recently acknowledged the similarities between Perfect Blue and Black Swan, but refuses to cite PB as an influence. ^[5]

Πάντως κατάλαβα ότι η ταινία θα είναι πατάτα, παρά την τέλεια σκηνοθεσία της και την υπερσυμετοχή της Portman που την λατρεύω και της Winona Ryde, όταν είδα ότι παίζει ο Cassel...Πραγματικά όσο λατρεύω τον Cassel τόσο χάλια είναι οι ταινίες που παίζει...Όχι όλες ελπίζω, μόνο αυτές που έχω δει. Ωστόσο η καλύτερη που έχω δει με τον Cassel είναι το L'Apartment παρόλο που δεν μου άρεσε μία φάση προς το τέλος.

Ίσως αν είχα δει την ταινία όταν είδα το Anime να είχα μαγευτεί όπως είχα μαγευτεί και με το Perfect Blue...Βέβαια μετά από λίγες ημέρες που είδα το Anime είδα και την ωμόνυμη ταινία και ο σκοτεινός κόσμος τους μου έπεσε διπλός. Ίσως γι' αυτό να μη μπόρεσα να embrace το feeling του black Swan....Κρίμα και είχε όλα τα υλικά (πέρα από τον Cassel )για να είναι καλή.

Εδώ είναι που ταιριάζει και η φράση "Χαρούμενος μέσα στη άγνοια του" καθώς όποιος δεν είδα τα Perfect Blue κατάφερε να μαγευτεί απο το Black Swan όπως εγώ όταν είδα το anime.

In order of appearance λοιπόν:

Perfect Blue - 1997 Satoshi Kon

Δημιούργημα του πρόσφατα αδικοχαμένου Satoshi Kon γνωστό δημιουργό του Tokyo Godfathers, Millenium actress και του πιο πρόσφατου Paprika. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος με τον Sadayuki Murai (νομίζω είναι άντρας) βασισμένο στη νουβέλα του ίδιου ονόματος γραμμένο από τον Yoshikazu Takeuchi. Εκεί φέρελπις νεανίδα η Mima Kirigoe εγκαταλείπει το συγκρότημα που την έκανε διάσημη για να ασχοληθεί με την τηλεόραση συμμετέχοντας σε μια σειρά μυστήριου. Ωστόσο κάποιοι απο τους θαυμαστές της δεν συμφωνούν με την επιλογή της. Καθώς προχωράει δυσκίνητα η καριέρα της η πραγματικότητα, ο κόσμος της μουσικής και ο κόσμος της τηλεόρασης μπερδεύεται και εξελίσσεται σε μία ανατρεπτική ιστορία μυστηρίου....

wiki / anidb / animeplanet.gr

Perfect Blue (Yume Nara Samete) - 2002 Toshiki Sato

Σε αυτή την εκδοχή της ιστορίας η Asaka Ai ανερχόμενο μοντέλο...ας το πούμε έτσι ψάχνει για την ευκαιρία που θα την εδραιώσει στον καλλιτεχνικό χώρο. Στη προσπάθειά της να αναδυχθεί συναντάει έναν υπάλληλο σουπερμάρκετ που από ότι φαίνεται ξέρει πάρα πολλά πράγματα γι αυτή. Τόσα ώστε να γίνεται ιδιαίτερα ενοχλητικός και να την αποσυντονίσει. Σ΄αυτή την ταινία η ιστορία εξελίσσεται διαφορετικά από ότι το anime ή το black Swan αλλά το αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά το ίδιο. Ακόμη μια σκοτεινή ιστορία που σε βυθίζει στο βυθό...

Black Swan - 2010 Daren Aronofsky

Εντάξει τι να πεις για τον σκηνοθέτη...μιλάνε τα έργα του... Σ΄αυτή την ταινία βλέπουμε την μπαλαρίνα Portman να προσπαθεί να γίνει Prima Μπαλαρίνα στη παράσταση Λίμνη των κύκνων (εξακολουθώ να προτιμώ την εκδοχή του anime που έχει happy end και όχι την αληθινή εκδοχή). Λίγο ο ανταγωνισμός, λίγο η προσπάθεια της να γίνει τέλεια και στον ρόλο του μαύρου κύκνου, λίγο η υστερική μάνα της, λίγο η καύλα του Cassel τι να πει η κοπέλα... Μπέρδεψε και αυτή την πραγματικότητα σαν τις άλλες δύο προηγούμενες και εξελίχθηκε η ταινία με τρόπους που ο θεατής δεν το περιμένει. A must see όπως και κάθε ταινία του Daren Aronofsky που αρνείται οποιαδήποτε σχέση του σεναρίου του με αυτό του anime..Τουλάχιστον δεν μπορεί να πει πως δεν το ήξερε. Πάντως rip off ξε rip off τα λεφτά του τα έβγαλε o Aronofsky (πες το όνομα του ακούγεται I dont know fsky..) Κρίμα πάντως που δεν αναφέρει ότι η ταινία βασίζεται εκεί και προσπαθεί να πάρει όλη τη δόξα μόνος του... δεν θα φτάσει ποτέ το μεγαλείο του Satoshi Kon ευτυχώς που πέθανε τον Αύγουστο και δεν πρόλαβε να το δει.

Anyway δείτε το με δική σας ευθύνη γιατί αν είστε σαν την Dannossiel μάλλον θα το βρεθείτε...Εδώ που τα λέμε η βαρεμάρα υπάρχει σε μερικές σκηνές και στα τρία...τουλάχιστον στο black Swan έχει γαμάτη ερωτική σκηνή με τις πρωταγωνίστριες και έχει και τον Cassel που είναι καύλας από μόνος του.

Εξακολουθώ να αγαπάω Winona και Portman.

Α ναι Καλή Χρονιά!!!!

Επιστροφή στα 90's

2010-12-18T17:15:00.005+02:00

Τις ημέρες των Χριστουγέννων αναπολούμε τα παλιότερα μας Χριστούγεννα και αναρωτιόμαστε πως θα είναι τα επόμενα. Θυμόμαστε τι ωραία που ήταν όταν μαζευόμασταν όλοι μαζί και Fuck That!!!

Εγώ σας έχω κατί καλύτερο. Ξεχάστε τις ηλίθιες αναμνήσεις των περασμένων Χριστουγέννων εχώ να σας θυμίσω κάτι καλλύτερο. Σήμερα που λες πέτυχα ένα βίντεο κλιπ στο MTV . Θα σας θυμίσω εποχές πριν τους Big Bang, πριν τους NSYNC, πριν τους 5ive, πριν τους Westlife και πριν τους Backstreet boys. Λίγο πριν τους Boyzone, τους Take That και τους East17. Λίγο μετά τους New kids on the block.

Θα σας θυμίσω εκείνη την μπάντα για την οποία η Ντόνα έκανε σαν τρελή και ήθελε να τους δει την ημέρα των γενεθλίων της. Με αποτέλεσμα να πάει στο ξενοδοχείο και να δει τη μάνα της με γκόμενο. Η μπάντα για την οποία προσποιήθηκε η Κέλυ ότι είναι Groupie και τελικά κατάφερε να τους πείσει να πάνε στο Peach Pit και να τραγουδήσουν για την Ντόνα.

Ας μη ξεχνάμε και η Ντόνα γενέθλια τα Χριστούγεννα είχε. Λοιπόν... είδα το βίντεο στο Mtv και θα ήθελα ειλικρινά να ζητήσω συγνώμη από τους NSYNC,.Αγαπητοί N SYNC πάντα πίστευα ότι εσείς ήσασταν το ασχημότερο Boy Band Ever,δεύτεροι σε ασχήμια ήταν για μένα πάντα οι Backstreet Boys, (ας το παραδεχτούμε ακόμη και ο Justin Timberlake ήταν άσχημος, Puberty was cruel to Justin Timberlake not only to us).

Σας παρουσιάζω - θυμίζω λοιπόν το πιο άσχημο Boy Band που έχω δει ποτέ. Με το σούπερ χιτ της εποχής του.

Colour me Badd - I wanna sex you up ... στο Beverly Εκείνη της εποχής τραγούδησαν I wanna love you up ...αμερικάνικη λογοκρισία...

Πείτε ο άθλιος με το καπελάκι στο 00:54 με το κόκκινο σακάκι δεν μοιάζει με αυτόν:

Και τόσο καιρό προσπαθούσα να καταλάβω τι μου θυμίζει....τρομακτικό.

Την επόμενη φορά αφιέρωμα στους boyz II men.

Τώρα που το σκέφτομαι και πέρσι είχα ένα τρελό Blast from the past.

Καλά ρε...γιατί δεν μου είπατε οτι ήταν τόσο τραγικά γραμμένο το ποστ...το διόρθωσα ή ετσι νομίζω.

Ακόμη μία πρωτιά

2010-12-15T22:43:00.002+02:00

Τώρα θα σας μιλήσω για την πρώτη φορά που έγραψα ένα επικό ποστ.

Το έγραψα σήμερα και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:

http://athlieskores.blogspot.com/2010/12/blog-post_15.html

για όσους δεν ξέρουν το δεύτερο μου blog.

God I am such a looser σε λίγο θα αρχίσω και δικό μου κανάλι στο You tube.

A ναι και ιδού ο νέος μου έρωτας :

Η πρώτη και μοναδική φορά που...

2010-11-30T22:28:00.003+02:00

Σου είπα δεν φταις εσύ γι αυτό που ακολουθεί... Εγώ άρπαξα την ευκαιρία και το θάρρος να γράψω αυτό το ποστ επειδή είπες ότι είχες ένα χαμόγελο όλη την ώρα που διάβαζες το προηγούμενο ποστ μου και επειδή φαίνεσαι για άτομο με χιούμορ. Θα σου γράψω λοιπόν για την πρώτη και μοναδική φορά που έκανα κάτι.

Δεν συνηθίζω να πηγαίνω ποτέ μόνη μου cinema είμαι πολύ ανασφαλής για κάτι τέτοιο. Ωστόσο μια εποχή ήθελα να πάω στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για να δω μια οποιαδήποτε ιαπωνική ταινία. Φυσικά κανείς δεν ακολουθούσε και εγώ δεν ήθελα να πληρώσω για να πάω μόνη μου... Για καλή μου τύχη στο Urban μαζί με μία μπύρα Fisher έδιναν και δύο εισιτήρια...πείρα 3 εκείνη την ημέρα.. Έτσι αποφάσισα να πάω για πρώτη φορά μόνη μου cinema.

Πείρα μια βαθιά ανάσα, προμηθεύτηκα το πρόγραμμα του φεστιβάλ και διάλεξα όλες τις ιαπωνικές ταινίες και πήγα στην μόνη που είχε θέσεις. Η προβολή δεν ήταν για την ίδια ημέρα. Την ημέρα της προβολής ετοιμάστηκα, βάφτηκα και ξεκίνησα το μακρύ ταξίδι των 10 λεπτών από το σπίτι ως το λιμάνι. Σε όλη την διαδρομή ένιωθα τους επιβάτες του λεωφορείου να με κοιτάνε και να ψιθυρίζουν μεταξύ τους "Κοίτα αυτήν, πάει να δει cinema μόνη της", "Αχ την κακομοίρα δεν έχει φίλους", πιο πίσω άκουσα μια γριά να λέει "Μα καλά πόσο looser είναι αυτή η κοπέλα".... ίδρωνα σαν γουρούνι και κοίταζα καχύποπτη παντού.

Στο τέρμα του λεωφορείου ήμουν σίγουρη ότι η μηχανική φωνή είπε δυνατά πως πάω μόνη μου στο φεστιβάλ. Ίδρωνα και ξαναίδρωνα στην μικρή απόσταση από το τέρμα προς την αίθουσα προβολής. Όταν μπήκα στην αίθουσα που ελέγχουν τα εισιτήρια στο λιμάνι με το που άνοιξε η πόρτα όλοι σταμάτησαν να μιλάνε και με κοίταξαν... "Την κακομοίρα" ένιωθα να λένε... Η παράνοια μου είχε χτυπήσει κόκκινο. Ένιωθα σαν ελαφάκι που το κυνηγάνε οι λύκοι...(καλύτερα θα έπρεπε να πω ελεφαντάκι αλλά τελος πάντων).... Στην ούρα για να μπούμε μέσα κατάλαβα ότι η επιλογή μου να πάω μόνη μου δεν ήταν και τόσο κακή. Στο φεστιβάλ πολύς κόσμος πηγαίνει μόνος του..Ίσως θα έπρεπε να κάνουμε έναν σύλλογο.

Με τα πολλά ξεκινάει η ταινία και θεέ μου ήταν η πιο καλή τυφλή επιλογή που έκανα ποτέ στη ζωή μου. Ήταν μια ωραία γλυκιά νωχελική καλοκαιρινή κωμωδία όπως μόνο οι Ιάπωνες ξέρουν να κάνουν. Δεν είχε βαθύ νόημα ή βαριά μηνύματα, τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα στο τι ήθελε να πει η σκηνοθέτης. Άσε που ήξερα όλους τους ηθοποιούς απο το cast παρόλο που μόλις τότε είχα ξεκινήσει να βλέπω Ιαπωνικές ταινίες. Στο τέλος της ταινίας προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν εκεί η σκηνοθέτης και απαντούσε ευγενικά σε όλες τις ερωτήσεις. Μερικές ήταν τόσο ηλίθιες που ήθελα να βρίσω και μερικές τόσο χαριτωμένες....μέχρι που... έγινε κάτι ανήκουστο...

O παρακάτω νεαρός.

Σήκωσε ένας νεαρός το χέρι του και ρώτησε αν μπορούσε να κάνει την ερώτηση του στα Ιαπωνικά.... Καθώς έκανε την ερώτηση του εγώ απορροφήθηκα από το πόσο καλά ιαπωνικά ήξερε. Εγώ τότε ήμουν λίγο πριν το πρώτο πτυχίο και ένιωσα τόσο λίγη μπροστά σε αυτό το παλικάρι που το φως έλαμπε γύρω του. Που Γιαπωνέζοι άγγελοι πετούσαν κακόγουστα ντυμένοι γύρω από το κεφάλι του. Εντυπωσιάστηκα που λές τόσο πολύ που δεν πρόσεξα τελικά τι ρώτησε....."Πρέπει να τον γνωρίσω σκέφθηκα...Τον θέλω για φίλο μου"... Άρρωστο; ναι πραγματικά.

Οι μέρες περάσαν και τότε με ένα μικρό μου σχόλιο στην Sensei μου.... άνοιξαν οι πύλες των πληροφοριών.... Ξαφνικά μάθαινα συνέχεια πράγματα γι αυτό το παιδί. Το αστείο ήταν οτι οι πληροφορίες ερχόντουσαν από άσχετα μεταξύ τους άτομα. Άτομα που τον γνώριζαν, άτομα που είχαν ακούσει γι αυτόν, άτομα που τα ήξερα μόνο από το internet και γενικώς μια ποικιλία ατόμων. "Βρε μπας και είναι γραφτό να τον γνωρίσω τελικά;"... Οι πληροφορίες ήταν τόσο σωστές που διασταυρωνόντουσαν μεταξύ τους και κανείς μα κανείς δεν έλεγε ούτε μια άσχημη κουβέντα. Το τραγικό ήταν ότι δεν επεδίωξα ποτέ να μάθω τόσα πολλά γι αυτόν. Εγώ απλά πράγματα ήθελα και για τα οποία δεν έκανα ποτέ ερώτηση.

Έτσι μια ημέρα έμαθα πως αυτό το παιδί θα έφευγε για τόπο μακρινό, μάλλον καλύτερα να πω ότι είχε ήδη φύγει μέχρι να το μάθω. Έτσι στεναχωρήθηκα που έχασα την ευκαιρία να τον γνωρίσω αλλά ωστόσο χάρηκα πολύ με το δρόμο που ανοιγόταν μπροστά του. Έτσι μαζί με το ταξίδι του έφυγαν και οι πληροφορίες που ερχόντουσαν σε εμένα αφού πλέον κανείς δεν μάθαινε νέα του. Τη στιγμή λοιπόν που πήρα την απόφαση πως δεν θα ξαναμάθω τίποτα γι αυτόν και μετάνιωσα που δεν είχα επιδιώξει να τον γνωρίσω νωρίτερα (λες και μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο) έγινε κάτι αναπάντεχο.

Οι πληροφορίες ξανά άρχισαν να έρχονται όμως αυτή τη φορά ο αποστολές των πληροφοριών ήταν ο ίδιος. Το καλύτερο; Οι πληροφορίες δεν ήρθαν μόνες τους μετά από λίγο τις ακολούθησε και εκείνος. Έτσι παρόλο που δεν τον γνώρισα ποτέ εκείνος τώρα είναι εδώ. Είναι εδώ τρόπος του λέγειν, βρίσκετε σε μία μακρινή χώρα και διαβάζει για την πρώτη και μοναδική φορά που σε είδα dimitrisjp.

υγ. ελπίζω να μη τρόμαξες μετά από αυτό το ποστ και δεν ξαναμπείς στο blog μου.

υγ. ελπίζω όντως να ήσουν εσύ και να μην είδα λάθος άτομο.

Πρώτη φορά σε μπαρ.

2010-11-25T20:09:00.003+02:00

Μια φορά και ένα καιρό αποφάσισα ότι θέλω νεροπίστολο. Φυσικά η Νίκη a.k.a μάνα μου, είπε ΟΧΙ, σαν άλλος Μεταξάς. Έτσι άρχισα να κλαίω και να το ζητάω κάτι που δεν το συνήθιζα (πριν την εφηβεία). Γυρνώντας ο πατέρας μου από το βόλτα του έκανε κάτι που δεν συνήθιζε, με πήγε να πάρουμε νεροπίστολο (βοήθησε και το ότι με βρήκε στο δρόμο πρησμένη από το κλάμα).

Πήγαμε στο περίπτερο και φυσικά δεν είχε (τι περιμένεις χειμώνα καιρό;), πήγαμε μετά στον Φέκια (πως λέμε ΕΒΓΑ) τζίφος, οπότε προχωρήσαμε προς στον Αι Γιώργη για να πάμε στο επόμενο περίπτερο. Στο δρόμο περάσαμε από ένα μπαρ και ο πατέρας μου κοίταξε με΄σα για να χαιρετίσει. Τότε το υπέροχο, πανέμορφο (μετριοφροσύνη), αγγελικό και αθώο παιδί του, του είπε "Μην κοιτάς μέσα δεν κάνει. Η Ελενίτσα είπε (φυσικά όλο μαλακίες μου έλεγε) ότι σ' αυτό το μαγαζί έχουν πίσω δωμάτια και εκεί πηγαίνουν οι άντρες και κάνουν ξέρεις τι". Σοκ ο πατέρας μου ... "τι κάνουν;" ρώτησε. "Ξέρεις τι του απάντησα". Χαμογέλασε προβληματισμένος και προχώρησε προς το περίπτερο.

Όπου εκεί πείρα τον πούλο καθώς ούτε εκεί δεν είχε νεροπίστολο (Τι σκατά το ήθελα δεν ξέρω, μοναχοπαίδι ήμουν και είμαι δεν είναι να πεις ότι είχα κάποιον να βρέξω μέσα στο σπίτι). Επιστρέφοντας ο πατέρας μου με πήγε στο προαναφερόμενο μπαρ. Εκεί ήταν τρεις κοπέλες που πέσαν με τα μούτρα πάνω μου. Μου κέρασαν πορτοκαλάδα να πιω και με σήκωσαν για να κάτσω στην τεράστια καρέκλα που την έλεγαν σκαμπό για να φτάνω με άνεση το ποτήρι μου στο μπαρ.

Αφού με ρώτησαν ποιον αγαπάω πιο πολύ τη μαμά ή τον μπαμπά και αφού παραξενεύτηκαν όταν έμαθαν ότι τα μαθηματικά ήταν το αγαπημένο μου μάθημα άρχισαν να "ζαλίζουν" τον πατέρα μου. Τότε κοίταξα γύρω μου και βρήκα την πόρτα που οδηγούσε στα πίσω δωμάτια. "Α ha!! να τη. Μπαμπά είδες; Είχε δίκιο η Ελενίτσα να η πόρτα!" φώναξα. Τότε ο πατέρας μου, μου εξήγησε ότι εκείνη η πόρτα είναι για την τουαλέτα και πως τα κορίτσια στο μπαρ είναι καλά κορίτσια και πως σε αυτό το μαγαζί δεν έρχονται άντρες. "Ε τότε εσύ πως μπήκες" τον ρώτησα. Ο πάντα ετοιμόλογος πατέρας είπε πως τον αφήνουν να μπαίνει επειδή ξέρει τα κορίτσια και επανέλαβε πως σε αυτό το μαγαζί δεν έρχονται άλλοι άντρες.

"Κατάλαβα. Δεν έρχονται άλλοι άντρες" συμφώνησα "και μπαμπά αυτοί εκεί τι είναι;" είπα και του έδειξα την παρέα που μόλις μπήκε. Παραλίγο να πνιγεί με τον καφέ του στο άκουσμα της ερώτησης μου. Αλλά δεν πτοήθηκε είχε έτοιμη την απάντηση. "Αυτός είναι ο ιδιοκτήτης". (Όχι που δεν θα έβρισκε κάτι να πει). Πείρα τη πορτοκαλάδα στα χέρια μου, ρούφηξα μια γουλιά και του είπα "ώστε σ' αυτό το μπαρ οι μόνοι άνδρες που έρχονται εδώ είσαι εσύ και αυτός." Μου φαινόταν αρκετά λογική εξήγηση στα 7 μου χρόνια (πάντα ήμουν λίγο ευκολόπιστη).

Ωστόσο στη μάνα μου δεν φάνηκε και τόσο λογικό το ότι χαιρέτησα τα κορίτσια από το μπαρ την επόμενη φορά που περάσαμε από εκεί. Εγώ όμως την καθησύχασα λέγοντας της πως σε εκείνο το μαγαζί μόνο τον μπαμπά και τον ιδιοκτήτη αφήνουν να μπει και δεν έχει δωμάτια που κάνουν ξέρεις τι. Τότε η μάνα ου έκανε κάτι που δεν συνηθίζει ποτέ... έχασε τα λόγια της, με κοίταξε και δεν μίλησε σε όλη τη διαδρομή. Μέχρι που γύρισε σπίτι ο μπαμπάς και άρχισε να του φωνάζει. Τότε έβγαλα το συμπέρασμα ότι της μαμάς δεν της αρέσει η πορτοκαλάδα.

Αυτή ήταν η πρώτη μου φορά σε μπαρ πριν 23 χρόνια. Τις επόμενες φορές ο μπαμπάς μου δεν ήρθε ποτέ ξανά μαζί και εγώ ακόμη ψάχνω τα δωμάτια πίσω από τα μαγαζιά που πηγαίνουν οι άντρες και κάνουν ... ξέρετε τι....

Okueribito

2010-11-18T00:36:00.008+02:00

Αστρικό Έτος 2525 Ξημερώματα Παρασκευής σε μια γωνία του ερευνητικού σκάφους "Ηράκλεια Δύναμη" η Verrijzenis ξύπνησε απότομα και πετάχτηκε ιδρωμένη από το κρεβάτι της. "Τι ήταν αυτό" αναρωτήθηκε. Δεν είχε δει εφιάλτη αλλά ούτε και όνειρο. Προσπάθησε να ηρεμήσει και γύρισε στο κρεβάτι της. Η κούραση των τελευταίων ημερών ίσως να ήταν η αιτία που αυτό το βράδυ δεν μπορούσε να κοιμηθεί ήρεμα.

Λίγες ώρες αργότερα σε μερικούς διαδρόμους πιο πάνω ξύπνησε η Musume μετά από ένα ανησυχητικό όνειρο. "Κάποιος θα φύγει απόψε" άκουσε τον εαυτό της να λέει λίγο πριν συνέλθει. Το απόγευμα καθώς χάζευε αφηρημένα τους περαστικούς άκουσε την ίδια φωνή μέσα της να λέει "Ωραία μέρα για αναχωρήσεις" και τρόμαξε στη σκέψη αυτή. "Η κούραση των τελευταίων ημερών θα φταίει" ψιθύρισε για να καθησυχάσει τον εαυτό της.

Εξαντλημένη η Στέλλα έπεσε για ύπνο στις 8 το ίδιο βράδυ. Όλη μέρα ένιωθε αποκαμωμένη χωρίς να έχει κάνει κάτι που να δικαιολογεί αυτή την αδιαθεσία. "Ίσως να φταίει η κούραση των τελευταίων ημερών" ήταν η τελευταία σκέψη που έκανε πριν κλείσει τα μάτια της.

Ήταν ήδη 2 όταν ο αξιωματικός αναχωρήσεων τακτοποίησε την ειδική κάψουλα. "Θα αφήσω την πόρτα ανοικτή" είπε λίγο πριν φύγει από τον χώρο αναμονής "και πάλι λυπάμαι" επανέλαβε και κοίταξε τις τρεις κοπέλες που στεκόντουσαν γύρω από την κάψουλα αναχωρήσεων. Τρία διαφορετικά άτομα, τρεις διαφορετικές γυναίκες έμειναν να αποχαιρετήσουν με ίδια αγάπη το ίδιο άτομο.

Ήταν Σάββατο μεσημέρι όταν ο αξιωματικός έκλεισε τη κάψουλα και την τοποθέτησε στον θάλαμο εκτόξευσης. Κοίταξε τη σύζυγο του επιβάτη της κάψουλας και εκείνη με άδειο βλέμμα συμφώνησε με ένα κούνημα του κεφαλιού της. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ψιθύρισε"Στον τομέα τους δεν λένε αντίο μόνο καλή αντάμωση". Πάτησε το κουμπί εκτόξευσης και η κάψουλα έφυγε προς στο διάστημα.

Οι τρεις γυναίκες ακολούθησαν με το βλέμμα τους την κάψουλα πριν εκείνη χαθεί στην απεραντοσύνη του διαστήματος. Η μικρότερη ψιθύρισε "καλή ξεκούραση" και η αναχώρηση ολοκληρώθηκε αφήνοντας πίσω την θλίψη και την κούραση των τελευταίων ημερών.

Εκείνος πονούσε περισσότερο τις τελευταίες ημέρες από όσο κουραστήκαμε εμείς.

Τουλάχιστον τώρα ξεκουράστηκε. Τουλάχιστον έφυγε μέσα σε ένα σύννεφο αγάπης φτιαγμένο από πολλά διαφορετικά άτομα, ήταν σύζυγος, πατέρας, νουνός, θείος και κουμπάρος.

Αν είχατε παίξει ποτέ

ηλεκτρονικά στην Ν.Ηράκλεια

Χαλκιδικής τότε σίγουρα

τον έχετε δει.

The end of the Glitter

2010-09-25T14:15:00.009+02:00

or the rebirth of a Glam era?

Δανείζομαι τον τίτλο από μία σκηνή του Velvet Goldmine. Ίσως το καλύτερο μιούζικαλ που γυρίστηκε ποτέ. Σίγουρα η καλύτερη boys love ταινία που παίχτηκε ποτέ, αφού παρελαύνουν τρεις από τους πιο Hot ηθοποιούς του δυτικού κόσμου σε σκηνές ομοφυλοφιλικού έρωτα και τρυφερών στιγμών...

Η ταινία γυρίστηκε με σκοπό να δείξει τον έρωτα και το πάθος ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες που θυμίζουν έντονα Iggy Pop και David Bowie ωστόσο κανείς από τους δύο δεν έδωσε άδεια για να χρησιμοποιηθεί η μουσική τους στην ταινία και αρνήθηκαν οποιαδήποτε συμμετοχή σ' αυτήν. Επιβεβαιώνοντας με την άρνηση τους το ενδεχόμενο ότι αυτή η ιστορία έχει κάποιο ίχνος αλήθειας μέσα της.

Η ιστορία εξελίσσεται την εποχή του Ziggy Stardust τότε που όλα ήταν glitter, τότε που το Glam Rock κυριαρχούσε και οι τραγουδιστές δεν ξεχώριζαν από τις τραγουδίστριες. Η σεξουαλική επανάσταση είχε κορυφωθεί, τα ναρκωτικά έρεαν και το AIDS ήταν μία ακόμη άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιο των ιώσεων.

Το ντύσιμο εκείνης της εποχής είναι απ μόνο του ένα τεράστιο κεφάλαιο. Εμείς προλάβαμε ένα μικρό κακό απομεινάρι του στην δεκαετία των 80ς. Όμως η μόδα συνηθίζει να στρέφεται στο παρελθόν να κρατάει τα καλύτερα και να αναγεννιέται. Τη δεκαετία που βρισκόμαστε είδαμε την επιστροφή των 80ς και τη δημιουργία ενός σύγχρονου στυλ που θα μπορούσε να είναι το μπάσταρδο παιδί εκείνης της εποχής με το σήμερα. Στενά παντελόνια σε διάφορα χρώματα, κλασσικά t-shirts σχισμένα, επιστροφή των ραφών των 80s, κοντά κουρέματα και πάει λέγοντας.

Η πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα πλησιάζει στο τέλος της. Μήπως αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε και ένα στιλιστικό πισωγύρισμα; Επιστροφή στο Glitter; Κυριαρχία του ανδρόγυνου στυλ και της χρυσής σκιάς στους άνδρες; Νέα χρώματα στα μαλλιά και νέα τακούνια για τους πρίγκιπες (και όχι τις Βασίλισσες ) του ανδρικού πληθυσμού;

Versailes 2007 -

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το στυλ δεν έφυγε ποτέ από την Ιαπωνία αλλά ρίζωσε και εξελίχθηκε και βρήκε συνέχεια στα παιδιά της Visual Key ( Βέβαια αυτή είναι η δική μου άποψη κάποιος που γνωρίζει καλύτερα αυτό το είδος μουσικής ίσως να διαφωνεί μαζί μου).

x-Japan 1982 - 1997

Μια ακόμη αλήθεια είναι πως και το ίδιο το στυλ του Glam Rock ήταν μια ανακύκλωση και επανέκδοση παλαιοτέρων ντυσιμάτων.

Μήπως η επόμενη στιλιστική δεκαετία θα αφορά τους άνδρες; Ούτως η άλλως όσο περνάει ο καιρός οι άντρες γίνονται όλο και πιο τολμηροί και φυσικά απελευθερωμένοι στο ντύσιμό τους. Στη τελική οι εποχές που σε παρεξηγούσαν γι αυτό που φοράς έχουν περάσει προ πολλού. Ο ανδρισμός δεν φαίνεται από τα παντελόνια αλλά από τη συμπεριφορά και τη ζωή κάποιου. Άσε που οι νέες γενιές είναι τόσο μόνες που πλέον απλά ψάχνουν την αγάπη και τη συντροφικότητα στο πρόσωπο του ανθρώπου και όχι του φύλλου. (Βαδίζουμε λοιπόν προς μια ανδρόγυνη κοινωνία, δηλαδή αυτό αντιλαμβάνομαι)

Με λίγα λόγια σκέφτομαι (καθαρά επηρεασμένη από τη χθεσινή ταινία και τη διαφήμισα του ΒΗΜΑDONNA) ότι σε αυτή την δεκαετία που έρχεται θα βιώσουμε την επιστροφή του Δανδή. Του δανδή της εποχής του Ziggy Stardust την επιστροφή του Glitter και του Glamour...χωρίς όμως την σεξουαλική απελευθέρωση της προ aids εποχής....

Καλύτεροι εκπρόσωποι αυτού του στιλ σήμερα:

Hyde απο L'Arc en Ciel

Atsushi Shakurai από Buck Tick

Gackt

κοινώς όλοι 40ρηδες εκτός απο τον καλύτερο απο όλους Davide Bowie

Ξημερώνει δύσκολη εποχή για τις γυναίκες...

Let's look at the bride side of life...

2010-09-04T09:26:00.002+02:00

O.k τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά όπως θα θέλαμε. Αλλά τουλάχιστον μπορούμε να δούμε την ευχάριστη πλευρά των πραγμάτων σωστά;

Ας κάνω λοιπόν ένα αισιόδοξο post γιατί όπως κατάλαβα ο ξάδερφος μου ο Αντώνης διάβασε το προηγούμενο post και ανησυχήσε και όχι τίποτα άλλο το είπε και στη θεία μου και στεναχωρήθηκε και εκείνη.

Λοιπόν τη τελευταία εβδομάδα επέστρεψα στην ουδετερούπολη. Προς μεγάλη μου έκπληξη μου κόπηκε το internet παρόλο που το πλήρωσα... Αλλά δε βαριέσαι χρειαζόμουν μια αλλαγή μπας και ξεκολήσω απο την οθόνη. Όπως είναι γνωστό ο κουμπάρος μου δεν είναι καλά. Έτσι τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να βοηθήσω την οικογένεια του όσο μπορώ.

Έτσι κάθομαι όλη μέρα στο ψιλικατζίδικό του και βοηθάω στη δουλειά. Κοινώς το κρατάω όλη μέρα. Δεν ξέρω αν ποτέ είχατε διαβάσει το blog της Ψιλικατζού, εγώ πάντως όχι, αλλά μπορώ να υποθέσω τι έγραφε. Έχει πολύ πλάκα να δουλεύεις εκεί. Καθώς η Νεάπολη είναι γεμάτη γραφικούς χαρακτήρες που μπαινοβγένουν στο μαγαζί και μου χαρίζουν αγάπη, γέλιο μερικές φορές στεναχώρια και άλλες μιζέρια. Αλλά τουλάχιστον με έκαναν να πιστέψω πάλι στην Νεάπολη και στις γειτονιές της.

Έτσι έχουμε τα πιτσιρίκια που έρχονται για μαστίχες καραμέλες και άλλες ουσίες που εγγυούνται παντελή έλειψη δοντιών στα 30. Είναι όλα χαριτωμένα, πολλές φορές μου σπάνε τα νεύρα αλλά τα καλά μου δίνουν λεφτά στους φίλους τους, αγοράζουν μαστίχες για όλη την παρέα και γενικώς προσφέρουν μια αλληλεγγύη χωρίς να τους ζητηθεί (Σε αντίθεση με αυτό που γίνεται στα στέκια των αναρχικών). Το τρομακτικό ειναι ότι σε όλα λείπει ο κουμπάρος μου και όλα με ρωτάνε τι κάνει και αν θα γίνει καλά. Εκεί απλά σιωπώ και τους λέω. Σημασία έχει να είσται εσείς καλά που είστε και μικρά.

Έχουμε και τους εφήβους... αν είναι αγόρια κλέβουν...Αν είναι κορίτσια τσιροκοπάνε και γκρινιάζουν πως τα αγόρια δεν κάνουν τη πρώτη κίνηση και πρέπει αυτά να τη κάνουν. Εκεί τωρα τι να τους πω; Ότι τα αγόρια στην εφηβεία κοιμούνται όρθια; Δεν μπορώ.

Μετά έχουμε τις γριές της γειτονιάς που για κάποιο λόγο νομίζουν ότι εγώ είμαι η κόρη του Κουμπάρου μου. Για μερικές είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν ότι είμαι η κουμπάρα του και ότι εγώ είμαι η Νονά της κόρης του. Τι να τους πεις τώρα; Γενικά πρέπει να είσαι λίγο ψυχολόγος στο ψιλικατζίδικο. Η καιμενούλες δεν έχουν σε ποιον να μιλήσουν και τα λένε όλα σε εμένα. Αφού με ρωτήσουν για την κατάστασή του αρχίζουν και σου λένε όλες τις ιστορίες των συγγενών τους που πεθάναν απο την ίδια αρώστια ή παρόμοια. Για κάποιο λόγο αυτές νομίζουν ότι ο κουμπάρος μου έπαθε εγκεφαλικό. Φυσικά δεν μπαίνω στον κόπο να τους εξηγήσω την κατάσταση γιατί δεν θα την κατανοήσουν.

Μετά έχουμε τους γεράκους της γειτονιάς αξιολάτρευτοι αλλά χωρίς αίσθηση του χιούμορ και αυτοί νομίζουν ότι είμαι η κόρη του. Αν και μερικοί νομίζουν ότι είμαι και εγώ ανηψιά του όπως η μαμά της Angelira. Δεν βαριέσαι...

Στη γειτονιά μας υπάρχουν και αρκετοί Έλληνες Μουσουλμάνοι, οι οποίοι ειναι και οι καλύτεροι πελάτες μας. Όχι μόνο επειδή είναι πολλοί αλλά επειδή είναι Άνθρωποι (ναι με το Α κεφαλαίο) δεν έχουν γίνει όπως εμείς που με το ζόρι λέμε καλήμερα στο γείτονα μας. Άσε που τα παιδιά τους είναι αξιολάτρευτα και ευγενικά. Είναι άτομα στα οποία μπορείς να ζητήσεις βοήθεια και να σου τη προσφέρουν χωρίς να περιμένουν αντάλαγμα. (ή Έτσι νομίζει το ρομαντικό μου κεφάλι)... Με τα πολλά διασκεδάζω πολύ μαζί τους επειδή είναι ευχάριστα άτομα, λένε αστεία και φαίνονται να έχουν καλή καρδιά.

Το πιο αστείο ειναι οτι οι γείτονες απο την πολυκατοικία με πέρνουν τηλέφωνο και μου λένε. Λίζα κατεβάζω καλάθι/Σακούλα/ κουβά βάλε μου αυτά και αυτά τα τσιγάρα.... έτσι βγαίνω έξω μου πετάνε με το σχοινί απο το μπαλκόνι τα καλάθια/σακούλες/κουβάδες και βάζω τα ρέστα και τα τσιγάρα...

Ο κύριος Α απο το διπλανό μαγαζί έρχεται όλη ημέρα βλέπει αν είμαι καλά παίρνει μια μπύρα και φεύγει.

Γενικώς πάντως δεν βγάζεις λεφτά στο ψιλικατζίδικο. Στο συγκεκριμένο κάτι γίνεται αλλά κέρδος δεν βγαίνει πουλώντας τσιγάρα... Γι αυτό φίλες αναγνώστη την επόμενη φορά που θα μπεις σε ένα να πάρεις τσιγάρα μπες και στον κόπο να αγοράσεις και μία τσίχλα.

Τελικά νομίζω ότι μπορώ να κάνω αυτή τη δουλειά αρκεί να έχω ιντερνετ να μεταφέρω συνέχεια τα αστεία που ακούω εκεί μέσα...

xl xl xl Gossip Girl

Ps. Πρέπει να κάνω ένα ποστ για το MTV GREECE

Νουνός - Μπάμπης/Μπαμπάς - Κουμπάρος

2010-08-10T09:25:00.004+02:00

Ήταν Μάρτιος του 2009 όταν μάθαμε τα άσχημα νέα ότι ο καρκίνος χτύπησε και τη δική μας πόρτα. Τώρα είναι Αύγουστος 2010 και με μαθηματική ακρίβεια η πρόβλεψη του γιατρού πραγματοποιείτε.

Οι μέρες που μάλωνα με τον Νουνό/Μπάμπη/Κουμπάρο περάσαν μαζί με την εφηβεία.
Οι μέρες που με κορόιδευε επειδή περήφανα φορούσα την ποντιακή μου στολή τελείωσαν την ημέρα που σταμάτησα να πηγαίνω στο Σύλλογο...

Οι μέρες που θα τον βλέπω τελειώνουν σιγά σιγά και αυτές. Αύριο ίσως να είναι και η τελευταία. Ελπίζω απλά να μη με ξέχασε... Μέσα σε μία εβδομάδα κινδυνεύουμε να τον χάσουμε.

Θα χάσουμε τον Σαρκασμό του, θα σταματήσει να κοροϊδεύει και να κράζει την κάθε κίνησή μας. Το μυστήριο με τον Νουνό μου (δεν ήταν ποτέ Νονός μου γι αυτό τον έλεγα έτσι) είναι οτι πάντα είναι μούχλας, μας κράζει συνέχεια, τίποτα απο αυτά που κάνουμε δεν του αρέσει...Ωστόσο ο ρουφιάνος θα φύγει και πίσω του θα αφήσει πολύ κόσμο να κλαίει. Μια αράδα παιδιών που τον αγάπησαν και τον λάτρεψαν παρόλο που τα πείραζε συνέχεια. Απο μωρό με τσιμπούσε, με πονούσε, μου έκανε παιχνίδια που έβαζαν σε κίνδυνο την σωματική μου ακεραιότητα αλλά κάθε φορά που έλειπε τον έψαχνα, κάθε πρωί που έφευγε για τη δουλειά έκλαιγα και έτρεχα πίσω από το αυτοκίνητο του (ούτε στον πατέρα μου δεν έκανα έτσι) και κάθε φορά με "βασάνιζε" όταν γυρνούσε και χαιρόμουν.

Η μάνα μου εδώ και χρόνια προσπαθεί να με μάθει να ζω με την απώλεια... αλλά κακά τα ψέματα δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις.... πάντα ήθελα να είμαι δυνατή αλλά τώρα δεν μπορώ. Αν κάνω έτσι για τον δεύτερο μου πατέρα τι θα κάνω για τους γονείς όταν έρθει η ώρα...

Πάντως πάντα πίστευα ότι όταν θα φύγουν οι γονείς μου ο Νουνός μου και η γυναίκα του θα ήταν αυτοί που θα με στήριζαν αλλά ποτέ δεν σκέφθηκα ότι μπιορεί αυτός να φύγει πρώτος...ο πιο μικρός της παρέας για εμένα, ο πιο μικρός θείος για τη ξαδέρφη μου και ο πατέρας της βαφτισιμιάς μου.

Στεναχωριέμαι που θα τον χάσω αλλά πιο πολύ στεναχωριέμαι για το Αστέρι μου που θα μείνει ορφανό σε τόσο δύσκολη ηλικία. Με παρηγορεί το ότι είναι 16 χρονών αλλά με πονάει που θα βιώσει την απώλεια του πατέρα της τόσο μικρή. Ελπίζω να γίνει πιο δυνατή, ήδη είναι πιο δυνατή από πέρσι.

Όταν γίνεσαι Νονά/ Νονός ξέρεις ότι αν συμβεί κάτι στους γονείς του παιδιού εσυ πρέπει να συνεχίσεις από εκεί που σταμάτησαν...όμως ποτέ δεν περίμενα ότι θα χρειαστεί να συνεχίσω... θα πρέπει να θυμάμαι όλες αυτές τις ιστορίες που βίωσα μέχρι να γεννηθεί εκείνη και να της λέω πόσο σημαντικός για όλους μας είναι ο Πατέρας της και για το πόσο με "υπέφερα" με τα ατσούμπαλα παιχνίδια του.

Όταν έλεγα Νουνό τον Μπάμπη για εμένα σημαίνε Πατέρας και όταν έγινα Νονά στο παιδί του η Μητέρα μου με ανάγκασε να σταματήσω να τον λέω έτσι και να τον λέω Μπάμπη η Κουμπάρο και να στερηθώ αυτή την λέξη... όμως τώρα κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει αυτό. Θα στερηθώ την παρουσία του αλλά ποτέ δεν θα στερηθώ τον Νουνό μου και την αγάπη του. (Ευτυχώς οι μελανιές από τα παιχνίδια του δεν θα μου λείψουν ποτέ :) )

Ας πάρω μια ανάσα ας πιω μια γουλιά καφέ... και να συνέλθω πριν τρομάξει η υπάλληλος του μαγαζιού.

πω πω θα με έκραζε πολύ άσχημα αν έβλεπε αυτό το ποστ...
και αυτό το τραγούδι... νιώθω καλύτερα τώρα... συγνώμη για το πένθιμο χαρακτήρα του ποστ.

La haine

2010-07-07T19:26:00.006+02:00

Η αλήθεια κρύβετε στις λέξεις (όχι από πίσω, πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης). Τα γράμματα είναι αρκετή συντροφιά και η μοναξιά τελειώνει εκεί που αρχίζει η ιστορία. Τα βιβλία και το να γράφεις αποτελούν καλό τρόπο να σταματήσεις να νιώθεις μόνος.

Όπως καταλαβαίνετε σήμερα (ή μάλλον χθες, αφού αυτά τα έγραψα τότε στο τετράδιο μου) μισώ όλους και τα πάντα. Είναι καλό να μισείς μερικές φορές. Είναι αυτοκάθαρση όπως το κλάμα. Με το να μισείς μια ολόκληρη μέρα απελευθερώνεις τόνους συναισθημάτων και κρατάς μέσα σου μόνο ένα. Το μίσος.

Την επόμενη ημέρα θα μπορέσεις να αγαπήσεις ξανά από την αρχή όλους και ότι σε πλήγωνε την προηγούμενη. Καλά ίσως να μη χρειαστεί να περάσουν 24 ώρες. Μάλλον μέχρι να ολοκληρώσω αυτό που γράφων η αγάπη να αγγίξει την καρδιά μου.

Στη τελική χρειάζεσαι μόνο μια ευχάριστη σκέψη για να πετάξεις. Ίσως να ακούσω μια φιλική φωνή κάτι να αλλάξει. Αν και η φωνή της Hanako με έκανε να νιώσω ακόμη πιο χάλια. Να δοκιμάσω να ακούσω το Μαγγούσι μου ή να βάλω Autan γιατί το μίσος και η μιζέρια μου δεν είναι αρκετά γα απωθήσει τα κουνούπια.

Ας δοκιμάσω και τις δύο επιλογές. Το Μαγγούσι όπως πάντα έφτιαξε τη ιάθεση μου, μου βρείκε λύσεις στα προβλήματα μου και πρότεινε εναλακτικές. Ωστόσο εξακολουθώ να νιώθω άβολο και με κουνούπια γύρω μου.

Ίσως φταίει το ότι κάηκα από τον ήλιο σε μια προσπάθεια να τιμωρήσω τον εαυτό μου..
Ίσως φταίνε τα χιλιάδες κουνούπια που με τσιμπάνε πάνω από τις πολλαπλές στρώσεις εντομοαπωθητικού στο δέρμα μου.

Αλλά ας κόψω τις μαλακίες κυρίες φταίω εγώ και η σαπίλα που αγγίζει την καρδιά μου.
Όμως θα μου περάσει και αύριο θα είμαι καλά.

Παρατηρώντας του γονείς μου και τους φίλους μου, σχηματίστηκε μια απόρροιά στο μυαλό μου... Οι παντρεμένοι νιώθουν μοναξιά; Όταν κάποιος είναι ζευγάρι νιώθει μοναξιά μόνος του ή νιώθουν και οι δύο μοναξιά;

το κείμενο και η ταινία δεν έχουν καμία σχέση χι χι χι

Έχω τόσα πολλά στο κεφάλι μου

2010-06-27T16:23:00.005+02:00

αλλά τελικά δεν ξέρω από πού να αρχίσω και τι σημασία θα έχει να μοιραστώ όλα αυτά που έχω στο κεφάλι μου. Στη τελική όλα αυτά που θέλω να πω είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους που δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα ποστ. Άσε που δεν έχω και ιντερνετ για να μπορέσω να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και κάποια στιγμή να τις ανεβάσω.

Οπότε ας βάλω ένα τραγουδάκι να μου κάνει παρέα μέχρι να μπορέσω να συγκεντρωθώ, να νιώσω καλύτερα και να πληρώσω το ίντερνετ.

Ό,τι είναι στη Vogue είναι στη μόδα;

2010-06-04T12:48:00.012+02:00

"When I first move to New York and I was totally broke, sometimes I would buy Vogue instead of dinner. I just felt it fed Me more "

Carrie Bradshaw

in Sex and the City

Πριν δέκα χρόνια κυκλοφόρησε επιτέλους για πρώτη φορα η Vogue Hellas και τότε πίστεψα ότι μια νέα επανάσταση ξεκινάει στον χώρο των γυναικείων περιοδικών. "Αν δεν είναι στη Vogue δεν είναι στη μόδα" είναι το κλισέ της διαφήμισης και από τότε με στοιχειώνει.

Ειλικρινά μπορώ να πω ότι πίστεψα σ'αυτά τα λόγια. Δεν ξέρω όμως τι να περιμένω απο αυτό το περιοδικό, στη τελική ποτέ δεν είχα ιδέα για τη μόδα και ακόμη ειλικρινά δεν έχω. Ωστόσο πίστευα οτι η Vogue Θα είναι η έντυπη έκδοση της ταινίας Pret-a-porter. Εντάξει 19 χρονών ήμουν τότε είχα μεγάλη φαντασία. Anyway τα χρόνια περάσαν και εγώ δεν κατάφερα να πάρω τόσα τεύχη όσα θα ήθελα. Ωστόσο μου άρεσε η Ελληνική έκδοση και με έκανε να θέλω να δοκιμάσω και τις υπόλοιπες εκδόσεις ανά τον κόσμο, κάτι που με εμπόδισε να κάνω η πάντα τραγική μου οικονομική κατάσταση.

Χθες λοιπόν καθώς έψαχνα να βρω Ιαπωνικά περιοδικά ή έστω μια εφημερίδα έπεσα πάνω στην Vogue Hommes Nippon και έπαθα Σοκ, το ξεφύλλισα λίγο και μου άρεσε πάρα πολύ. Έτσι ρώτησα αν υπάρχει Vogue Korea για να δω φυσικά την πετυχημένη φωτογράφιση του Τ.Ο.Ρ και η πωλήτρια μου έδωσε τη Vogue Nippon. Οπότε μου φάνηκε καλή ιδέα μέσα στην αφραγκίας μου να αγοράσω τo τεύχος Ιουνίου (αν και στην Ιαπωνία το τεύχος τους Ιουλιου έχει γίνει ήδη Sold Out!!) με ένθετο αφιέρωμα στο Sex and the City 2.

Στο θέμα μας... Η Ιαπωνία έχει σίγουρα δημιουργήσει νέες τάσεις και έχει προσφέρει πολύ καλό υλικό στους σχεδιαστές μόδας σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο δεν μπορώ να πω το ίδιο γι'αυτά που είδα στην Ιαπωνική Vogue... Η οποία ως κύριο θέμα είχε το Country Girl Style...Δηλαδή το στυλ της βλάχο Αμερικάνας ή το στυλ που εκλαμβάνουν οι Ιάπωνες ως Country girl... Κυρίαρχο στο περιοδικό είναι τα φλοράλ φορέματα τύπου πάω να μαζέψω τα αυγά από τις κότες, τα τεράστια κακόγουστα ξύλινα σαμπό με διάφορα σχέδια στα υφάσματα, συνοδευμένα με έθνικ πινελιές. Σε γενικές γραμμές το τεύχος είναι πολύ ωραίο αν αντέξεις την τραγικότητα του στυλ της country girl που σου προτείνει.

Πέρα από αυτά βρίσκεις πολύ ωραία ρούχα να παρελαύνουν μέσα στο περιοδικό και ειδικά στο τμήμα του περιοδικού με τίτλο In Vogue. Κεντρική συνέντευξη στο περιοδικό είναι αυτή της Gisele Bundchen. Μου άρεσε ένα σημείο στο περιοδικό που αναφέρει τα τεύχη απο άλλες χώρες, όπως Γερμανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Τουρκία.... (κατάλαβες έχει την Vogue Turkiye και δεν έχει την πανέμορφη Vogue Hellas). Σ' ένα άλλο δισέλιδο έχει τον παγκόσμιο χάρτη και φωτογραφίες ρούχων και αξεσουάρ και τα συνδέει με τη χώρα καταγωγής. Έτσι μαθαίνουμε οτι τα τραγικά σαμπό δεν έρχονται από την Ολλανδία αλλά από τη Σουηδία και ότι ο συντάκτης της σελίδας δεν κάνει αναφορά για τα Σανδάλια που είναι τόσο στη μόδα φέτος και για το Grecian Chic (που εντάξει δεν είναι στη μόδα αλλά πάντα πρέπει να υπάρχει αναφορά σ'αυτό...ε ? ε? )

Κλείνοντας ήθελα να πω ότι πρώτη φορά είδα τόσες μαζεμένες φωτογραφίες της Anna Wintour σε περιοδικό μόδας. Δεν θυμάμαι να έχω δει τόσες πολλές φωτογραφίες της στη ζωή μου.

Συμπέρασμα;

Σε γενικές γραμμές πολύ καλό περιοδικό αλλά πολύ φοβάμαι πως εάν ότι είναι στη Vogue Ιαπωνίας είναι και στη μόδα...ο κόσμος θα γεμίσει από κακόγουστα σαμπό... Είμαι σίγουρη ότι η Ελληνική Vogue είναι καλύτερη. Ωστόσο δεν ξέρω αν τα fashion spread και οι όμορφες καλλιτεχνικές φωτογραφίες της Vogue Nippon υπάρχουν αντιστοίχως και στην Ελληνική. Κλείνοντας είμαι σίγουρη ότι περισσότερες φωτογραφίες με Ιαπωνέζες θα βρεις στην Ελληνική έκδοση παρά στην Ιαπωνική, προς μεγάλη μου απογοήτευση. Καλύτερα να αγόραζα τελικά το Vogue Men. Το φόρεμα - ρόμπα της γιαγιάς σας είναι της μόδας αν φορεθεί στα κατάλληλα χρώματα... το λάνσαρε ο Ralph Lauren στην Collection του με 82.950 Yen είναι δικό σας.

Ωστόσο επειδή δεν γνωρίζω πολλά για τα θέματα της Vogue είπα να ρωτήσω κάποιον που ξέρει. Νομίζω η επιλογή του Sandman ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να κάνω.

Eri: Διαβάζεις τακτικά Vogue;

Sandman: Αγοράζω Ελληνική και Αμερικάνικη κάθε μήνα και Ιταλική 4 φορές τον χρόνο. Αγοράζω και όποια μου κάνει κλικ.

E:Ποια είναι η καλύτερη Vogue;

S Εξαρτάται για φωτογραφήσεις καλύτερη είναι η Ιταλική, για styling ενδυμάτων η Γαλλικά, για υπερπαραγωγές η Αμερικάνικη.

Ε: Η Ελληνική Vogue πως είναι:

S: Σαν την Αμερικάνικη, Γκλαμουράτη χωρίς λόγο. Έχει καλές φωτογραφίες, Ελληνικές και αναδημοσιεύσεις από την Αμερικάνικη Vogue (αυτό έχει τα υπέρ αλλά και τα κατά του) σε κάθε τεύχος...Αλλά πιστεύω ότι είναι λίγο κολλημένη με την Ελληνική Showbiz (ενώ η Ιαπωνική με την διεθνή), πρέπει να γίνουν λίγο πιο κοσμοπολίτες.

Ε:Αν δεν είναι στη Vogue δεν είναι στη μόδα. Ισχύει κάτι τέτοιο;

S: Ειδικά για την Αμερικάνικη Ισχύει τελείως.

Ευχαριστώ τον Sandman για τη πολύτιμη βοήθεια του.

Μπορείτε να τον βρείτε εδώ:

http://fashiondollchronicles.blogspot.com/

http://sandman-chronicles.blogspot.com/

http://sandman-portfolio.blogspot.com/

http://the-music-chronicles.blogspot.com/

Θα αγόραζα ξανά Vogue;

Ω ναι, όπως είπα ανοίγοντας το περιοδικό "Ακόμη και αν δεν γράφει τίποτα η Vogue αξίζει να την αγοράσεις για τις διαφημίσεις που έχει". Στην τελική όλοι αυτοί οι οίκοι εμπιστεύονται τη Vogue για να προωθήσουν τα προϊόντα τους, άρα κάτι ξέρουν.

Τελικά ότι δεν είναι σε ποια Vogue δεν είναι στη Μόδα;

Arata Isozaki Αρχιτέκτονας

2010-05-26T11:39:00.008+02:00

Ο Arata Isozaki γεννήθηκε στην περιοχή Oita. Μαθήτευσε σ'έναν από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της Ιαπωνίας τον Kenzo Tange (Θα γράψω γι'αυτόν αργότερα) στο πανεπιστήμιο του Τόκιου. Το 1963 ίδρυσε την δική του εταιρεία την Arata Isozaki & associates η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Βίντεο με έργα του

Η δουλειά του Isozaki στα τέλη του 1960 έχει επηρεαστεί από τη σχολή του Μεταβολισμού (Metabolism School and new wave) αλλά ο υλισμός είναι ευδιάκριτος στις υπερβολικές εκφράσεις των δομών. Το συν δεμένο πυρηνικό σύστημα το οποίο ανέπτυξε το 1980 ήταν σημαντικό για την κίνημα του Μεταβολισμού και επηρέασε τον Tange.

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1964 με την κατασκευή της δημόσιας βιβλιοθήκης της επαρχίας στην οποία γεννήθηκε. Για το έργο του αυτό είπε ότι ήταν το πρώτο στο οποίο ένιωσε ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα δικό του στυλ και γνήσια αρχιτεκτονική.

Art Plaza, Oita Perfectural library

Το 1974 ολοκληρώθηκε το Μουσείο Μοντέρνα τέχνης της Dunma στην Ιαπωνία, έργο για το οποίο ένιωσε πρώτη φορά πως είναι έτοιμος να το δείξει σε όλο τον κόσμο.

Ακολούθησαν πολλά έργα και η παγκόσμια εδραίωση ήρθε πολύ γρήγορα, έργα του Isozaki βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Πρώτο του έργο στο εξωτερικό ήταν το MOCA (Μουσείο σύγχρονης τέχνης) στο Λος Άντζελες στην καρδιά του Μικρού Τόκιο.

Το 1992 εργάστηκε στη Βαρκελώνη για την προετοιμασία της πόλη για τους Ολυμπιακούς.

Εκεί ιδρύει και την Arata Isozaki & associates Espagna αφήνοντας πίσω του στην διοίκηση τον μέχρι τότε συνεργάτη του. Διάσημο έργο του το Palau Sant Jordi.

Το άνοιγμα των αγορών όπως αυτών της Κίνας και του Αραβικού κόσμου δημιούργησε ένα νέο καμβά για τα έργα του Isozaki. Έτσι οι πιο πρόσφατες εργασίες του γίνονται είναι οι παρακάτω:

Εθνική Βιβλιοθήκη Qatar στη Doha. Οι εργασίες έχουν διακοπεί προσωρινά

Zendai Himalayas Art Center, στην πανέμορφη Shangai της Κίνας.

Hezheng Museum of Natural History. China

Δημιουργήματα του στην Ευρώπη μπορούμε να δούμε στην Ισπανία και στην Πολωνία, ενώ τώρα χτίζει το Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Ασιατικών Σπουδών στο Κυριγιστάν, Καζακστάν και Τατζικιστάν.

Όπως γράφει ο Edan Corkill στο άρθρο του για τον Arata Isozaki, "Είναι σίγουρα ο βασιλιάς της αρχιτεκτονικής αυτή τη στιγμή στην Ιαπωνία", έχοντας Πατέρα τον Kenzo Tange και έχοντας διαδεχθεί τον Kunio Maekawa (για τους οποίους θα γράφω αργότερα).

Με την βασιλιά του Arata Isozaki ενεργεί ως ο κορυφαίος ερμηνευτής των εξωτερικών τάσεων και κινημάτων για άλλους Ιάπωνες καλλιτέχνες.

Πηγές:

Wikipedia

Japan Times

Arata Isozaki & associates

Isozaki & associates Espagna

Great Buildings

Arizona Dream

2010-05-19T18:02:00.005+02:00

Αυτός ο τόπος δεν θα πάει ποτέ μπροστά όσο υπάρχουν άτομα σαν εμένα και τον Δήμο Καλλικράτειας.

Μια ωραία πρωία τα γεροντάκια του οικισμού Αριζόνες όπου παραθερίζουν άκουσαν κραυγές απο την παραλία. Όπως είναι φυσικό έτρεξαν όλοι στην παραλία να δούνε τι συμβαίνει και εκεί προς μεγάλη τους έκπληξη και φρίκη είδαν τα οχήματα του Δήμου Καλλίκράτειας να βιάζουν την όμορφη και πάντα φιλόξενη παραλία τους.

Με τον Αριθμό Άδειας 82/2008 οι μπολντόζες προχώρισαν στην λείανση της παραλίας και τον αφανισμό των φυσικών ορίων ανάμεσα στην παραλία των Αριζόνων και της Χρυσής Αμμουδιάς και την δημιουργία αναψυκτήριου.... Έτσι εδώ και μερικές μέρες η παραλία των Αριζόνων και της Χρυσής Αμμουδιάς φιλοξενεί ένα άσχημο κτίριο (σε βρεφικό στάδιο) το οποιό θα λειτουργεί σαν αναψυκτήριο....

Οι παραθεριστές τις περιοχής, μαζί τους και εγώ, έχουν πάθει σοκ. Όλοι περίμεναν μια πρόχειρη κατασκευή, η οποία θα αφαιρείτε τον χειμώνα... Ωστόσο ο πίνακας με το σχέδιο του Δήμου για την ανέγερση αναψυκτηρίου μας δείχνει ξεκάθαρα οτι η κατασκευή θα είναι μόνιμη. Οπότε και θα πάψει η παρθένα μας παραλία να είναι παρθένα και θα εξαναγκαστεί σε ομαδικούς και συνεχείς βιασμούς.

Η λογική για την κατασκευή αυτού του αναψυκτήριου δεν υπάρχει (όπως έχω ξαναπεί η λέξη ΛΟΓΙΚΗ δεν υφίστατε δίπλα στην λέξη Χαλκιδική). Ένας προβληματισμός μου είναι η περιβαλλοντική μελέτη του έργου... Η οποία είναι ανύπαρκτη αφού το χτίσμα δημιουργήθηκε σε περιοχή η οποία το χειμώνα βρίσκεται κάτω απο το νέρο...!!!!!.... σε περιοχή χωρίς αποχέτευση .....(όλα τα σκατά στη θάλασσα λοιπόν;) . Ενώ τα προβλήματα άρχισαν να παρουσιάζονται ήδη απο τώρα, αφού η παραλία των Αριζόνων γέμισε ξαφνικά νερό (απο εκεί που δεν μάζευε ποτέ νερό) και η άμμος άρχισε ήδη να φεύγει... βέβαια βοηθάει και ο καιρός που αυτές τις μέρες είναι εντελώς άθλιος...

Αλλά ο φόβος όλων των κατοίκων της περιοχής δεν έχει τοσο οικολογική προσέγγιση...Απλά όλοι φοβούντε μη καταντήσει η παραλία όπως η παραλία στην περιοχή Μυκονιάτικα .... Κοινώς μια περιοχή με beach bar μη φιλική προς στον οικογενιάρχη χρήστη και τους κατοίκους που μέχρι τώρα παραθέριζαν. Φόβος που με τυλίγει κάθε μέρα.

Οι Αριζόνες ήταν το ιδανικό μέρος για τους 2000 κατοίκους του οικισμού. Η παραλία ήταν πάντα άδεια τις καθημερινές και τα ρηχά νερά της παραλίας ήταν ιδανικά για τους μικρούς κατοίκους του οικισμού. Όμως ο πολιτισμός την άγγιξε....

Εννοείτε οτι σαν παιδιά των Αριζόνων χαιρόμαστε κάθε προσπάθεια αναβάθμισης της περιοχής απο τον Δήμο Καλλικράτειας...Ωστόσο κοιτάμε με επιφύλαξη αυτή τη νέα πρόσπαθεια... ειδικά οταν βλέπουμε ότι αριστερά της παραλία κοντεύουμε να πάθουμε σαλμονέλα και καρκίνο απο την ποσότητα των σκουπιδιών που έχουν μαζευτεί...ενώ δεξιά της παραλίας δημιουργείτε ...κτίσμα το οποίο θα φιλοξενεί τους λουόμενους που δεν ανοίκουν στην περιοχή και δεν θα την σεβαστούν ποτέ όσο εμείς που μένουμε εκεί περα...

Επανέρχομαι λοιπόν στην εισαγωγική πρόταση αυτής της ανάρτησης.... Αυτή η χώρα δεν θα πάει ποτέ μπροστά... Αρχικά επειδή ο Δήμος Καλλικράτειας προχώρησε σε αυτή τη πράξη ενώ ακόμη συζητήτε το θέμα του Καλλικράτη (ειρωνικό που έχουν ίδιο όνομα;), επειδή διαχειριστής του αναψυκτηρίου θα είναι ο γιος Αντιδημάρχου και συνέτερος του ο γιος μεσίτη της περιοχής (Λογικό κιόλας αφού εδώ πέρα όλοι είναι συγγενείς...ενώ οι υποψίες αιμομικτικής κοινότητας ακόμη πετάνε στον αέρα) και επειδή υπάρχουν άτομα σαν εμένα που ενώ έχουν χρόνο και ικανότητα να διάκοψουν τον βιασμό αυτού του έργου (είμαι σίγουρη ότι αν αρχίσω και ψάχνω μπορώ να σταματήσω αυτό το έργο με όπλο στο χέρι μου την τουριστική νομοθεσία, τους νόμους περις προστασίας των παράκτιων περιοχών και τους πολιτικούς φίλους μας) απλά κάθομαι και στεναχωριέμαι και δεν κάνω τίποτα γι αυτο.

Έτσι με αυτό το post Πενθώ σήμερα μαζί με τους νεκρούς ποντίους και τον Θάνατο του δικού μου Arizona Dream.... Αντίο παραλία του οικισμού Αριζόνες. Σ'ευχαριστώ που με μεγάλωσες εδώ και 30 χρόνια με την θέρμη σου και τα ρηχά νερά σου. Σε σεβάστηκα, σε καθάρισα, αλλά τώρα που με χρειάζεσαι περισότερο απο κάθε άλλη φορά... σε πούλησα γκρινιάζοντας απλά σε ένα Blog και σε αφήνω να σε βιάσει ο πολιτισμός της υποκολτούρας, του ωχαδελφισμού και του φραπέ.

Αντίο ήρεμη παραλία.... έφτασε και σε εσένα ο πολιτισμός.

Κρυφή μου ελπίδα είναι
οι κάτοικοι της Νέας Ηράκλειας
που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι
για να διώχνουν τους παραπανίσιους
τουρίστες με χάρη και περίσσιο ταλέντο.

Χορηγός των ορθογραφικών μου λαθών ειναι η ανυπαρξία λεξικού στον υπολογιστή και της μόνιμης δυσλεξία μου.

Sayonara !

2010-05-13T21:30:00.004+02:00

Η ταινία Sayonara γυρίστηκε το 1957 με πρωταγωνιστή τον Marlon Brando και την Miko Taka.

Πραγματικά δεν ήξερα ότι ήταν τόσο δημοφιλής μέχρι που γνώρισα την Kazuyo. Γνώρισα την Kazuyo από τον ξάδερφο μου και τις τελευταίες δύο εβδομάδες τη φιλοξένησα και στο σπίτι μου. Επιτέλους έκανα και μια φίλη από την Ιαπωνία.

Με την Kazuyo έμαθα πολλά και κυρίως ποσό μεγάλα κενά έχω ακόμη στα Ιαπωνικά. Με την Kazuyo αγάπησα ξανά αυτή την πόλη και τα ελαττώματα αυτής της πόλης. Βλέπεις αυτή εντυπωσιάστηκε με κάθε τι που είδε μαζί μας. Ειδικά με την απήχηση του Μητροπάνου στην νεολαία. Το σχόλιο της "I can not believe that so many young people are praising this old man"

Το ευχάριστο του να έχεις στο σπίτι σου ένα άτομο από την άπω ανατολή είναι ότι μέσα από τα μάτια τους βλέπεις τα θετικά στοιχεία της πατρίδας σου. Αλλά αυτό συμβαίνει γενικότερα με τους τουρίστες. Με την Kazuyo έμαθα πως :

Όλοι οι άνθρωποι της ηλικίας τους πατέρα μου έχουν δει την ταινία Sayonara.
Όλοι οι Θεσσαλονικείς ξέρουν την λέξη Arigato όχι σαν ευχαριστώ αλλά ως ονομασία νυχτερινού κέντρου διασκεδάσεως. Εδώ θα ήθελα να συγχαρώ τους ιδιοκτήτες του καταστήματος που έχουν κάνει το κέντρο και το όνομα αυτού διαχρονική αξία στην πόλη μας.
Οι Ιάπωνες τις Σαγιονάρες τις λένε Σανδάλια.....Εμείς γιατί τις λέμε Σαγιονάρες; Αυτή η κατάσταση μάλλον ονομάζεται Cross dressing.
Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέρουν οτι η λέξη Σαγιονάρα σημαίνει Αντίο.
Όλοι θεωρούν ότι οι Ιαπωνέζες είναι όμορφες.
Όλοι θαυμάζουν την στρατηγική των Ιαπώνων και την Ιστορία τους
Έμαθα πως στην Ελλάδα οι σταρ είναι οι περισσότεροι γέροι.
Ο Sakis είναι γνωστός και στην Ασία.
Στην Ελλάδα άνθρωποι σκοτώνονται στις διαδηλώσεις.
Τα σκουπίδια μπορούν να γίνουν βουνό.
Ένας Έλληνας μπορεί να ζήσει πάνω από δύο εβδομάδες χωρίς να φάει κρέας.
Αν ένας Έλληνας τρώει όπως οι Ιάπωνες τότε θα βάζει 10 κιλά την εβδομάδα.
Οι Έλληνες στολίζουν τις παραλίες τους με πλαστικές σακούλες.
Η σεξουαλική παρενόχληση στα τρένα της Ιαπωνίας δεν θα σου συμβεί αν είσαι πάνω τον 18. (κρίμα και ήλπιζα πως θα μου συμβεί).
Ούτε και οι ασιάτες μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος είναι Κινέζος, Κορεάτης ή Ιάπωνας.
Οι Ιαπωνέζες μπορούν να πιουν απίστευτες ποσότητες αλκοόλ και να καταναλώσουν απίστευτες ποσότητες φαγητού.
Η γειτόνισσα μου πήγε 9 φορές στην Ιαπωνία.
Όταν είσαι Ιαπωνέζα τουλάχιστον 4 οικογένειες θέλουν να σε παντρέψουν με τον γιο τους.
Όταν κυκλοφορείς στους δρόμους με Ασιάτη όλοι οι περαστικοί σε κοιτάνε παράξενα, ειδικά όταν μιλάς τη γλώσσα τους.
Το να μιλάς Ιαπωνικά με άλλο άτομο σου δίνει το πλεονέκτημα να λες ότι μαλακία θες μέσα στο λεωφορείο, ειδικά για το γκομενάκι που στέκεται από πίσω σου.
Επιτέλους ξέρω γιατί γίνεται τόσο πανικός στην Ιαπωνία με το Κάρυ.
Οι μετοχές σου ανεβαίνουν όταν σκας σε J party με Ιάπωνα.
Η ομάδα αίματος μου είναι συμβατή με την ομάδα αίματος Α.
Τα στερεότυπα για τους Anime Otaku έσπασαν για την Kazuyo όταν παρευρέθηκε στοmeeting animeclipse όπου προς έκπληξή μας της άρεσαν τα "καυτά αγόρια" του forum μας.(Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να βρίσω τον Digitaltracker που δεν ήρθε να τον συστήσω στην Kazuyo).
Ότι είναι απίστευτα αστείο να βλέπεις άτομα μεγάλης ηλικίας να προσπαθούν να συνεννοηθούν με Ιαπωνέζα τουρίστρια.
Ότι είναι απίστευτο το πόσα άτομα μεγάλης ηλικίας ρώτησαν την Kazuyo αν μιλάει Γερμανικά.
Πόσο απίστευτα έξυπνη είναι η αγαπητή μου Κ., η οποία πάσχει από σύνδρομο Down, η οποία μόλις είδε την Kazuyo την και άρχισε να της μιλάει γερμανικά καθώς είναι η μόνη ξένη γλώσσα που γνωρίζει. (να σημειώσω ότι αυτή είναι μια ξένη γλώσσα παραπάνω από μερικούς φίλους που μόνο Ελληνικά ξέρουν).
Οι Έλληνες είναι ωραίοι άνδρες....
Το να είσαι 35 στην Ιαπωνία σημαίνει ότι σκατογέρεψες

Δυστυχώς έμαθα και κάποια πράγματα που δεν χρειαζόταν να ξέρω και τα οποία ούτε εσείς χρειάζεται να μάθετε believe me.... Tο καλό της υπόθεσης είναι ότι η κοπέλα δεν ήθελε να δει τίποτα σχετικά με αρχαία, εντυπωσιάστηκε με τα μπουζούκια και τα κλαμπ της Θεσσαλονίκης, αγάπησε την Συγγρού και την πόλη μας.

Όμως η Καζούγιο έφυγε και της είπα Sayonara με τη σειρά μου και ελπίζω να τη ξαναδώ του χρόνου με καλύτερες οικονομικές συνθήκες και για τις δύο μας. Ελπίζω να γνωρίσω και άλλο κόσμο από Ιαπωνία στο μέλλον.

Otaku no Shumatsu...

2010-04-13T22:51:00.003+02:00

o.k listen to me all...η Animeclipse και η ομάδα της Somniun in Tenbris σας ετοίμασε τρελό weekend με anime προβολές, coseplay and J-music party και otaku no meeting....

Ημέρα σας θα αρχίσει κάπως έτσι....

Προβολή anime από την Animeclipse.com : Karas τα πρώτα 3 επεισόδια....

Ημέρα : Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Ώρα : 7:00 μμ
Μέρος : Πύργος Παιδαγωγικού

Στις 9.μμ Συνεχίζουμε με πάρτυ στο Cofix

και το Σαββάτο 24 Απριλίου έχουμε συνάντηση στην Καμάρα στις 5μ.μ

Αν θέλετε να έρθετε και ντρέπεστε στείλτε μου ένα μήνυμα και μπορείτε να έρθετε μαζί μου.

Αν πάλι είστε ανήλικοι και φοβάστε, φέρτε και τους γονείς σας, δεν θα είστε οι πρώτοι και σίγουρα ούτε και οι τελευταίοι.

Peace to all my lovers, haters and mastrubaters... (did I spell it right?) όπως έμαθα να λέω πρόσφατα χάρη στον Shimmy.

Βαρέθηκα πραγματικά

2010-03-29T14:42:00.004+02:00

Βαρέθηκα να είμαι Άνεργη....

και παρόλο που δεν ζω

κάτω από την γέφυρα

εγώ νιώθω άστεγη.

Επειδή κουράστηκα

να είμαι Άνεργη

δεν σημαίνει ότι

μπορείς να με

εκμεταλλευθείς.

Ούτε επειδή

έχεις δουλειά

είσαι λιγότερο Looser

από κάποιον άνεργο.

Τελευταία χρονιά στην δεκαετία των 20

2010-03-20T02:05:00.002+02:00

Εδώ και λίγες ώρες διανύω την τελευταία μου χρονιά στην υπέροχη δεκαετία των 20.

Αν με ρωτήσετε τι έκανα τις προηγούμενες χρονιές θα σας πω δεν θυμάμαι

αλλά μπορώ να σας πω ότι δεν άλλαξαν και πολύ τα πράγματα από τότε που ήμουν 20.

Βρίσκομαι στην ίδια επαγγελματική, ερωτική και οικονομική κατάσταση...

Κοινώς Αδρανής.

Δεν γαμιέται; Αυτή είναι η τελευταία μου χρονιά σε αυτή τη δεκαετία και θα τη περάσω κάνοντας ότι θέλω...ούτως ή άλλως του χρόνου θα νιώθω σκατά...

Ελπίζω αυτή τη χρονιά να κάνω ότι δεν έκανα μέχρι τώρα και να γίνω επιτέλους αστροναύτης της NASA. (Ένας απλός καθημερινός στόχος)

Καλημέρα Πατρίδα

2010-03-12T12:24:00.004+02:00

Ελπίζω τα βουνά σου να τα τυλίγει μια υπέροχη ηλιοφάνεια σήμερα όπως εκείνη την ημέρα που σε είχα δει. Σήμερα ξύπνησα με καλά νέα, ελπίζω ο ουρανός να τα έφερε και σε εσένα. Πως είναι τα πράγματα εκεί; Ηρέμησαν λίγο οι ψυχές που βρίσκονται κοντά σου;

Είμαι περήφανη που γράφω σε αυτό το blog ότι ακόμη μια χώρα αναγνώρισε την γενοκτονία μας, απο χθες λοιπόν η Γενοκτονία των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων είναι επίσημα αναγνωρισμένη. H ψηφοφορία έγινε εχθές και οι ψήφοι ήταν 131 υπέρ και 130 κατά της αναγνώρισης, από ότι διάβασα ο πρωθυπουργός της Σουηδίας δεν ήθελε να γίνει καμία αναγνώριση καθώς έχει καλές σχέσεις με την Τουρκία. Η Τουρκία φυσικά κάλεσε τον πρέσβη της να γυρίσει πίσω και να απομακρυνθεί απο την Σουηδία... Μπορεί να το κάνει σε όλες τις χώρες αυτό παρακαλώ;

Η αλήθεια είναι όμως ότι ο κύβος ερρίφθη και οι αγώνες μας ακούγονται πλέον πιο δυνατά απο ποτέ, η Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικάνικης Βουλής των Αντιπροσώπων είχε κάνει το ίδιο πριν μια εβδομάδα.

Μετά λοιπόν από μερικές πολιτείες της Αμερικής, την Αυστραλία, ήρθε η Σουηδία και η Αμερική βαδίζει σε καλό δρόμο προς την αναγνώριση της Αρμένικης γενοκτονίας. Ωστόσο η αναγνώριση της Σουηδίας είναι η πιο σημαντική γιατί έχουμε την ταυτόχρονη αναγνώριση και των τριών φυλών της περιοχής του Πόντου. Μακάρι να γίνει αυτό παράδειγμα σε όλους μας και να καταφέρουμε την ταυτόχρονη αναγνώριση παντού.

Πηγές: Αναγνώριση απο Αμερική

Αναγνώριση απο Σουηδία

Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο σε αυτούς που μας χλεβάσανε, σ'αυτούς που γελάγανε με το όνειρό μας και στην Ελληνική Κυβέρνηση που ακόμη κάνει το κορόιδο. Οι αγώνες μας δεν θα σταματήσει ποτέ, το ντόμινο άρχισε να πέφτει και οι Τουρκία μετράει τις ημέρες που θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε αναγνώριση.

Μάρτιος

2010-03-09T02:17:00.004+02:00

...... Αυτός δεν είναι μήνας είναι περιπέτεια....Πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες για τον μήνα που γεννήθηκα... Μου άρεσε που η λαϊκή παράδοση τον παρουσιάζει πάντα πονηρό και σκανδαλιάρη ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.... έχω χάσει πολλές γνώσεις τον τελευταίο καιρό...ο εγκέφαλος μου έχει τηγανιστεί....

Μάρτιος λοιπόν...ο μήνας με τις περισσότερες γεννήσεις αφού όλοι φυστικώνονται το καλοκαίρι...έτσι έκαναν και οι δικοί μου μάλλον. Είχα μια διαφωνία με την Dannossiel, εκείνη λέει ότι ο Μάρτης είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης εγώ έλεγα ότι ημερολογιακά δεν είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης αλλά ο τελευταίος του χειμώνα... αφού η πρώτη ημέρα της άνοιξης είναι η 21η Μαρτίου...

Κάθε χρόνο τέτοιο μήνα έχω την ανάγκη να βγω από το σπίτι και να αρχίσω να κάνω δουλειές... Είναι ο μήνας που όλα τα νησιά και όλοι οι τουριστικοί προορισμοί προετοιμάζονται για τις ορδές (ή μπορεί και όχι) των τουριστών που θα ξεκινήσουν να έρχονται το Πάσχα και να φύγουν τον Νοέμβριο... Γι' αυτό και εγώ θέλω να φύγω να φύγω να φύγω να φύγω να πάω κάπου να βοηθήσω στην προετοιμασία και να κάθομαι να περιμένω τους τουρίστες να έρθουν... να μου δώσουν δύναμη και ενέργειά για την αρχή της σαιζόν....να με κουράσουν τον Ιούλιο... να μου σπάσουν τα νεύρα τον Αύγουστο και να με χαιρετήσουν τον Οκτώβριο με την μεγαλύτερη ανταμοιβή που μπορούν να μου δώσουν... Το χαμόγελο τους ....Αχ μου λείπει η δουλειά στον Τουρισμό...

Αυτοί οι Empire of the Sun...μου προκαλούν και αυτοί τάσεις φυγής...όπως και ο Μάρτιος....

αλλά πότε θα σταματήσει ο εαυτός μου να με σταματάει;

αχ...βρείτε μου μια δουλειά στο Μακάο να

υποδέχομαι τουρίστες όλο τον χρόνο....

Αγάπη; Τι είναι η Αγάπη;

2010-03-07T14:18:00.003+02:00

pic credit : here

Δεν είναι αστείο ; Μερικές φορές συναντάς την ομορφιά σε μορφές που δεν το περιμένεις... Εκείνη τη στιγμή αλλάζει ο κόσμος σου, ο τρόπος σκέψης σου.Το μυαλό σου θολώνει και θες να πάρεις την ομορφιά και να την κάνεις δική σου, μόνο δική σου. Να τη κλείσεις σε ένα βάζο και να την βάλεις κάπου που μόνο εσύ θα το βλέπεις, μόνο εσύ θα το έχεις και δεν θα χρειάζεται να το αφήσεις ποτέ.

Μαζί με αυτό το αίσθημα ξυπνάει και μια δύναμη μέσα σου. Μία δύναμη που σε σπρώχνει προς την πηγή της ομορφιάς... Αρχίζεις και αναρωτιέσαι είναι σωστό να κάνεις κάτι τόσο όμορφο δικό σου. Αρχίζεις και σκέφτεσαι τρόπους οι οποίοι θα μπορέσουν να σε βοηθήσουν να κάνεις το ίδιο το αντικείμενο ευτυχισμένο... Καμία ομορφιά δεν αξίζει αν η πηγή της είναι δυστυχισμένη...

Όμως...愛て何で. Τι είναι Αγάπη;

Το να θες να κάνεις κάτι δικό σου να το κρατάς μόνο για σένα είναι αγάπη; Δεν είναι εγωισμός; Πως μπορείς να κάνεις κάτι τόσο όμορφο δικό σου; Πως μπορείς να κάνεις κάτι τόσο όμορφο ευτυχισμένο έχοντας παράλληλα την απαίτηση να είναι μόνο δικό σου;

Μπορείς να αγαπήσεις κάτι που δεν είναι συμβατό με αυτό που είσαι;

Είναι η Αγάπη αιώνια; Αν ναι μπορείς να αγαπήσεις κάποιον από το μέλλον;

The Subways - Rock & Roll Queen

You are the sun,
You are the only one,
My heart is blue,
My heart is blue for you

Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen

You are the sun,
You are the only one,
You are so cool,
You are so rock & roll

Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, BE MY LITTLE ROCK & ROLL QUEEN
You are the sun,
You are the only one,
You are so cool,
You are SO ROCK & ROLL,

Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my little rock & roll queen
Be my, be my, be my LITTLE ROCK & ROLL QUEEN

seriously...πρέπει να κόψω της Ιαπωνικές ταινίες

απαγορευμένης αγάπης με επηρεάζουν...

On the T.O.P of the World!!!!

2010-03-05T03:52:00.006+02:00

με βάση το κάτω χαρτί μπορώ να καταλάβω τι λέει αυτό το βίντεο:

βοηθάει βέβαια ότι μιλάνε περισσότερο Αγγλικά και όχι Ιαπωνικά ...αλλά όπως και να έχει...

Dekimasita ne!!!!!!!!!!! ^ ^"

Πραγματικά δεν περίμενα ότι θα τα κατάφερνα....αλλά σήμερα το έλαβα... και είμαι πολύ χαρούμενη...γι'αυτό και εγώθα το γλεντήσω σήμερα χαρίζοντας μου something T.O.P

να θυμηθώ να τον ρωτήσω πως σκατά έχασε τόσα πολλά κιλά για να το κάνω και εγώ...

Άντε και σύντομα να πάρω και το πτυχίο της σχολής....

Φυσικά σήμερα νιώθω ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα, να τελειώσω τη σχολή, να πάρω υποτροφία για Κορέα ή Ιαπωνία, να γνωρίσω τον T.O.P, να τον κάνω να αγνοήσει τα χρόνια και τα κιλά που του ρίχνω και να τον κάνω να μου κάτσει....

Ακόμη και βίντεο σαν την Τζούλια είμαι

σίγουρη ότι μπορώ να κάνω...

Keiji Ashizawa - Αρχιτέκτονας

2010-03-02T21:44:00.006+02:00

Λοιπόν... Γεννημένος το 1973 στο Τόκιο ο Keiji Ashizawa αποφοίτησε το 1995 από το πανεπιστήμιο της Yokohama, έγινε πρώτα γνωστός ως εσωτερικός διακοσμητής και αρχιτέκτονας, ωστόσο προχώρησε και στο Product desing και αυτό είναι που κέρδισε την προσοχή του Wallpaper Magazine. Το γραφείο του λειτουργεί από το 2005 και ο ίδιος έχει δημιουργήσει έναν ευρύ κατάλογο προϊόντων. Κάθε προϊόν του γίνετε με βάση τη φιλοσοφία του αυστηρού deisng και της λογικής σκέψης (ότι και να σημαίνει αυτό).

Αρχιτεκτονική:

Οι περισσότερες δουλείες του έχουν γίνει στο Τόκιο, ωστόσο τελευταία άρχισε να κάνει περισσότερες δουλειές στην επαρχία με εξοχικές κατοικίες ενώ πλέον να συνεργάζεται και με συνεργάτες του εξωτερικού

11Boxes

Έπιπλα:

Ο ίδιος ισχυρίζεται οτι αντλεί έμπνευση από τις ταινίες, την λογοτεχνία, το περιβάλλον και τα υλικά γύρω του και φυσικά από τα graphic novels. Συμπληρώνει λέγοντας ότι πιστεύει πως"Είμαι Αρχιτέκτονας. Μερικές φορές είμαι μηχανικός, σχεδιαστής ή απλά εργοδηγός. Υπάρχει ένα είδος σχεδιασμού που μπορεί να υλοποιηθεί με την συμμετοχή σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα κατασκευής. Για παράδειγμα στο Flat Packing Pieces και στο φωτιστικό Parabola κάποια πράγματα μπορούσαν να γίνουν μόνο με τις πληροφορίες των εργατών στο εργοστάσιο."

Flat Packing Pieces

Parabola

"Η λέξη αρχιτέκτονας είναι η καλύτερη λέξη για να περιγράψει αυτό που κάνω."

"Υπάρχει ένα είδος έκφρασης που μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από την αρχιτεκτονική"

Σε ερώτηση αν προτιμάει το product design από την αρχιτεκτονική δεν κάνει καμία επιλογή. Απαντώντας πως με το product deisng διασκεδάζει περισσότερο επειδή μπορεί να έχει ο ίδιος τον έλεγχο σε ό,τι κάνει. Με την Αρχιτεκτονική όμως δημιουργεί κάτι που θέλει χρόνο και έχει τον έλεγχο μιας ομάδας ατόμων κάτι που τον ευχαριστεί.

Ωστόσο οι απόψεις του καταγράφηκαν το 2007 σε συνέντευξη του neojapanisme από τότε δεν ξέρω κατά πόσο άλλαξε τις απόψεις του και κατά πόσο η ελεύθερη μετάφραση μου είναι και η σωστή. Εγώ τον συνάντησα στο Wallpaper του Νοεμβρίου ανάμεσα σε άλλους καλλιτέχνες από την Ιαπωνία.

Πηγές: Συνέντευξη στο Neojapanisme

Wallpaper*

Second Nature

LG Lollipop το τραγούδι της επικοινωνίας

2010-02-20T17:32:00.008+02:00

το κακό έχει παραγίνει κουράστηκα να μη βρίσκω προϊόντα στην Ελλάδα επειδή κυκλοφορούν μόνο στην Ασία και φυσικά δεν έχω καμία όρεξη να αγοράζω από το internet....

Μετά το Amnia Haptic Pop της Samsung που δεν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα βλέπουμε να μην κυκλοφορεί και το δημοφιλείς Lolipo απο την LG της Κορέας....

Η τόσο παραμελημένη στην Ελλάδα LG είναι ένας απίστευτος κωλοσός της Κορέας, ωστόσο στην Ελλάδα δεν έχει προβληθεί τόσο πολύ όσο θα έπρεπε.... Με τα πολλά η LG έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στο θέμα Marketing και διαφημίσεων στην Κορέα και γενικότερα στην Ασία... Φυσικά και γι αυτό θέλω να αγοράσω αυτό το κινητό που δεν έχω ιδέα τι περιέχει.

Το Lollipop το συνάντησα χάρη στον Oni και στον Neverlandean που μου έμαθαν και τους Big Bang και φυσικά τη διαφήμισή του κινητού Lolipop. Για πρώτη φορά γίνεται η παρουσίαση νέου συγκροτήματος μέσα από μια διαφήμιση. Έτσι μαζί με τους Big Bang κάνουν το ντεμπούτο τους το αδελφό γυναικείο (και αγαπημένου μου) συγκρότημα 2ΝΕ1.

Ενώ ακόμη μάθαινα την κορεάτικη ΠΟΠ σκηνή και προσπαθούσα να διαχωρίσω τα χιλιάδες συγκροτήματα...η LG αποφάσισε να να επαναλάβει την πολύ πετυχημένη συνταγή της προηγούμενης διαφήμισης αλλά αυτή τη φορά στην Κϊνα. Έτσι αντί να έχουμε ντεμπούτο νέου γυναικείου συγκροτήματος έχουμε ντεμπούτο νέου ανδρικού συγκροτήματος και μάλιστα απο την Κίνα. Έτσι δημιουργήθηκε η κινέζικη εκδοχή του Lollipop. Έτσι έχουμε τις F(X) απο την Κορέα μαζί με τους ΜΙC να τραγουδάνε Lollipop....

Οι μήνες περάσαν και πάνω που ηρεμήσαμε...έρχεται και τρίτη διαφήμιση αυτή τη φορά μόνοι τους Oi Big Bang αναζητούν μια κοπέλα για την διαφήμιση του Lollipop...Δεν φτάνει που ποτέ δεν θα γίνω αυτό το κορίτσι...αλλά δεν βλέπω να πουλιέται και το κινητό στην Ελλάδα...για κανένα λόγο...

Πάρτε και μια φωτογραφία του μωρού που αγαπάω απο τους Big Bang...sigh.,..

Σε ένα μήνα έχω γενέθλια... κανονίστε να μου τον στείλετε πακέτο.